To Top
19:46 Τετάρτη
29 Ιανουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Υστερίες για αγρίους
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Υστερίες για αγρίους
  15 Δεκεμβρίου 2019, 10:30 πμ  
Ζω στη Λευκωσία τα τελευταία 25 χρόνια. Κυκλοφορώ στη Λήδρας και στα πέριξ της παλιάς πόλης από τότε που οι high class πρωτευουσιάνοι δεν καταδέχονταν να την περπατήσουν, τη θεωρούσαν µπας κλας, λαϊκιά. Και συνωστίζονταν στη Στασικράτους και στη Μακαρίου. Θυµάµαι, µάλιστα, την εποχή που κατηφόριζα τη Λήδρας και την ώρα που γυρνούσα από την εκκλησία της Φανερωµένης για να ανέβω την Ονασαγόρου, µε έπιανε θλίψη. Λυπόµουνα τους καταστηµατάρχες. Δυο παράλληλοι δρόµοι, ο ένας µε ζωή, ο άλλος χωρίς. Σε µαρασµό. Γιατί ακόµα κι αυτοί που επισκέπτονταν την περιοχή, περιορίζονταν στη Λήδρας.

Στη συνέχεια, το σκηνικό άλλαξε. Βοήθησε κατά κάποιον τρόπο και το άνοιγµα του οδοφράγµατος. Και άρχισε να κατεβαίνει ολοένα και περισσότερος κόσµος προς τα κάτω. Και στη συνέχεια η κρίση άλλαξε τον χάρτη της πόλης και η περιοχή έγινε in! Η ζωή µετατοπίστηκε στην παλιά πόλη. Και τη χαίροµαι, η αλήθεια να λέγεται, που ασφυκτιά πλέον από κόσµο και νέα καταστήµατα - ούτε µε ενοχλεί που µιλάµε αποκλειστικά για µπαράκια, καφετέριες και εστιατόρια. Και τη χαίροµαι 3-4 φορές την εβδοµάδα, την περπατώ, είτε για φαγητό, είτε για ποτό, είτε απλά πηγαίνοντας βόλτα µε τον σκύλο µου. Από τη µια άκρη, την Πύλη Πάφου, µέχρι την Πύλη της Αµµοχώστου, από στενό σε στενό. Μέρα και νύχτα. Και δεν συνάντησα ποτέ οποιοδήποτε πρόβληµα, δεν ένιωσα στιγµή να διατρέχω οποιονδήποτε κίνδυνο. Ούτε από ντόπιους, ούτε από ξένους. Ούτε τις καθηµερινές, ούτε τα Σαββατοκύριακα που η παρουσία τους αυξάνεται.
 
Το ίδιο µου λέει κι ένας συνάδελφος ο οποίος ζει στην παλιά πόλη εδώ και δώδεκα χρόνια. «Ούτε καυγά δεν έτυχε να δω µπροστά µου», µου είπε τις προάλλες που τον ρώτησα µπας και εµένα µου διαφεύγει κάτι από την υστερία των ηµερών, την αστυνοµοκρατούµενη περιοχή και τις στρατιωτικές περιπολίες. Τα ίδια και φίλοι που εργάζονται στην περιοχή -και γυναίκες- που στις δύο η ώρα περπατούν µόνες µέχρι τον χώρο στάθµευσης που βρίσκονται τα αυτοκίνητά τους. Ρώτησα, επίσης, τους συναδέλφους στα ειδησεογραφικά σάιτ να µου πουν αν φτάνει κοντά τους κάποια ενηµέρωση για γεγονότα που δεν µαθαίνουµε εµείς, αν συµβαίνει κάτι που δεν βλέπει το φως της δηµοσιότητας. Τίποτα το σοβαρό.

Να εξηγούµαστε, δεν λέω ότι η παλιά πόλη είναι ένας κόσµος αγγελικά πλασµένος, ότι δεν προκύπτουν συµπλοκές, καβγάδες ή πειράγµατα. Καυγάδες και συµπλοκές που µπορεί να συµβούν (και συµβαίνουν) και µεταξύ Ελληνοκυπρίων που ήπιαν δυο ποτήρια παραπάνω ή έχουν διαφορές να επιλύσουν. Επίσης, δεν αποκλείω το ενδεχόµενο να υπάρχουν άλλα ζητήµατα, καθαριότητας για παράδειγµα, δεδοµένου ότι έχουµε συγκέντρωση πληθυσµού από διάφορες κουλτούρες. Τίποτα, όµως, που να δικαιολογεί την υπερβολή που βλέπουµε τις τελευταίες µέρες. Τίποτα που να δικαιολογεί κάποιον να ισχυρίζεται ότι χτυπά το φυλλοκάρδι του µέχρι να περάσει απ’ τα στενά, µόνο και µόνο επειδή κυκλοφορούν δίπλα του άλλου χρώµατος άνθρωποι. Ή κόσµος που είναι ντυμένος με διαφορετικά ρούχα από τα δικά του.
 
Δεν είναι δυνατόν να παρουσιάζεται η παλιά Λευκωσία κάτι σαν το Μπρονξ της Νέας Υόρκης της δεκαετία του ‘70, όπου οι συµµορίες σκορπούσαν τον τρόµο. Κάνοντας τους εκτός Λευκωσίας που ακούν τις αποφάσεις των αρµοδίων και τον ιλαροτραγικό τρόπο που συνάδελφοί µου παρουσιάζουν το θέµα, να αναρωτιούνται «αν µας έφαγαν» ή αν κυκλοφορούµε µε αλεξίσφαιρα στην «επικίνδυνη παλιά Λευκωσία». Ώστε να δικαιολογούνται κοινές περιπολίες της Αστυνοµίας και του στρατού! Και να τσουβαλιάζονται αλλοδαποί, µεταναστευτικό, τροµοκρατία σε µια πρόταση.  Τη στιγµή, µάλιστα, που στους Αγίους Οµολογητές, λίγα µέτρα µακριά από το προεδρικό µέγαρο η κυπριακή µαφία πυροβολεί κόσµο έξω από το σπίτι του ή ο υπόκοσµος δεν επιτρέπει στους περιπτεράδες να βάλουν δεύτερη µάρκα νερό στα περίπτερά τους.
 
Δεν λέω να µένει καµιά περιοχή χωρίς επιτήρηση. Ούτε κανείς είναι υπεράνω του Νόµου, είτε είναι ντόπιος είτε είναι ξένος. Και η Αστυνοµία όπως κάνει σε άλλες περιοχές σωστά (λέµε τώρα) τη δουλειά της, να την κάνει και στη παλιά Λευκωσία. Αλλά, όχι µε άξονα την ξενοφοβία.  Ούτε µε άξονα την ενόχληση ορισµένων της άριας φυλής που δεν αντέχουν να βλέπουν γύρω τους ανθρώπους προερχόµενους από άλλες χώρες, που νιώθουν ότι τους χαλάνε τη µόστρα της «καθαρόαιµης» Κύπρου.
 
Για να µην επαναλάβω ότι όλο αυτό το «πογκρόµ» έχει να κάνει µε τις µπίζνες που ορέγονται κάποιοι που ανακάλυψαν τα τελευταία χρόνια την παλιά πόλη και µαζί την κότα µε τα χρυσά αυγά. Και ενοχλούνται από ανθρώπους που στο κάτω-κάτω εµείς στοιβάξαµε εκεί, εµείς τους γκετοποιήσαµε, εµείς εισπράττουµε τα ενοίκια από τα χαλαµάντουρα στα οποία τους χώσαµε, εµείς τους εκµεταλλευόµαστε ως φτηνά (νόµιµα ή παράνοµα) εργατικά χέρια και εµείς (ο δήµος συγκεκριµένα) αφήσαµε τις γειτονιές που διαµένουν στο έλεος της φθοράς, µόνο και µόνο επειδή κατοικούνται από αυτούς.
 
Περιοδικό "Down Town", τεύχος 251.
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...