To Top
07:16 Δευτέρα
27 Ιανουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Ποιος χολοσκά για την Παιδεία;
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Ποιος χολοσκά για την Παιδεία;
  15 Δεκεμβρίου 2019, 10:15 πμ  
Η εκπαίδευση ως το πλέον βασικό στοιχείο της Παιδείας στην ευρύτερη έννοια, αποτελεί τη θεμελιώδη διαμόρφωση μιας κοινωνίας, όπως ορθά έχει λεχθεί από πολλούς. 
Αν, λοιπόν, θέλουμε ένα καλύτερο κόσμο –δεν εννοούμε πιο παραγωγικό, αυτό είναι θέμα της γνώσης και των δεξιοτήτων των ανθρώπων– δεν μένει παρά να επενδύσουμε με κάθε τρόπο στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. 
Την προηγούμενη εβδομάδα ο γράφων από αυτή εδώ τη στήλη, με αφορμή τη διεθνή εκπαιδευτική έρευνα του Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), επικεντρώθηκε πολύ περισσότερο στο γεγονός και λιγότερο στο σχόλιο. Διαφορά η οποία, όσο παράδοξο και αν ακουστεί, οι Αμερικάνοι μαθητές στη συντριπτική πλειοψηφία τους (86%!), δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσουν παρά τα δισεκατομμύρια που έχουν επενδύσει στην εκπαίδευση τις τελευταίες δύο δεκαετίες. 
Γεγονός που αποδεικνύει πως η επένδυση δεν έχει να κάνει με το ύψος της, αλλά, με το βάθος... καθώς επίσης, ούτε κατ' ανάγκη σε κάποιο βαθμό με το βιοτικό επίπεδο του πληθυσμού, αν αναλογιστούμε ότι μαθητές από περιοχές της Κίνας θριάμβευσαν. 
Σκοπός, λοιπόν, της διεθνούς εκπαιδευτικής αξιολόγησης, που διοργανώνεται από τον ΟΟΣΑ, είναι να χρησιμεύσει ως παγκόσμιο όργανο αξιολόγησης των εκπαιδευτικών συστημάτων σε διάφορα μέρη του κόσμου και σε ποικίλες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες.
Οι μετρήσεις αυτές αποτιμούν συγκριτικά γνώσεις και ικανότητες των μαθητών, όχι τόσο σε σχέση με τα σχολικά προγράμματα των επί μέρους χωρών που συμμετέχουν, αλλά με βάση τη γενική γνώση και τις αντίστοιχες ικανότητες εφαρμογής που απαιτεί η ίδια η συμμετοχή του πολίτη στις σύγχρονες τεχνολογικά και οργανωτικά πολύπλοκες κοινωνίες. 
Το νόημα του σκοπού, προφανώς, το υπουργείο της Παιδείας μας, για οποιοδήποτε λόγο, δεν το έχει κατανοήσει κι αυτό αποδεικνύεται από τα βήματα που κάνει εκ του αποτελέσματος σε βάθος χρόνου. 
Ο λόγος δεν είναι υποθετικός, αλλά, επαναλαμβάνω, εκ του αποτελέσματος δεδομένος και διαιωνίζεται. Δεδομένη λοιπόν η ανυπαρξία ή ηπιότερα, η έλλειψη ουσιαστικής παρέμβασης των αρμόδιων στο εκπαιδευτικό σύστημα με τα βήματα εκείνα που θα ανορθώσουν επιτέλους και θα ανεβάσουν επίπεδο την εκπαίδευση. Εκτός και αν το επίπεδο αυτό θεωρείται ικανοποιητικό, οπότε τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και κατ' επέκταση όπως λέμε και στην διάλεκτο μας «έτσι κκελλέ έτσι ξιουράφιν θέλει»! Οι εικασίες και οι μεσοβέζικες διευθετήσεις, οι οποίες βολεύουν εκατέρωθεν τους εμπλεκόμενους, αποδείχτηκαν αναποτελεσματικές.
Ακουστήκαν πολλά για την αποτυχία των Κυπρίων μαθητών στον εν λόγω διαγωνισμό, όπως πολλά ακούγονται και σε κάθε αποτυχία στην προσπάθεια «κατευνασμού των πνευμάτων...»!
Μεταξύ άλλων, δύο βασικές εκδοχές οι οποίες πλασαρίστηκαν είναι πως οι Κύπριοι δεν δίνουν σημασία γιατί δεν υπάρχει το κίνητρο, καθώς και ότι υπήρχαν και αλλοδαποί στην κυπριακή ομάδα οι οποίοι υστερούν στην κατανόηση με αποτέλεσμα να πέφτει ο μέσος όρος. 
Για χρόνια τώρα η κοινή γνώμη στην Κύπρο ενδιαφέρεται μόνο για εκείνους τους διαγωνισμούς, εξετάσεις - μετρήσεις που συνδέονται με την απονομή ιδιοτήτων και την κατοχύρωση θέσεων, όπως για παράδειγμα οι Παγκύπριες. Δηλαδή, το ζητούμενο είναι το κίνητρο. 
Και τι γίνεται όταν ακόμη και σε αυτές τις περιπτώσεις τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά; Ξεπετάγεται άλλη αιτιολογία. Το πιπίλισμα της αδιαφορίας για όσους δεν ενδιαφέρονται για θέσεις σε Πανεπιστήμια, με αποτέλεσμα η αδιαφορία να οδηγεί στον εξευτελιστικό μέσο όρο, καλά κρατεί... Ο διαχωρισμός των εξετάσεων ή και των γραπτών σε μια τέτοια περίπτωση, απλά, θα αποδείκνυε του λόγου το αληθές. 
Όσο αφορά τη δεύτερη εκδοχή είναι εντελώς άστοχη. Πληροφοριακά, οι αλλοδαποί μαθητές και μάλιστα πρώτης γενιάς που συμμετείχαν, μας έβαλαν γυαλιά! Τα πήγαν καλύτερα από τους ιθαγενείς! 
Τα ερωτήματα που τίθενται πολλά. Αλήθεια, γιατί το υπουργείο εγκρίνει τη συμμετοχή της χώρας σε τέτοιους διαγωνισμούς οι οποίοι προφανώς έχουν και κάποιο κόστος;
Τι ακριβώς δείχνουν αυτές οι μετρήσεις και σε τι έχουν φανεί μέχρι τώρα χρήσιμες; 
Για ποιο λόγο η κοινή γνώμη και ιδιαίτερα η εκπαιδευτική κοινή γνώμη, δεν συγκινείται από τις χαμηλές επιδόσεις των μαθητών μας στις μετρήσεις του ΟΟΣΑ; 
Από διάφορους, μάλιστα, ασκείται κριτική στον ΟΟΣΑ ότι οι μετρήσεις του δεν έχουν εγκυρότητα, αλλά κατά περίεργο τρόπο ξεχνούν να προτείνουν κάτι εναλλακτικό με μεγαλύτερη εγκυρότητα.
Το αρμόδιο υπουργείο όπως και η σχετική αρθογραφία στα ΜΜΕ ή τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης περιορίζονται χρονικά στην εβδομάδα που ανακοινώνονται τα αποτελέσματα, όπως συμβαίνει και με τις Παγκύπριες. Έχουν χρησιμοποιηθεί τα αποτελέσματα αυτά ως άλλοθι για εκπαιδευτικές αλλαγές προς το καλύτερο; Αν κρίνουμε από την σταθερότητα της κατρακύλας, προφανώς όχι. Παραμένουμε τάχα στον προβληματισμό στα μέτρα που ΘΑ... και στις αιτιολογίες οι οποίες πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν. Τα κλείνουμε, πάμε διακοπές κι από χρόνου τα ίδια να λέμε και έχει ο Θεός. 
Εν κατακλείδι, ποιος χολοσκά για το σύστημα της εκπαίδευσης, εκτός βέβαια των εξαιρέσεων που περικλείει ο κανόνας; Στην Κύπρο βρισκόμαστε, τους βαθμούς (αυτονόητο τους καλούς) να πάρουμε κι ας κουρεύεται το επίπεδο. Αν προσθέσουμε και λίγο συνδικαλισμό, ωράρια, ωφελήματα, στολή, καλλωπισμό και μερικά άλλα, έκλεισε το πακέτο. Είμαστε όλοι happy (χαρούμενοι)! Υπουργείο, γονείς, εκπαιδευτικοί, μαθητές. Έτσι δεν είναι; Ποιος νοιάζεται για το επίπεδο της εκπαίδευσης, τις περεταίρω «αχρείαστες» γνώσεις, που τυγχάνει να είναι εκτός του πεδίου σπουδών που μέλλει να ακολουθήσουμε; Ποιος νοιάζεται για την κριτική σκέψης, το μίασμα... άλλωστε του μέλλοντος; 
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...