To Top
21:45 Τρίτη
21 Ιανουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Πρόσωπα αλλάζουν, όχι πολιτικές
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Πρόσωπα αλλάζουν, όχι πολιτικές
  04 Δεκεμβρίου 2019, 10:25 πμ  
Έγινε ο περιβόητος ανασχηματισμός μετά από αρκετές εβδομάδες που συζητείτο, τόσο στο προσκήνιο όσο και στο παρασκήνιο. Η τράπουλα μοιράστηκε και πάλι, και τα κομματικά πρόσωπα που αναλαμβάνουν ιδιαίτερα νευραλγικά υπουργεία, πολύ γνωστά. Από την περασμένη Κυριακή, που ανακοινώθηκαν οι νέοι Υπουργοί, παρατήρησα ότι στη δημόσια σφαίρα η συζήτηση κινήθηκε πάνω στην αλλαγή προσώπου στο υπουργείο Παιδείας. Λίγο οι επί καθημερινής βάσης συγκρούσεις στα θέματα Παιδείας -ακόμα και στα πιο απλά- λίγο η κρίση του καλοκαιριού του 2018 που χρωμάτισε με μαύρο χρώμα το Δημόσιο Σχολείο και ό,τι αυτό περιλαμβάνει και λίγο η όξυνση των σχέσεων των επικεφαλής των εκπαιδευτικών οργανώσεων με τον προηγούμενο υπουργό Κώστα Χαμπιαούρη με αφορμή τις πολιτικές του, αποτέλεσαν τους κυριότερους παράγοντες για το ενδιαφέρον του κοινού -και όχι μόνο των εκπαιδευτικών, των μαθητών και των άλλων εμπλεκόμενων φορέων- σχετικά με το εν λόγω Υπουργείο. 

Φυσικά, όπως και να το δει κανείς, το εν λόγω Υπουργείο είναι άκρως σημαντικό και νευραλγικό. Τουλάχιστον, έτσι θα έπρεπε να είναι και αυτό έπρεπε να έχουν κατά νου όλοι όσοι αποφασίζουν γι' αυτό αλλά και σε αυτό. Γιατί πολύ απλά, δεν αφορά μόνο την Εκπαίδευση αλλά την Παιδεία. Αυτό κι αν έπρεπε να αντιμετωπίζεται ως ιδανικό. Παιδεία… δεν έχει πάντα σχέση με τη γνώση και την εκπαίδευση αλλά με την κουλτούρα, τις ηθικές αξίες, την καλλιέργεια του νου, τη διάπλαση χαρακτήρων και προσωπικοτήτων. Στο τέλος της ημέρας, η Παιδεία είναι το μέλλον για κάθε γενιά που ακολουθεί. Και για να χτίσεις Παιδεία με ό,τι αυτό περιλαμβάνει, πρέπει να προστατέψεις πρωτίστως το Δημόσιο Σχολείο. Και το προστατεύεις όχι με το να μην αγγίζεις τίποτα σε αυτό αλλά με το να ενισχύεις τις δομές του, να εργάζεσαι για τη βελτίωσή του, για την καλλιέργεια ενός περιβάλλοντος που μέσα σε αυτό θα μπορούν οι άνθρωποί του (είτε αυτοί είναι οι εκπαιδευτικοί, είτε οι μαθητές όλων των ηλικιών και βαθμίδων) να εργάζονται με ενθουσιασμό και με μεράκι. Δίνοντας την ευκαιρία σε όλους και τα εργαλεία στους εκπαιδευτικούς να μπορούν να ασχοληθούν εξατομικευμένα με το κάθε παιδί τους. Για να το σπρώξουν μπροστά όταν αναγνωρίσουν το ταλέντο και τις δυνατότητές του, για να το κρατήσουν προσγειωμένο όταν νιώσουν ότι έχει ξεφύγει, για να δουλέψουν μαζί του τα τρωτά στοιχεία είτε του χαρακτήρα, είτε του εκπαιδευτικού του επιπέδου, για να το βοηθήσουν αποτελεσματικά εκεί και όπου/ όπως χρειάζεται. 

Έτσι έρχονται τα αποτελέσματα και με αυτό τον τρόπο μπορείς πλέον να μιλήσεις για εξορθολογισμό. Να μπεις μέσα στα παπούτσια του κάθε ανθρώπου που ζει το σχολικό περιβάλλον. Για να πετύχεις είτε ως πρόσωπο είτε ως πολιτικός πρέπει να σκεφτείς πρώτα ως παιδί, ως έφηβος μαθητής, ως γονιός, ως εκπαιδευτικός. Το υπουργείο Παιδείας δεν μπορεί να είναι μακριά από τη σχολική πραγματικότητα και από τις ανησυχίες των ανθρώπων του σχολείου. Δεν μπορεί να είναι συγκρουσιακό και όλα τα θέματα να τα αντιμετωπίζει λες και είναι ένας αγώνας επικράτησης. Όσον αφορά στην αλλαγή του πολιτικού προϊστάμενου, σίγουρα το έργο του θα αξιολογηθεί στην πορεία αναλόγως αποτελεσμάτων. Αλλά είναι σημαντικό να κατανοήσουμε όλοι, πως με ανασχηματισμό δεν αλλάζουν πολιτικές και αποφάσεις. Είναι οι ίδιες, βρίσκονται επί τάπητος… Απλώς, καλείται ένα άλλο πρόσωπο να τις υλοποιήσει. 
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...