To Top
00:13 Πέμπτη
2 Απριλίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Δεν υπάρχει Planet B, ηλίθιε
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Δεν υπάρχει Planet B, ηλίθιε
  23 Σεπτεμβρίου 2019, 10:23 πμ  

Πριν ένα χρόνο και κάτι ψιλά, μια 15χρονη αποφάσισε να καταργήσει το σχολείο και να στηθεί έξω από τη σουηδική βουλή, κρατώντας κασόνια-πανό με συνθήματα για το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή. Θα φάνταζε λίγο γραφική, εκεί, μόνη στη βροχή, τυλιγμένη με ένα κίτρινο αδιάβροχο. Ένα χρόνο μετά, η Γκρέτα Θούνμπεργκ είναι υποψήφια για το Νόμπελ Ειρήνης. Στο μεσοδιάστημα έγιναν πολλά. Τα πιο γκροτέστ αφορούν την κατιούσα του περιβάλλοντος σε όλους τους δείκτες. Τα καλά, αφορούν ένα κοριτσάκι, κάμποσα παιδιά, εκατομμύρια κατ’ ακρίβεια, και μια χούφτα ρομαντικούς ενήλικες. Τα ρίχτερ της Γκρέτας έγιναν αισθητά σε ολόκληρο τον πλανήτη. Το φαινόμενο, μάλιστα, έχει αποκτήσει και όνομα: The Greta Thunberg effect. Κάτι σαν το butterfly effect ή μάλλον η απόδειξη ότι το butterfly effect δεν είναι απλά μια αλαφροΐσκιωτη θεωρία. Αυτά συμβαίνουν γύρω μας - μαζί με κάτι άλλα για πολέμους και φήμες πολέμων - καθώς σήμερα ξεκινά στο Μεγάλο Μήλο η Σύνοδο Κορυφής του ΟΗΕ για το Κλίμα, την οποία θα προσφωνήσει βεβαίως βεβαίως η Γκρέτα και σίγουρα οι παγκόσμιοι ηγέτες θα νιώσουν ανατριχίλα. Εκείνη την Σύνοδο, παρεμπιπτόντως, που δεν θα πάει ο Τραμπ (γιουχαΐστε ελεύθερα). Έως του χρόνου, στην επόμενη Σύνοδο, αν φυσικά η Νέα Υόρκη δεν θα έχει βυθιστεί κάτω από το νερό χάρη στο λιώσιμο των πάγων. Οκ, τραβηγμένο, αλλά το sci-fi σενάριο που παρακολουθούσαμε γουρλωμένοι στα χολιγουντιανά blockbuster συνοδεία ποπ-κορν, δεν μοιάζει πια με ακόμα μία σκηνή δράσης πάνω στο λευκό πανί, αλλά μια πάρα πολύ σοβαρή απειλή, όχι και τόσο φανταστική, με τη φόρα που έχει πάρει το πράγμα. Μ’ αυτά και μ’ αυτά, η σωτηρία δεν θα έρθει μόνο από τα μεγαλεπήβολα έργα που απαιτούμε από τους ηγέτες και τα κράτη και αφορούν στη μεγάλη εικόνα των πραγμάτων. Στο τέλος της ημέρας, αφορά τον καθένα μας και τι πράττουμε στην καθημερινότητά μας για να αποτρέψουμε το διαφαινόμενο «κραχ». Για παράδειγμα, ο Τζέι. Ο Τζέι είναι ο κλασικός surfer dude από το Μαϊάμι που βρέθηκε στην Κύπρο για γκομενικά. Με τα άφρο ξανθιά μαλλιά, το μουσάκι και τη σανίδα υπό μάλης, να ψάχνει ματαίως το κύμα στην βραχονησίδα. Ωραίος τύπος, απ’ αυτούς που (κάποιοι) Κύπριοι θα αποκαλούσαν αμερικανάκι για να νιώσουν καλύτερα για τον εαυτό τους και τη μίζερη ζωή τους. Ένα ζεστό καλοκαιρινό απόγευμα, λοιπόν, ρωτάω τον Τζέι. Τι σου αρέσει και τι δεν σου αρέσει από την Κύπρο. Μου αρέσουν, απαντάει, πάρα πολύ οι παραλίες. Κρυστάλλινο το νερό. Εμείς έχουμε κύματα, αλλά χάλια θάλασσες για μπάνιο. «But there’s too much liter dude», συνεχίζει. «It’s like, everywhere». Για να επεκταθεί λέγοντας πως από όπου περνούσε, στη χρυσοπράσινη βραχονησίδα μας, έβλεπε σκουπίδια. Σε κύριους δρόμους, σε παράδρομους, χωράφια, παραλίες, οικόπεδα, έξω από σπίτια… «Μα είναι όντως τόσο έντονο;», τον ρώτησα. «Δεν το αντιλαμβάνεσαι γιατί το έχεις συνηθίσει», απαντά. Αυτά.

Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...