To Top
23:57 Τετάρτη
1 Απριλίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Πτωχοί και προλετάριοι τω πνεύματι
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Πτωχοί και προλετάριοι τω πνεύματι
  02 Φεβρουαρίου 2020, 10:11 πμ  
Όταν ο ιδρυτής του χριστιανισμού έλεγε «μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτών εστίν η βασιλεία των ουρανών», όριζε απλώς το ακροατήριό του, το target group με άλλα λόγια της καμπάνιας του. Όχι πως πρωτοτύπησε ιδιαίτερα, άλλωστε κάτι τέτοιο είναι κοινός τόπος μεταξύ των θρησκειών, όσο και αν δεν αρέσει στα μέλη τους αυτή η επισήμανση. Οι άνθρωποι της Εκκλησίας, βέβαια, αρνούνται πως πνευματική φτώχεια σημαίνει αυτό που όλοι αντιλαμβανόμαστε, αντιτείνοντας πως η διατύπωση αφορά εκείνους που αισθάνονται το πνεύμα τους φτωχό έναντι του Θεού. Όπως και να ’χει, είναι γεγονός πως πολλοί σήμερα, με πρώτους τους πολιτικούς, ορίζουν με τον τρόπο αυτόν, ως μικροί θεοί, το δικό τους target group. Οι περισσότεροι μάλιστα ανήκουν και οι ίδιοι σ’ αυτή την κατηγορία, θεωρώντας συγχρόνως πως όλοι μας, κυρίως οι οπαδοί-ψηφοφόροι τους, συνιστούμε ένα ιδιότυπο λούμπεν προλεταριάτο πνευματικής πενίας προς εκμετάλλευση.
 
Δεν επιδιώκω να κάνω επίδειξη φτηνού πνεύματος με τα παραπάνω, άλλωστε είναι ευρέως διαδεδομένη μεταξύ των πολιτών η εκτίμηση αυτή για τους πολιτικούς. Όμως εδώ υπάρχει μια ανακολουθία, από την οποία προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα: Αφού η πλειονότητα έχει τη χειρότερη γνώμη για το πολιτικό προσωπικό και τους κυβερνώντες, πώς είναι δυνατόν να συνεχίζουν να κυβερνούν τέτοιου είδους άνθρωποι, ενώ την ίδια ώρα οι εναλλακτικές –η εκάστοτε αντιπολίτευση– να μη διαφέρουν κατά κανόνα από τον... κανόνα; Μάλιστα, προλαβαίνοντας όσους λένε τα χειρότερα για τη δική τους χώρα –και εκείνους επίσης που ανοήτως πιστεύουν τα καλύτερα– το φαινόμενο δεν είναι τοπικό ούτε τωρινό, αλλά παγκόσμιο και διαχρονικό. Πάρτε σαν παράδειγμα τον Τραμπ –πλανητάρχης παρακαλώ!– και προσθέστε κατά βούληση από τους δικούς μας, σε Ελλάδα και Κύπρο.
 
Επομένως; Μήπως είχε δίκιο ο Ιησούς, τουλάχιστον ως ο πρώτος, εξ όσων γνωρίζουμε, που το διατύπωσε τόσο ωμά και ειλικρινά; Η πνευματοπενία φαίνεται να είναι όχι μόνο προσόν, αλλά και το κυρίαρχο ανθρώπινο χαρακτηριστικό. Αλλά τότε, αν η ανθρωπότητα αποτελείται από βλάκες, τα μεγάλα επιτεύγματα της επιστήμης και του πνεύματος πώς προέκυψαν; Η εξυπνάδα –ή η βλακεία– δεν είναι απαραιτήτως καθολική, και διαφέρει από την ικανότητα σε ένα πεδίο ενδιαφέροντος. Υπάρχουν μεγάλοι επιστήμονες και διανοητές, σπουδαίοι καλλιτέχνες, καθένας στον τομέα του. Όμως αυτοί οι ξεχωριστοί άνθρωποι συχνά δεν διαφέρουν από εμάς τους υπόλοιπους, φτωχούς ή προλετάριους τω πνεύματι, αν και όχι μόνο σ’ αυτό.
 
Υπάρχει, ωστόσο, και μια άλλη ομάδα ανθρώπων: Πού ανήκουν κατά το πνεύμα, άραγε, οι αληθινά πλούσιοι, αυτοί που όντως κυβερνούν τον πλανήτη με την ισχύ του χρήματος; Αυτοί που θυσιάζουν τα πάντα, ακόμα και τον κόσμο ολόκληρο μαζί με τις μελλοντικές γενιές, προκειμένου να συγκεντρώσουν όσο πλούτο και ισχύ μπορούν; Κρίνοντας από ένα και μόνο στοιχείο, την αδιαφορία τους δηλαδή για την καταστροφή του πλανήτη, την οποία προκαλούν και επιτείνουν, φαίνεται πως, από μια άποψη, η μόνη κληρονομιά ή σωτηρία μας θα ήταν η ολοσχερής εξάλειψη του ανθρώπινου είδους. Για τη σωτηρία, έστω, μόνο του πλανήτη...
                                                                                               
chrarv@phileleftheros.com
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...