To Top
07:38 Πέμπτη
23 Ιανουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Μια όαση στην κόλαση του Δάντη
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Μια όαση στην κόλαση του Δάντη
  14 Ιανουαρίου 2020, 9:49 πμ  
*Όσο η δική μας εμπλοκή στη διαμόρφωση του νέου κόσμου εξαντλείται στο να μετρούμε πόσα αεροπλάνα εξυπηρετούμε για τα πήγαινε-έλα στη φλεγόμενη (πάλι) Μέση Ανατολή, καλά πάμε. Και όσο επίσης, η παραφιλολογία σε επίπεδο επίσημου κράτους ή μίντια γυροφέρνει γύρω από το πόσο πολύ ασφαλής νησίδα είμαστε σε ένα πέλαγος βίας και αίματος, μια χαρά είμαστε.
 
Μερικές φορές, δεν είναι κακό να είσαι ένα απλό γκαρσόνι της νέας τάξης πραγμάτων, υποτιμητικό ίσως ναι. Πάντως, όμως, πολύ καλύτερο από το να πνίγεσαι στους ωκεανούς, να βολοδέρνεις από συνοριογραμμή σε συνοριογραμμή, να δέχεσαι στο κεφάλι σου πυραύλους ενώ κοιμάσαι ανυποψίαστος και να έχεις και τους επίσημους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΟΗΕ ή των ανθρωπιστικών οργανώσεων να σου χαϊδεύουν τρυφερά το σβέρκο μπροστά από μια κάμερα.
 
*Από το μακρινό 1990, όταν και παρακολουθούσαμε με ανοιχτό το στόμα τον πρώτο πόλεμο της Ιστορίας σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι και πολύ περισσότερο αίμα. Τότε, θαμπωμένοι από τους θεαματικούς κρουζ που έπεφταν στο Ιράκ από χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, νομίζαμε απλώς ότι η καλή Δύση κατατροπώνει τον κακό Σαντάμ, που εισέβαλε ο αχρείος στο πλούσιο πλην τίμιο Κουβέιτ.
 
Στα χρόνια που ακολούθησαν, ήταν κομμάτι δύσκολο να παρακολουθήσει ο απλός άνθρωπος την μετατροπή κρατών και κοινωνιών, που, αν μη τι άλλο, είχαν πίσω τους έναν πολιτισμό αιώνων, στο κλωτσοσκούφι της νέας τάξης πραγμάτων, ενώ μάθαινε ότι οι σημερινοί ορκισμένοι εχθροί της Δύσης ήταν οι χθεσινοί συνεργάτες της.
Και πιο δύσκολο ήταν να αντιληφθεί πώς διάολο οι στρατιωτικές επιδείξεις υπεροχής και τα γιούρια σε ξένες χώρες, αντί να απαλλάξουν τον κόσμο από δικτατορίσκους, του φόρτωσαν στην πλάτη τζιχαντιστές, μουτζαχεντίν, χαλιφάτα, Αλ Κάιντες και δεν συμμαζεύεται.
 
*Έκτοτε, πολλά άλλαξαν. Ο Σαντάμ και ο Καντάφι δεν μένουν πια εδώ. Μένει, όμως, μια αναρχία που ούτε και αυτή η ταραχώδης περιοχή της Αραβίας δεν είχε γνωρίσει ποτέ πριν. Μένει ο φόβος στις ίδιες τις μητροπόλεις του ανεπτυγμένου κόσμου για κάποιον φανατικό που θα μπουκάρει κάπου ζωσμένος εκρηκτικά. Μένει η ανησυχία για τους έξυπνους της Ουάσινγκτον και των Ευρωπαίων φίλων τους που μια καλή πρωία θα αποφασίσουν ότι κάποια άλλη χώρα πρέπει να αναβαπτισθεί στα δυτικά προτεσταντικά ιδεώδη.
 
*Α, και η ολοένα και αυξανόμενη παραδοχή μεταξύ των απλών ανθρώπων αυτού του τόπου, ότι ευτυχώς που η γειτονιά μας είναι ένα μπουρδέλο - καθότι, αν υπήρχαν πολλά σοβαρά κράτη στην περιοχή, το πιο πιθανό είναι ότι οι αδελφοί Τούρκοι θα έκοβαν ήδη βόλτες στην Κάτω Πάφο.
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...