To Top
21:55 Τρίτη
21 Ιανουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Η προσωπική μου κατάθεση για τον «Φ»
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Η προσωπική μου κατάθεση για τον «Φ»
  09 Δεκεμβρίου 2019, 10:50 πμ  
Ήταν Σεπτέμβριος του 2008 όταν κτύπησε το τηλέφωνο από τον «Φιλελεύθερο» και με κάλεσαν σε συνάντηση με τον εκδότη Νίκο Παττίχη. Η πρόταση για να έρθω στον «Φ» ήρθε σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή για μένα. Όντας πλέον ώριμος δημοσιογραφικά, έχοντας ξεκάθαρες απόψεις επί της πολιτικής και διαφόρων άλλων τομέων, ένιωθα εγκλωβισμένος στο έντυπο στο οποίο εργαζόμουν. Η φιλοκομματική του τοποθέτηση και συγκεκριμένες θέσεις που υποστήριζε είχαν προ πολλού πάψει να με εκφράζουν. Η διαφοροποίηση επήλθε με τη δική μου ωρίμανση και τα βιώματα τα οποία είχα ήδη μέσα από την πολύχρονη υπηρεσία μου στην εφημερίδα.

Ως εκ τούτου, η πρόταση του Νίκου Παττίχη ήρθε σαν ευλογία. Μου πρόσφερε απεγκλωβισμό. Όντας πραγματικά ανεξάρτητη εφημερίδα, φάνταζε ιδανική ευκαιρία για να αξιοποιήσω τις εμπειρίες τις οποίες είχα προλάβει να συγκεντρώσω. 
Η συνάντηση με τον εκδότη του «Φ» δεν κράτησε περισσότερο από μερικά λεπτά. Άκουσα την πρότασή του. Απάντησα ότι με ενδιέφερε ένας και μόνο όρος: Να μπορώ να γράφω ελεύθερα χωρίς περιορισμούς. Η κοφτή απάντησή του ομολογώ ότι με ξάφνιασε: «Φυσικά. Εννοείται. Αρκεί να μην ξεφεύγεις από τα όρια του νόμου».

Τρεις μέρες αργότερα απάντησα θετικά. Αρχές Οκτωβρίου του 2008 μεταπήδησα στο δυναμικό της μεγαλύτερης σε κυκλοφορία εφημερίδας. Νωρίς άρχισα να δοκιμάζω αν η υπόσχεση του εκδότη θα μεταφραζόταν σε πράξη. Τέντωνα σιγά–σιγά το σχοινί μέσα από την αρθρογραφική στήλη «Ριπές». Πότε προς τα αριστερά, πότε προς τα δεξιά και πότε προς το κέντρο. Ο καιρός περνούσε. Καμία παρέμβαση. Κανένα φρένο. Καμία φίμωση.

Οι μήνες έγιναν χρόνια. Το σχοινί, σκοπίμως, το τράβηξα μερικές φορές στα άκρα. Ασκώντας σκληρή κριτική. Πάντοτε στη βάση της ανάγκης να κτυπηθούν κακώς έχοντα. Να υποχρεωθούν οι (όποιοι) κατέχοντες την εξουσία να διορθώνουν λανθασμένες αποφάσεις. Να εστιάσουν στον άνθρωπο. Να επικεντρωθούν στο δημόσιο συμφέρον. Άλλωστε, μερικά χρόνια μετά ήρθε η οικονομική κρίση να αλλάξει άρδην τον χάρτη των δεδομένων στη μικρή μας πατρίδα. Πέρασαν ήδη 11 χρόνια από εκείνον τον Οκτώβρη του 2008. 
Στη σημερινή ειδική έκδοση για τα 65χρονα του «Φ», αποφάσισα να καταθέσω την προσωπική μου μαρτυρία. Την απόλυτη ελευθερία έκφρασης, την οποία μου είχε υποσχεθεί ο Νίκος Παττίχης, τη βίωσα στην πράξη. Για οποιοδήποτε θέμα. Για όποιο πολιτικό πρόσωπο ανεξαρτήτως κομματικού χρωματισμού, όποιο θεσμό, όποιο πολιτειακό αξιωματούχο και αν η κριτική αφορούσε. 

Κάποιος μπορεί να αντιτάξει ότι αυτό πρέπει να ισχύει. Άρα είναι υπερβολή να το εκθειάζω. Σωστά. Μόνο που στην πράξη, σπανίως συμβαίνει. Όχι μόνο στην Κύπρο αλλά ειδικά στην Κύπρο. Ενίοτε οι πολιτικές ή άλλες παρεμβάσεις σε ιδιοκτήτες ΜΜΕ βρίσκουν πρόσφορο έδαφος. Οι δημοσιογράφοι συχνά συναντούν περιορισμούς. Θέλει μαγκιά να μπορέσει κάποιος να κλείσει τα αφτιά. 
Η σημερινή κατάθεση της προσωπικής μου μαρτυρίας δεν αποσκοπεί στο χάϊδεμα των αφτιών του εκδότη. Δεν το συνηθίζω, ο ίδιος το γνωρίζει και ούτε και το χρειάζεται. Όμως, θεωρώ ότι δεν υπάρχει πιο αξιόπιστος τρόπος αναφοράς σε μια τέτοια ειδική έκδοση από το προσωπικό βίωμα.

Από τη θέση του αρχισυντάκτη των καθημερινών εκδόσεων του «Φ» με την οποία με τίμησαν, μπορώ να προσυπογράψω ότι αυτό το πνεύμα ανεξαρτησίας και ελευθερίας έκφρασης διαπνέει ολόκληρο το τμήμα των συντακτών. Με γνώμονα πάντοτε την αναζήτηση της αλήθειας. Διερευνώντας πίσω από τα γεγονότα. Επιδιώκοντας την ορθή και αξιόπιστη ενημέρωση των αναγνωστών. Χωρίς να κοιτάμε την ταυτότητα οποιουδήποτε. Χωρίς να επικεντρωνόμαστε στα οποιαδήποτε διαπλεκόμενα συμφέροντα. Χωρίς να μας φοβίζει η ισχύς των εμπλεκομένων.

Πεποίθησή μας είναι ότι το καθήκον μας επιβάλλει να πολεμήσουμε την ασυδοσία και την αυθαιρεσία. Αφθονούν και μαστίζουν την πατρίδα μας. Πιστοί στην υποχρέωσή μας να πληροφορούμε έγκαιρα, έγκυρα και αξιόπιστα τον κάθε πολίτη για όσα τεκταίνονται στον τόπο μας. Αυτή είναι η δέσμευσή μας και για το μέλλον. Αυτό επιτάσσει η καθαρή δημοσιογραφία. Αυτό επιθυμεί η κοινωνία. Αυτό επιβάλλεται για να έχει ένα καλύτερο μέλλον η Κύπρος μας. 

Αρχισυντάκτης καθημερινών εκδόσεων «Φ»
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...