To Top
01:10 Κυριακή
23 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Εις το όνομα του συμφέροντος…
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Εις το όνομα του συμφέροντος…
  17 Ιανουαρίου 2020, 9:31 πμ  
Χριστόφορος Πισσαρίδης, 71, Κύπριος Νομπελίστας οικονομολόγος, διορίστηκε από τον Έλληνα Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη πρόεδρος της Επιτροπής που θα εκπονήσει το Νέο Σχέδιο Ανάπτυξης για την ελληνική οικονομία. Την Επιτροπή συμπληρώνουν επίσης οι Νίκος Βέττας (γενικός διευθυντής ΙΟΒΕ, καθηγητής Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών), Δημήτρης Βαγιανός (καθηγητής στο LSE), και Κωνσταντίνος Μεγήρ (καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Yale). Ήταν που δεν μας έκανε εδώ ο καθηγητής, και sir πιά, Χριστόφορος Πισσαρίδης. 
   
Ο Αλέξης Τσίπρας, μόλις εξελέγη Πρωθυπουργός το 2015, έχοντας μπλοκάρει την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας, κάτι που οδήγησε τη χώρα στις κάλπες, πρότεινε για το πόστο αυτό, όταν συνήλθε πάλι η Βουλή με νέα σύνθεση, τον προερχόμενο από τη δεξιά Προκόπη Παυλόπουλο. Τον ψήφισε, βεβαίως, η Νέα Δημοκρατία, αλλά όχι όλη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έριξε «όχι». Τώρα, Πρωθυπουργός πια αυτός, προτείνει για το ίδιο αξίωμα μιαν επίσης πολύ αξιόλογη προσωπικότητα, την ανώτατη δικαστικό Κατερίνα Σακελλαροπούλου.
   
Δεν βιάζομαι να πανηγυρίσω μια στροφή προς την πολιτική ωριμότητα, που προσδοκώ εδώ και χρόνια. Αυτήν που θα βάζει πάνω από κάθε κομματικό συμφέρον και παιχνίδι, το καλό του τόπου. Με όλες τις παθογένειές του, το κομματικό σύστημα δεν μπορεί και δεν πρέπει να καταργηθεί. Χάος θα επικρατήσει εάν συμβεί αυτό.
   
Να αλλάξει, όμως, χρειάζεται, και αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν υπάρξουν πραγματικά φωτισμένοι ηγέτες, αλλά και πραγματικά υπεύθυνοι πολίτες, οι οποίοι θα τους σπρώξουν προς αυτή την κατεύθυνση. 
   
Η κ. Σακελλαροπούλου θα αναλάβει, όταν επικυρωθεί η εκλογή της στις 22 Φεβρουαρίου από τη Βουλή, έναν ρόλο συμβολικό –όπως ήταν και του Παυλόπουλου. Δεν θα τον πω «διακοσμητικό», διότι θεωρώ τον όρο, για τον συγκεκριμένο θεσμό, άκρως απρεπή και προσβλητικό – αναγνωρίζοντας μάλιστα ότι, στην εποχή της τυποποίησης και στη δημοσιογραφία, τον έχω χρησιμοποιήσει και εγώ.
   
Κανένας ρόλος δεν είναι διακοσμητικός όταν εκπροσωπείς και υπηρετείς την πατρίδα σου.
   
Το Σύνταγμα καθορίζει τις προδιαγραφές αυτού του αξιώματος. Τα γεγονότα, όμως, καμιά φορά μπορούν να αποδυναμώσουν ακόμα και τη σοφία του Νομοθέτη που έχει προσπαθήσει να τα προβλέψει όλα. 
   
Οι πολιτικοί μας ηγέτες, πρέπει πολύ γρήγορα να καταλάβουν ότι κοντά στα σημαντικά, εθνικά ζητήματα, έχουν προστεθεί και άλλα που, εάν δεν τα αντιμετωπίσουμε έγκαιρα (ήδη αργήσαμε, και αποτελεσματικά), θα καταπιούν ακόμα και τα εθνικά. 
   
Εάν οδηγήσουμε τον Πλανήτη μας σε σταδιακή αλλά βέβαιη καταστροφή, λίγη σημασία θα έχει εάν η Κύπρος θα είναι ακόμα υπό τουρκική κατοχή, ή εάν χαθεί ένα νησί του Αιγαίου.
   
Βλέπω ήδη εκφράσεις έκπληξης να σχηματίζονται σε πρόσωπα οικεία. Σκόπιμες, όμως, είναι οι συγκεκριμένες επισημάνσεις μου, ακριβώς για να αντιληφθούμε ότι η πολιτική ως την ξέρουμε μέχρι τώρα, πρέπει να αλλάξει ριζικά. Όχι εγκαταλείποντας αξίες και ιδανικά. Αλλά, ακριβώς λόγω αυτών, να βρει άλλους κώδικες δράσης, συνεννόησης και οικοδόμησης ενός κόσμου καλύτερου από αυτόν που τώρα καταστρέφουμε.
   
Για κάποιο λόγο, η ανέλιξη νέων πρόσωπων στην πολιτική, με διαπιστεύσεις και περγαμηνές από τη θητεία τους στον «πραγματικό κόσμο», μου δίνει ελπίδα.

Εικονογράφηση: Η φωτογραφία, αυτή που βλέπετε. Τραβηγμένη από τη Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης. Πούτιν, Μέρκελ, Ερντογάν και Μακρόν. Η λεζάντα, γραμμένη από τον Στράτο Φαναρά της Metron Analysis, έναν άνθρωπο με καθαρό μυαλό: «Εν τω μεταξύ με την Τουρκία τι γίνεται ρε παιδιά; Είχαμε μείνει εκεί που την είχαμε διπλωματικά απομονωμένη...».
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...