To Top
05:54 Κυριακή
29 Μαρτίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Το δεύτερο έγκλημα των Αυστραλών
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Το δεύτερο έγκλημα των Αυστραλών
  19 Ιανουαρίου 2020, 10:22 πμ  
Ο άνθρωπος, όταν θέλει να αιτιολογήσει τις πράξεις του, πολλές φορές υποτιμά την ίδια τη νοημοσύνη του και επικαλείται προφάσεις στην προσπάθειά του να εξηγήσει μια ενέργεια ή παράλειψή του ώστε να ζητήσει την κατανόηση ή τη συγγνώμη των άλλων. Αυτή την τακτική τη συναντούμε πάμπολλές φορές μέσα από διάφορες ιστορίες, οι οποίες παίζουν καταλυτικό ρόλο στην επιβίωση του ανθρώπινου παράγοντα.

Κάτι ανάλογο έχει συμβεί και στην Αυστραλία με την τεραστίων διαστάσεων πυρκαγιά, η οποία μαίνεται για τέσσερις περίπου μήνες –φαίνεται ότι ελέγχεται πλέον– και οι έως τώρα απώλειες σε δασικές και ημι-δασικές εκτάσεις καλύπτουν την έκταση της Ιρλανδίας! Όσο για τις συνέπειες στην υγεία των ανθρώπων και το κλίμα, γενικότερα, είναι ανυπολόγιστες και πολύ νωρίς για να φανούν – όπως λέει και η φράση «ύστερα θα φέρει ο φούρνος την πυρά»! 

Οι περισσότερες αναλύσεις επιμένουν να προκρίνουν ως αιτίες της καταστροφής τις αλλαγές που καταγράφουν πολλοί επιστήμονες στο κλίμα, τις συνέπειες από τη χρήση ενεργειακών πόρων που δεν θεωρούνται τόσο «φιλικοί για το περιβάλλον» κ.τ.λ. Πρόκειται για πλευρές με σημαντικό βάρος, αν και για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση της κατάστασης απαιτείται προσεκτική επιστημονική μελέτη ευρύτερων στοιχείων, με δεδομένη και μια περιοδικότητα που εμφανίζουν διάφορα φαινόμενα στην πορεία εξέλιξης του πλανήτη μας. Την ίδια στιγμή, πληθαίνουν τα ερωτήματα για την ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού, ώστε να αντιμετωπιστούν τέτοιες καταστάσεις, να προληφθεί η επέκταση της πυρκαγιάς, να απομακρυνθεί έγκαιρα ο πληθυσμός μιας περιοχής κ.τ.λ. Αντίστοιχα ερωτήματα δημιουργούνται για την επαρκή και ανάλογη με τις σύγχρονες επιστημονικές δυνατότητες στελέχωση και οργάνωση κρίσιμων υπηρεσιών, της δασοπυρόσβεσης και της δασοπροστασίας κ.τ.λ.

Τελικά, αυτό που πρωτίστως αναδεικνύεται και από αυτήν την τεράστια καταστροφή είναι ότι για το σύστημα –το οποίο δεν είναι αόριστο–, κριτήριο αποτελεί το κέρδος και όχι η προτεραιότητα προστασίας της ανθρώπινης ζωής και του περιβάλλοντος.
Μετά από αυτό το έγκλημα, που προφανώς θα μείνει στα ανεξιχνίαστα, η αυστραλιανή κυβέρνηση αποφάσισε τη θανάτωση 10.000 καμήλων, οι οποίες, όπως ισχυρίζεται, αποτελούν απειλή για τον τοπικό πληθυσμό εν μέσω ξηρασίας, για αυτό και ο πληθυσμός τους έπρεπε να ελεγχθεί. 

Αμέσως αντιλαμβανόμαστε το ψεύδος αιτίας της πράξης διότι είναι γνωστό ότι η καμήλα παρουσιάζει τη μεγαλύτερη αντοχή στις συνθήκες που επικρατούν στις ερήμους, λόγω έλλειψης νερού. Αυστραλοί αξιωματούχοι, στην προσπάθειά τους να περισώσουν το κύρος από την αμάθειά τους και από τις οποιεσδήποτε αντιδράσεις, στη συνέχεια ανασκεύασαν την αιτιολογία της πράξης τους, ίσως γίνουν πιο πειστικοί...

Επικαλέστηκαν ότι «πολύ μεγάλες» ομάδες καμηλών, που αναζητούσαν νερό και τροφή, πλησίαζαν ολοένα και περισσότερο κατοικημένες περιοχές, απειλώντας τα αποθέματα νερού των χωριών και απειλώντας να προκαλέσουν ζημιές και να αποτελέσουν κίνδυνο για τους οδηγούς καθώς επίσης και ότι σε πολλές περιπτώσεις αποδυναμωμένες καμήλες συχνά εντοπίζονταν παγιδευμένες σε πηγάδια, όπου πολλές φορές και πέθαιναν μολύνοντας τα αποθέματα νερού που είναι πολύτιμα για τον τοπικό πληθυσμό, όπως και την άγρια πανίδα.

Ακόμη και αν αυτό που επικαλούνται οι Αυστραλοί αξιωματούχοι είναι αληθές, ποιες ενέργειες έκαναν για την αποτροπή του φαινομένου, για να καταλήξουν στην εξαφάνιση μέρους της πανίδας και να σώσουν, όπως χαρακτηριστικά επικαλούνται τάχα, τον άνθρωπο και την πανίδα; Επίσης, αν πάλι δεν έχουν την ικανότητα με κάποιες ενέργειες να αποτρέψουν τον κίνδυνο, θα μπορούσαν να τις εξαγάγουν σε χώρες οι οποίες τις έχουν ανάγκη. Με το σκεπτικό των Αυστραλών αξιωματούχων, ανάλογο κίνδυνο προκαλούν και τα καγκουρό και τα κοάλα στη μακρινή ήπειρο, αλλά και πολλά άλλα ζώα που βιώνουν στις υπόλοιπες ηπείρους. Και αν επεκτείνουμε λίγο ακόμη το σκεπτικό, γίνεται ακόμα πιο τρομακτικό φτάνοντας στον άνθρωπο...

Δυστυχώς, όμως, περιορίστηκαν στην εύκολη και οδυνηρή για το οικοσύστημα λύση, με την εκστρατεία εξόντωσης περισσοτέρων από 5.000 καμήλων από ελεύθερους σκοπευτές μέσα σε πέντε μέρες.

Ό,τι απέμεινε λοιπόν, από την τεραστίων διαστάσεων πυρκαγιά στη χώρα από την ανθρώπινη αδυναμία ή και σκοπιμότητα, ο ανθρώπινος παράγοντας φροντίζει να αποτελειώσει!

marios.christodoulou@phileleftheros.com
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...