To Top
16:20 Τετάρτη
26 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Επιστροφή στο boring banking
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Επιστροφή στο boring banking
  26 Ιανουαρίου 2020, 9:30 πμ  
Οι εξελίξεις που έπονται σε σχέση με το θέμα της πώλησης μεγάλων πακέτων μη εξυπηρετούμενων δανείων από την Τράπεζα Κύπρου και την Ελληνική Τράπεζα, αποτελούν, κατά την προσωπική μου άποψη, το τελευταίο μεγάλο κεφάλαιο της κρίσης που βίωσε ο τραπεζικός τομέας στην Κύπρο. Εξαιρούνται, βέβαια, όσοι επηρεάστηκαν από το «κούρεμα», αφού το συγκεκριμένο κεφάλαιο δεν πρόκειται να κλείσει ποτέ. 

Με την ολοκλήρωση των έργων Helix 2 στην Τράπεζα Κύπρου και Tide στην Ελληνική Τράπεζα, επί της ουσίας το τραπεζικό σύστημα ξεφορτώνεται ένα μεγάλο μέρος των όσων δημιούργησαν οι ίδιες οι τράπεζες και η αλόγιστη συμπεριφορά του ιδιωτικού τομέα την περίοδο της «φούσκας». Παραμένει, βέβαια, ανοικτό το ζήτημα του ιδιωτικού χρέους και των ενεργειών που πρέπει να γίνουν για μείωση του, ωστόσο, οι τράπεζες «καθαρίζουν». Και είναι πολύ σημαντικό το ότι οι τράπεζες «καθαρίζουν», αφού, αν μη τι άλλο, δεν υπάρχει κίνδυνος για τις καταθέσεις. Ζήσαμε από πρώτο χέρι το 2013 ότι οι καταθέσεις και «κουρεύονται» και εξαφανίζονται ως διά μαγείας. 

Μπορεί πλέον να έχουμε περάσει σε καθεστώς αρνητικών επιτοκίων, μπορεί οι τράπεζες να έχουν να διαχειριστούν άλλα σημαντικά θέματα, αλλά τουλάχιστον για τις συστημικές, δεν τίθεται πλέον θέμα βιωσιμότητας. Ή τουλάχιστον, δεν φαίνεται να υπάρχει κάτι στον ορίζοντα που να δημιουργεί κινδύνους για την επιβίωσή τους. 

Με άλλα λόγια και αγγλιστί, επιστρέφουν στο λεγόμενο boring banking. Και μακάρι βέβαια να μείνουν εκεί. Το πολύπλοκο και το ριψοκίνδυνο το δοκίμασαν 15 χρόνια προηγουμένως και όλοι είδαμε την κατάληξη. Σίγουρα, η επίτευξη κερδών οδηγεί στη λήψη ρίσκων, αλλά ευελπιστούμε πως οι μέτοχοι των τραπεζών θα επιδείξουν αυτοσυγκράτηση και πως ο Επόπτης θα είναι πιο «ξύπνιος» από ότι ήταν προηγουμένως. Άλλωστε, πλέον έχουμε και τον SSM που θεωρητικά δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω.

Μιλώντας βέβαια για τη «βαρετή τραπεζική», δεν περιορίζεται απλώς στο «παίρνω κατάθεση, δίνω δάνειο». Κάθε άλλο. Οι τράπεζες έχουν πολλές προκλήσεις μπροστά τους, αλλά δεν είναι Επιπέδου 1. Πρώτη και καλύτερη, είναι η διαχείριση της ρευστότητας που έχουν συσσωρεύσει μέσω των καταθέσεων πελατών. Ήδη, έχουν αρχίσει να χρεώνουν για τη φύλαξη των χρημάτων των πελατών τους, είτε με αρνητικά επιτόκια, είτε με άλλου είδους χρεώσεις. Η διαχείριση όλων αυτών των δισεκατομμυρίων, όταν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τις χρεώνει και η οικονομία δεν προσφέρεται για παραχώρηση πολλών δανείων, είναι ενδεχομένως το μεγαλύτερο ζήτημα που έχουν πλέον να αντιμετωπίσουν οι τράπεζες. Αντίστοιχα, σημαντικό ζήτημα είναι η μείωση του κόστους λειτουργίας. Ελαστικών και μη ελαστικών δαπανών. Το εγχείρημα, από μόνο του, περνά μέσα από την τεχνολογία και τη μετεξέλιξη των τραπεζών σε σχέση με το σημερινό τους τρόπο λειτουργίας. Μπορεί να ακούγεται μακρινό αλλά όσες τράπεζες δεν ανέβουν στο τρένο της τεχνολογίας δεν πρόκειται να κατορθώσουν να επιβιώσουν μεσοπρόθεσμα. Βέβαια, όλοι οι τραπεζίτες λένε πως αποτελεί βασική τους προτεραιότητα και ότι είναι οι καλύτεροι, οι πιο πρωτοπόροι κ.τ.λ. κ.τ.λ. Την απόφαση όμως θα την λάβουν οι ίδιοι οι πελάτες τους, οι οποίοι με τα δεδομένα που ισχύουν σήμερα, δεν νομίζουμε πως θα δυσκολευτούν ιδιαίτερα να αποφασίσουν ότι θέλουν να αλλάξουν τράπεζα. 

Άμεσος κίνδυνος βιωσιμότητας λοιπόν για τις τράπεζες δεν υπάρχει, αλλά μεσοπρόθεσμα θα δούμε μεγάλους νικητές και μεγάλους χαμένους, με ότι αυτό συνεπάγεται.

* Διευθυντής Σύνταξης Οικονομικού Τμήματος, Ο Φιλελεύθερος.
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...