To Top
23:49 Τρίτη
21 Ιανουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Αναλαμβάνεις τις ευθύνες ώστε να μην ξανασυμβεί
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Αναλαμβάνεις τις ευθύνες ώστε να μην ξανασυμβεί
  06 Δεκεμβρίου 2019, 10:19 πμ  
«Το σχολείο ήταν αυτό που επί της ουσίας αντικατέστησε τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας στη στήριξη και ευημερία του, τόσο τη σωματική και την ψυχική όσο και πνευματική στον βαθμό που ήταν αυτό επιτρεπτό».

Δεν ξέρουμε αν τώρα, μετά τον θάνατο του 15χρονου Στυλιανού, έχει αυτή η παρατήρηση της Επιτρόπου Διοίκησης τη σημασία της. Επειδή, όμως, μάθαμε σ’ αυτόν τον τόπο να στιγματίζουμε μόνο τα κακά και να μη λέμε τίποτε για τα καλά και αυτούς που κάνουν το αυτονόητο ή το κάτι παραπάνω, θα ασχοληθούμε με αυτό το κομμάτι. 

Σύμφωνα με το πόρισμα της Επιτρόπου για τις ευθύνες σε σχέση με τον θάνατο του Στυλιανού, το σχολείο, οι ψυχολόγοι, οι συνοδοί, η Διεύθυνσή του είναι οι μόνοι που παρακολουθούσαν την ψυχολογική του κατάσταση και τον στήριζαν ψυχολογικά ώστε να εκπληρώσει τους στόχους του, που σχετίζονταν με την αποφοίτησή του και την εγγραφή του στην Τεχνική Σχολή στο τμήμα μηχανολογίας που ήταν το όνειρό του και που τελικώς τα κατάφερε.

Τέσσερις κρατικές υπηρεσίες ενεπλάκησαν στην υπόθεση της οικογένειας, όμως μόνο το σχολείο και οι συναφείς υπηρεσίες είναι εκείνες που έκαμαν τη δουλειά τους. Οι άλλες; Τίποτα. Αγνόησαν τα σημάδια, δεν παρενέβησαν, κατέγραφαν μόνο τα τηλεφωνήματα της μητέρας και μέχρις εκεί. Χαμένη υπόθεση. Δεν έκαναν μια κοινή σύσκεψη να δουν τα γεγονότα, το συμφέρον των παιδιών και να συντονιστούν, ώστε αν συνεχίζονταν τα σημάδια, να παρέμβουν. Κύριο μέλημά τους ήταν να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης της οικογένειας, που ήταν μεν σημαντικό ζήτημα, αλλά όχι το επείγον. Επείγον ήταν να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης των παιδιών σ’ ένα υγιές περιβάλλον, χωρίς σκηνές βίας, χωρίς ψυχολογική καταπίεση, χωρίς τσακωμούς. Αντί αυτού, η μεν Αστυνομία κατέγραφε απλώς τις αναφορές της μητέρας για το τι περνούσε στο σπίτι, οι δε Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας εξαντλούνταν στο να μιλούν από τηλεφώνου με τη μητέρα και να προσπαθούν να πείσουν τον πατέρα να υποβάλει αίτημα για επιδιόρθωση της κατοικίας τους. 

Για την ψυχολογική και άλλης μορφής βία που περνούσαν τα παιδιά και κυρίως ο Στυλιανός, που ήταν και το μεγαλύτερο παιδί, στην ουσία τίποτα. Και φτάσαμε στην αυτοκτονία για την οποία όλοι συγκλονίστηκαν αλλά ουδείς παραδέχθηκε ότι απέτυχε. Γιατί αν το παραδέχονταν, δεν θα κατέρχονταν σε 24ωρη απεργία. Αν υπάρχει πρόβλημα υποστελέχωσης, που υπάρχει στο Γραφείο Ευημερίας, να κάνουν δέκα απεργίες. Την ώρα, όμως, που χάθηκε η ζωή ενός παιδιού δεν κάνεις απεργία. Σημαίνει ότι κάτι πήγε λάθος και αυτό που κάνεις είναι να το βρεις και να το διορθώσεις. Η εκτίμηση κινδύνου πού πάει; Ποιος έκανε αξιολόγηση αυτής της οικογένειας, ώστε να της δοθεί προτεραιότητα; Ουδείς. Άρα, αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου και προσπαθείς να μην ξανασυμβεί. Τέλος.
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...