To Top
10:33 Πέμπτη
20 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Το δράμα της Λιβύης δεν τέλειωσε στο Βερολίνο
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Το δράμα της Λιβύης δεν τέλειωσε στο Βερολίνο
  21 Ιανουαρίου 2020, 10:10 πμ  
Ο πήχης βρισκόταν ήδη πολύ χαμηλά. Το αποτέλεσμα της Διάσκεψης του Βερολίνου για τη Λιβύη κρίνεται ακόμη χαμηλότερο. Ύστερα από πεντέμισι ώρες συνεδριάσεων και διμερών συναντήσεων οι εκπρόσωποι 12 χωρών και τεσσάρων οργανισμών συμφώνησαν να σεβαστούν το εμπάργκο όπλων, στον τερματισμό των εξωτερικών επεμβάσεων στον εμφύλιο, τον σεβασμό των κανόνων του διεθνούς δικαίου και να εργαστούν για να βρεθεί μια λύση με πολιτικά μέσα.

Το αποτέλεσμα είναι πολύ κατώτερο των προσδοκιών. Πρόκειται για ευσεβείς πόθους που δεν πρόκειται να υλοποιηθούν. Άλλωστε τι νόημα έχει ένα εμπάργκο όταν η Λιβύη είναι ήδη γεμάτη όπλα; Για ποιο σεβασμό του διεθνούς δικαίου να γίνει λόγος, όταν καθημερινά παραβιάζεται κατάφωρα από όλες τις πλευρές; Πώς να τερματιστούν οι εξωτερικές παρεμβάσεις όταν εδώ και καιρό ο λιβυκός εμφύλιος έχει μετατραπεί σε ένα πόλεμο διά αντιπροσώπων;

Ενδεικτικό του ότι η διάσκεψη είχε μηδαμινά αποτελέσματα είναι το γεγονός πως σε αυτήν δεν συμμετείχαν ούτε ο πρωθυπουργός της Λιβύης Φαγέζ αλ-Σάρατζ, ούτε ο στρατάρχης Χαλίφα Χάφταρ. Όπως έγινε γνωστό, οι διαφορές ανάμεσα στους δύο ήταν τόσο μέγαλες που δεν στάθηκε δυνατό καν να παραστούν στο Βερολίνο. Με τους δύο κυρίως πρωταγωνιστές απόντες, γίνεται αντιληπτό πόσο δύσκολα μπορεί να βρεθεί συναινετική λύση.

Και ενώ οι αναλυτές προσπαθούν να ξεδιαλύνουν ποιοι έχασαν και ποιοι κέρδισαν από τη σύνοδο, υπάρχει ένας αδιαμφισβήτητος χαμένος και αυτός δεν είναι άλλος από την ίδια τη Λιβύη. Η χώρα αιμορραγεί εδώ και εννιά χρόνια, εξαιτίας του εμφυλίου πολέμου, οι ρίζες του οποίου βρίσκονται στη δυσκολία που υπήρξε να διαμορφωθεί μια συνεκτική και αντιπροσωπευτική πολιτική λύση μετά τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς και την πτώση του Μουαμάρ Καντάφι.

Χώρα πλούσια σε πετρέλαιο, αδυνατεί να καλύψει τις βασικές ανάγκες των πολιτών της. Είναι οικονομικά εξαθλιωμένη με τις βασικές της υποδομές να μην υπάρχουν ή στην καλύτερη περίπτωση να υπολειτουργούν. Στις εμπόλεμες περιοχές οι άνθρωποι ζουν μέσα στην απόλυτη εξαθλίωση. Ο αριθμός των νεκρών αυξάνεται, η πείνα και η εξαθλίωση μαστίζουν τον πληθυσμό και όλο αυξάνονται οι προσφυγικές ροές, που κατευθύνονται προς την Ιταλία. Το μόνο βέβαιο είναι πως το δράμα της Λιβύης δεν τέλειωσε στο Βερολίνο.

xenia.tourki@phileleftheros.com
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...