To Top
08:52 Δευτέρα
27 Ιανουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Η Χάγη…
  15 Δεκεμβρίου 2019, 10:18 πμ  
Πριν λίγες μέρες πήρα στο τηλέφωνο έναν γνωστό ακαδημαϊκό. Διαφωνώ μαζί του πολιτικά, αλλά εκτιμώ την ειλικρίνεια και την ευθύτητά του και ξέρω ότι νοιάζεται πραγματικά για την Κύπρο. Ζήτησα τη γνώμη του για την πρόθεση της Κυβέρνησης να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης κατά της Τουρκίας, για τις ενέργειες της τελευταίας στην κυπριακή αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ). Ο συνομιλητής μου υποστηρίζει, εδώ και χρόνια, ότι η Δημοκρατία πρέπει να τολμήσει, να κινηθεί δυναμικά σε όλα τα διεθνή νομικά και μη φόρα κατά της Άγκυρας. Τον ρώτησα, λοιπόν, για τη Χάγη και μου είπε επί λέξει: «Αν η προσφυγή της κυπριακής Κυβέρνησης έχει πίσω της έναν ξεκάθαρο και στιβαρό σχεδιασμό, τότε αντιλαμβάνομαι το ωφέλιμο της ενέργειας. Αν δεν υπάρχει σχεδιασμός, αν είναι μια μεμονωμένη κίνηση, σε επίπεδο επικοινωνιακού χειρισμού, τότε θα αποδειχθεί πυροτέχνημα». Μου είπε κι άλλα. Υποστήριξε ότι μετράνε τα πρόσωπα που βρίσκονται πίσω από κάθε πολιτική κίνηση και τόνισε: «Κερδίζει έδαφος μια σχολή σκέψης που δεν περίμενε κανείς να τη δει σε Κυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη».

Φτάσαμε, πλέον, να μιλάμε για τα αυτονόητα. Να μην είμαστε σίγουροι, αν μια τόσο σοβαρή κίνηση της κυπριακής Κυβέρνησης έχει πίσω της ξεκάθαρο και μελετημένο σχεδιασμό. Και το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό είναι αν η Λευκωσία εξασφάλισε υποστήριξη, πριν κάνει την οποιαδήποτε κίνηση κατά της Τουρκίας στη Χάγη. Μίλησε ο υπουργός Εξωτερικών, για παράδειγμα, με τον ομόλογό του Νίκο Δένδια; Πήρε τηλέφωνο ο Νίκος Αναστασιάδης τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη για να το κουβεντιάσουν; Δεν είμαι σε θέση να ξέρω. Και, μεταξύ μας, ελπίζω να το έπραξαν. Αν πιστέψουμε, όμως, τον πολύ ενημερωμένο αρθρογράφο της «Καθημερινής» Αθηνών Στέφανο Κασιμάτη, τότε θα πρέπει όλοι να ανησυχήσουμε. 

Έγραψε ο πολύ καλός δημοσιογράφος, την περασμένη Κυριακή, σε άρθρο του με τίτλο «Νέα κατάσταση στα ελληνοτουρκικά»: «Οι πρωτοβουλίες που παίρνει η Κύπρος, συχνά χωρίς καν να ενημερώνει προηγουμένως την Αθήνα (όπως πρόσφατα με την προσφυγή στη Χάγη για την ΑΟΖ), είναι μια εκστρατεία δημοσίων σχέσεων που απευθύνεται στο εσωτερικό κοινό και ενορχηστρώνεται από δύο πολιτικούς που συμπλέουν λόγω κοινών συμφερόντων, αλλά συγχρόνως υποβλέπουν ο ένας τον άλλον. Ο μεν Πρόεδρος Ν. Αναστασιάδης έχει ανάγκη την ασπίδα προστασίας του εθνικού θέματος από τα οικονομικά σκάνδαλα, με τα οποία συνδέεται η Κυβέρνησή του, ο δε υπ. Εξωτερικών Ν. Χριστοδουλίδης είναι ο υποψήφιος διάδοχός του. Για πρώτη φορά, η δυσφορία που προκαλούν οι πρόχειρες και επικίνδυνες πρωτοβουλίες της Λευκωσίας γίνεται θέμα συζήτησης στην Αθήνα, ακόμη και σε κυβερνητικούς κύκλους». Δεν χρειάζεται να είναι κανείς πυρηνικός φυσικός για να καταλάβει ότι, αν συνεχίσουμε έτσι, θα επέλθει μεγάλο ρήγμα μεταξύ της ελληνικής και κυπριακής κυβέρνησης. «Θα τα σπάσουν, πολύ σύντομα», ήταν τα λόγια προσώπου με οξυμένο πολιτικό κριτήριο.

Μελετημένος σχεδιασμός, λοιπόν. Η συνεννόηση με την Ελλάδα είναι το πρώτο ζητούμενο, για να έχει κάποιο νόημα ένας τσαμπουκάς κατά της Τουρκίας. Το δεύτερο, κατά τη γνώμη μου, είναι να πείσει η κυπριακή Κυβέρνηση ότι πράγματι προσπαθεί να λύσει το πολιτικό πρόβλημα, κι όχι απλώς να σκοράρει πόντους κατά της Άγκυρας. Όσο κι αν δεν ταιριάζει στο αφήγημα του Προεδρικού, στο εξωτερικό ουδείς πιστεύει πως πράγματι θέλουμε λύση. Τόσο στις Βρυξέλλες, όσο και στη Νέα Υόρκη, θεωρούν ότι εμπόδιο στη λύση δεν είναι οι εγγυήτριες δυνάμεις, αλλά οι ίδιοι οι Κύπριοι. Αν πραγματικά θέλει ο κ. Αναστασιάδης να πείσει για τις προθέσεις του, θα πρέπει ταυτόχρονα με τις προσφυγές και τα νομικά μέσα να κινηθεί πολιτικά προς τους Τουρκοκύπριους. Να επιχειρήσει με ειλικρίνεια να πείσει τους «συμπατριώτες» ότι μπορούμε να έχουμε κοινό μέλλον. 

Αν όχι, αν δεν συνεννοηθεί με την Ελλάδα και δεν φέρει κοντά τους Τουρκοκύπριους, προσφυγές όπως αυτή στη Χάγη θα είναι ένα ακόμα πυροτέχνημα. 

adilinis@phileleftheros.com
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...