To Top
15:53 Τετάρτη
26 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Υπουργείο Οικονομικών και Πολιτισμού
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Υπουργείο Οικονομικών και Πολιτισμού
  22 Δεκεμβρίου 2019, 10:20 πμ  
Δεν καταλαβαίνω τις αντιρρήσεις ορισμένων σε σχέση με τη μεταφορά των πιστώσεων που προβλέπονται στον κρατικό προϋπολογισμό για το Ίδρυμα Συμφωνικής Ορχήστρας Κύπρου στο Yπουργείο Οικονομικών. Ακόμη καλύτερα, να ενταχθεί πλήρως η ΣΟΚ στο Υπουργείο Οικονομικών, αφού ούτως ή άλλως αυτό κυβερνάει τον δύσμοιρο τούτον τόπο.
 
Θα ήμουν υποκριτής αν υποστήριζα το αντίθετο, δεδομένου ότι στις 24 Σεπτεμβρίου 2017 εισηγούμουν μέσα από αυτή τη στήλη να μετακομίσουν και να ενταχθούν –παραχρήμα- στο Υπουργείο Οικονομικών ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ οι Πολιτιστικές Υπηρεσίες. Λέτε να επηρεάζω τους ασκούντες την πολιτιστική πολιτική της χώρας; Λέτε να έχω τέτοια πέραση στα υψηλά δώματα; Ουάου, που θα ‘λεγε κι ο Χρήστος Λούλης.
 
Ούτως ή άλλως, γηράσκουμε δ’ αεί πολλά υποφέροντες, καρτερώντας την πολιτική και οικονομική αυτοτέλεια του Πολιτισμού και τον απεγκλωβισμό του από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό του ΥΠΠΑΝ. Ε, η ΣΟΚ είπε να την κάνει μόνη της σιγά- σιγά και προς το παρόν να βρει θαλπωρή και ευήκοα ώτα στο κτήριο της οδού Γρηγόρη Αυξεντίου. Πού είναι το κακό; Το κτήριο αυτό άλλωστε δεν έχει στην προμετωπίδα του έναν ολόκληρο σιδηρόδρομο. Γράφει μόνο «οικονομικών» και γνωρίζεις πολύ καλά και χωρίς αυταπάτες το αντικείμενο και τις προτεραιότητες. «Το Υπουργείο Οικονομικών επιδιώκει να συμβάλει στην οικοδόμηση ενός εύρωστου, αποτελεσματικού και ευέλικτου κράτους και μέσα από συνθήκες οικονομικής ανάπτυξης να προωθεί την κοινωνική δικαιοσύνη προάγοντας τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου όλων των πολιτών» αναφέρεται εύσχημα κι επίσημα σε σχέση με την αποστολή του. Απλά και παστρικά πράγματα.
 
Θα βόλευε ακόμη καλύτερα αν τα γραφεία της διοίκησης του ΙΣΟΚ μεταφέρονταν κι εκείνα στις εγκαταστάσεις του Υπουργείου Οικονομικών, γιατί όχι; Όπως και να το κάνουμε το κτήριο είναι πιο σύγχρονο, είμαι σίγουρος ότι κάπου θα βρεθεί ο κατάλληλος χώρος ώστε να τερματιστεί κι αυτή η άβολη συγκατοίκηση με τις Πολιτιστικές Υπηρεσίες. Από τότε που για λόγους οικονομίας (;) το ΙΣΟΚ μετακόμισε στην οδό Ιφιγενείας, φαίνεται ότι έχουν μπλέξει τα μπούτια τους με τις ΠΥ. Παραγνωριστήκανε. Η υπερβολική τριβή και οικειότητα, ξέρετε, συχνά λειτουργεί τοξικά. Πολλές καρδιές έχουν χαλάσει έτσι. Δεν είναι λίγο πράγμα να μοιράζεσαι την ίδια τουαλέτα με κάποιον και άθελά σου ή μη να παρακολουθείς πότε μπαίνει, πότε βγαίνει και με ποιους συναναστρέφεται.  
 
Η πολιτική και ο σχεδιασμός για τη θρυλούμενη «αυτοτέλεια της Συμφωνικής Ορχήστρας» δεν μπορεί να ολοκληρωθεί όσο ο ένας μυρίζει τα χνώτα του άλλου. Ένας από τους πολλούς και σοβαρούς λόγους που ήταν απαραίτητη η ανέγερση του Μεγάρου Πολιτισμού ήταν κι αυτός. Δεν κατάλαβα δηλαδή, γιατί ο ΘΟΚ να έχει τις δικές του εγκαταστάσεις και να λειτουργεί άνετα, ελεύθερα και αυτόνομα ενώ η Συμφωνική Ορχήστρα να είναι υποχρεωμένη να συγχρωτίζεται καθημερινά με τους μορφωτικούς λειτουργούς; Είναι λογικό η καρδιά σου να μη βρίσκεται εκεί κι ο λογισμός σου να ταξιδεύει.
 
Ας μην ξεχνάμε ότι έκαναν το παν για να πετύχουν το ξεκαθάρισμα στο ΔΣ από τους «ex officio» που προέρχονται από εκεί και το γειτονικό, επάρατο ΥΠΠΑΝ. Το πώς το πέτυχαν είναι μια άλλη ιστορία που έχει σχέση με τις διεργασίες και φιλοδοξίες για ένα ΙΣΟΚ ανεξάρτητο και ανέγγιχτο, μια διαδικασία που βρίσκει πρόθυμα και ευμενή αυτιά στα κέντρα και τα δώματα που πρέπει.
 
Τέλος πάντων, αυτά δεν είναι της ώρας. Είναι ολόψυχη ευχή για κάθε ευαισθητοποιημένο πολίτη να βρουν τα κρατικά συμφωνικά σύνολα την Ιθάκη τους, να γίνει μια μέρα η πάλαι ποτέ Κρατική Ορχήστρα αυτό που ονειρεύτηκαν οι εμπνευστές της και να βρει τη θέση της στον ανταγωνιστικό πανευρωπαϊκό ορχηστρικό χάρτη, διευρύνοντας όλο και περισσότερο τον κοινωνικό της ρόλο και την παρουσία της στην πνευματική μας ζωή. Θέλω να πιστεύω ότι αυτή η μέρα θα έρθει. Αλλά αυτό η ΣΟΚ δεν μπορεί να το πετύχει μόνη της. Είτε το θέλει, είτε όχι, σχετίζεται άμεσα με τη γενικότερη φιλοσοφία και το ενδιαφέρον του κράτους και της ίδιας της κοινωνίας για τον πολιτισμό.
 
Φιλgood, τεύχος 252
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...