To Top
15:20 Σάββατο
4 Απριλίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Απαράδεκτοι οι μαθητές που μας ξεγύμνωσαν
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Απαράδεκτοι οι μαθητές που μας ξεγύμνωσαν
  11 Δεκεμβρίου 2019, 10:30 πμ  
Στα ίδια επίπεδα με τα προηγούμενα χρόνια κυμάνθηκαν τα αποτελέσματα των Κύπριων μαθητών στην έρευνα PISA για το 2018, αν και ελαφρώς ανεβασμένα. Με βάση τα αποτελέσματα, η Κύπρος κατέλαβε την 50ή θέση ανάμεσα σε 77 κράτη στην κατανόηση κειμένου, δεξιότητα στην οποία εστίασε ο διαγωνισμός. Στα μαθηματικά έλαβαν την 43η θέση και στις φυσικές επιστήμες την 47η. Και ως αναμενόμενο, άστραψαν και βρόντηξαν αρμόδιοι, αλλά και απλοί πολίτες, επειδή οι μαθητές δεν έκαναν την υπέρβαση για να καταγράψουν υπέρμετρα καλύτερα αποτελέσματα σε σύγκριση με τα πολεμοφόδια που είχαν. Σαν να έχουν ευθύνη από τη μια για το -κατά γενική ομολογία- προβληματικό σύστημα εκπαίδευσης της χώρας και από την άλλη για τις ψευδαισθήσεις κάποιων ότι το επίπεδο της χώρας δεν είναι πραγματικά εκεί που το κατατάσσουν οι δείκτες (δηλαδή, μεταξύ Κόστα Ρίκα και Μολδαβίας). Φαίνεται ότι κάποιοι δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι το μόνο αντικείμενο στο οποίο διαπρέπουμε ως χώρα είναι τα ατιμώρητα οικονομικά σκάνδαλα. 

Αν όμως οι μαθητές μας υπερπηδούσαν εμπόδια και κατέρριπταν τις πιθανότητες για να εξασφαλίσουν μια δυσανάλογα υψηλή βαθμολογία, θα έσπευδαν όλοι να καπηλευτούν την ατομική τους υπερπροσπάθεια για να κλέψουν από τη λάμψη τους και να νιώσουν μια παντελώς αδικαιολόγητη υπερηφάνεια. Όπως γίνεται κάθε φορά που ένας νεαρός μας αθλητής καταφέρνει να εξασφαλίσει μια ψηλή θέση σε κάποια διοργάνωση, χωρίς καμιά κρατική βοήθεια ή ενίσχυση. Ή όταν ένας νέος μας ή ομάδα νέων καταφέρνει να διακριθεί σε κάποιον ευρωπαϊκό ή διεθνή διαγωνισμό ή κάποια μαθητική ολυμπιάδα. Άλλωστε, μόλις μερικές εβδομάδες πριν τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων της έρευνας PISA για το 2018, σε διαγωνισμό ρομποτικής που έγινε στην Εσθονία (που συμπτωματικά έλαβε την υψηλότερη βαθμολογία από την Ευρώπη), μαθητές μας διακρίθηκαν, μεταξύ άλλων, με την πρώτη και την τρίτη θέση στην κατηγορία τους. Τότε, ήμασταν περήφανοι για τους μαθητές μας, και ο χρόνος που θυσίασαν, η προσπάθεια που κατέβαλαν οι ίδιοι και οι καθηγητές τους και οι θυσίες που έκαναν οι γονείς τους για να εξασφαλίσουν στα παιδιά μόρφωση με τρόπους που δεν παρέχει δωρεάν το κράτος (φροντιστήρια, ιδιωτικά σχολεία κ.ο.κ.), εκμηδενίζονταν μέσα σε μια εθνική περηφάνια που ανήκε σε όλους μας χωρίς να την αξίζουμε. 

Λες και οι μαθητές μας, τα παιδιά μας, ζουν σε μια φούσκα ανεπηρέαστη από τα κοινωνικά και οικονομικά δρώμενα του τόπου και έχουν υποχρέωση να πάρουν στους ώμους τους τη σωτηρία της χώρας, τη βελτίωση της εικόνας της, τη διάσωση της αξιοπιστίας ενός ανύπαρκτου κράτους και της καριέρας των αξιωματούχων του, όσο ανυψώνουν το φρόνημα του ενήλικα λαού που ανέχεται και συντηρεί αυτή την προβληματική κατάσταση. Λες και δεν τους αγγίζει το ότι πάνε σε σχολεία με ελλιπή οργάνωση και τραγικές εγκαταστάσεις, για να ενταχθούν σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο και αυτοακυρωτικό εκπαιδευτικό σύστημα που τους μετατρέπει κατ’ επανάληψη σε πειραματόζωα. Λες και το σπιτικό τους έμεινε ανέπαφο από την κρίση, οι γονείς τους δεν δέχτηκαν απόλυση, μείωση μισθού, αλλαγή καθεστώτος εργασίας ή αύξηση ωρών εργασίας και έχουν όλοι την ευχέρεια να τους στέλλουν φροντιστήρια (που έχουν καθιερωθεί ως αναγκαίο κακό της παιδείας μας) ή ιδιωτικά σχολεία και έχουν τη δυνατότητα να περάσουν ποιοτικό χρόνο μαζί τους για εξομάλυνση των αλλαγών της εφηβείας. Λες και αυτοί ή οι συμμαθητές τους δεν βρίσκονται στο 24% του πληθυσμού που εξακολουθεί να ζει κάτω ή κοντά στο όριο της φτώχειας, ούτε στο 15,4% που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας, και αν βρίσκονται, κατάφεραν να μην τους επηρεάζει καθόλου. Και θεωρούμε καθ’ όλα φυσιολογικό να τους συγκρίνουμε με τους μαθητές της ευημερούσας Γερμανίας ή των σκανδιναβικών χωρών, όπου τα κοινωνικά προβλήματα είναι αμελητέα λόγω κοινωνικού κράτους πρόνοιας, και θιγόμαστε όταν οι δείκτες τους τοποθετούν κάπου ανάμεσα σε Ρουμανία (τρεις θέσεις πάνω από εμάς) και Βουλγαρία (τέσσερις θέσεις κάτω).

Ωστόσο, πέραν των ψυχρών αριθμών που εξασφάλισαν στα τεστ, στους οποίους φυσικά και επικεντρώθηκαν οι λάτρεις ενός εξατασιοκεντρικού συστήματος, η έρευνα του PISA δίνει πληθώρα άλλων δεδομένων που εν μέρει εξηγούν τα αποτελέσματα, αλλά και εντοπίζουν σειρά προβλημάτων. Όπως το ότι 34% των μαθητών μας ανέφεραν ότι γίνονται συστηματικά δέκτες μπούλινγκ. 51% των μαθητών με χαμηλή βαθμολογία ανέφεραν ότι υπάρχει ηχορύπανση και αταξία στην τάξη την ώρα του μαθήματος. 53,4% των μαθητών φοιτούν σε σχολεία που οι διευθυντές τους ανέφεραν έλλειψη εκπαιδευτικού υλικού. 12% των μαθητών με χαμηλή βαθμολογία έφτασαν αργοπορημένοι στο σχολείο άνω των 5 φορών τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Και το πιο σημαντικό κατ’ εμένα στοιχείο είναι αυτό που δείχνει την πραγματική υπέρβαση των μαθητών μας. Είναι το ποσοστό των «ανθεκτικών» μαθητών, δηλαδή των μαθητών οι οποίοι ενώ έχουν χαμηλό κοινωνικοοικονομικό υπόβαθρο και αντιμετωπίζουν προβλήματα που επηρεάζουν άμεσα την εκπαίδευση, εντούτοις οι επιδόσεις τους τούς κατατάσσουν στο ανώτερο 25% των μαθητών. Ενώ προ της κρίσης, το 2012, το ποσοστό των «ανθεκτικών» μας μαθητών βρισκόταν στο 1,9%, έχει πλέον σκαρφαλώσει στο 13%. Καταφέραμε δηλαδή, ως χώρα, λόγω της ανικανότητάς μας, να παρέχουμε στα παιδιά ένα ασφαλές περιβάλλον ικανό να τους βοηθήσει να ακμάσουν και μέσω των προβλημάτων που τα φορτώσαμε, να τους καταστήσουμε πιο ανθεκτικούς. 
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...