To Top
18:04 Σάββατο
4 Απριλίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Κρίσεις μαγικού ρεαλισμού
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Κρίσεις μαγικού ρεαλισμού
  03 Φεβρουαρίου 2020, 9:15 πμ  
Η Λευκή Πουρκουά Σταματάρη ανέκαθεν διέθετε εύθραυστο ψυχισμό. Αυτό είναι κάτι άλλωστε που γνωρίζει όλη η Σκάλα. Μετά το «περιστατικό» όμως, τα νεύρα της έγιναν τόσο σμπαράλια που συχνά την οδηγούν σε κρίσεις πανικού. «Μια κυρία δεν παθαίνει ποτέ κρίσεις πανικού», είχε διορθώσει τον ψυχίατρο η παραπαίουσα Λευκή, σε μια προσπάθεια να διασώσει όσα ψήγματα αξιοπρέπειας της απέμειναν. Μάταια προσπάθησε να την πείσει εκείνος. «Ας συμβιβαστούμε με έναν άλλον όρο γιατρέ», πρότεινε η Ιουλία Παλαιολόγου Ουίλσον, παλαιά φίλη της παθούσας και με ειδικότητα σε κομψούς συμβιβασμούς. «Κάτι λιγότερο βάλκαρ… Όπως Κρίσεις Μαγικού Ρεαλισμού επί παραδείγματι». Η Λευκή Πουρκουά Σταματάρη συγκατάνευσε και έκτοτε παθαίνει ανενόχλητη τα nervous break down της με ένα κάποιο στυλ.
 
Το «περιστατικό» για το οποίο βούιξαν τα αστικά σαλόνια συνέβη κατά τα παλαιολιθικά 80’ς όταν η μεσήλικας Λευκή συνελήφθη επ’ αυτοφώρω στο κρεβάτι με νεαρό μηχανικό αυτοκινήτων ονόματι Σαββάκη. Το πικάντικο της ιστορίας ήταν ότι δεν την έπιασε στα πράσα ο σύζυγος, αλλά ο εραστής της! Το σκάνδαλο προκάλεσε σάλο στην καλή κοινωνία της Λάρνακας. Η Ιουλία πάντως, έστω και εξ αποστάσεως, υπήρξε σταθερή συμπαραστάτης της καλής της φίλης. Κάτι ανάλογο συνέβη και προ ημερών, όταν τα καρέ της μείζονος περιοχής πρωτευούσης συζητούσαν για τη νέα Κρίση Μαγικού Ρεαλισμού της Λευκής. «Διά ασήμαντον αφορμήν…», όπως σχολίασε προβληματισμένη η χήρα. «Για τον θάνατο μερικών φλαμίνγκο».
 
Από παιδί είχε μια αδυναμία η Λευκή Πουρκουά Σταματάρη στα ροζ φλαμίνγκο, απόδειξη το διακοσμητικό υπερθέαμα στο καθιστικό της όπου νομίζεις ότι θα σε πάρει το φωτιστικό και θα σε σηκώσει. Ο συνδυασμός όμως των νεκρών φλαμίνγκο στην Αλυκή με το όνειδος του δικού της «περιστατικού» σάλεψε ακόμα περισσότερο το ήδη σαλταρισμένο μυαλό της. Όταν η Ιουλία πληροφορήθηκε πως θεάθηκε στο Κάστρο να απαγγέλλει από μνήμης ολόκληρα κατεβατά από τις «Εσπερινές Βιολογίες» του Σκαλιώτη συγγραφέα Κώστα Μαννούρη, αποφάσισε πως έπρεπε να παρέμβει. Τη βρήκε λοιπόν να περιπλανιέται στην παραλία του Μακένζι… 
 
«”Φλαμίνγκο”; Ποτέ! “Ταραντούλα” λεγότανε το ξενοδοχείο που έμενα. “Τα χέρια της Ταραντούλα”, το λέγανε. Ναι, “Ταραντούλα”. Είναι μια μεγάλη αράχνη! Εκεί οδηγούσα τα θύματά μου». Τα λόγια της Μπλανς Ντυμπουά ακούστηκαν σπαρακτικά από τα χείλη της Λευκής. Έβγαλε από την τσάντα της τη φωτογραφία του Σαββάκη και απέμεινε να θαυμάζει τους φουσκωμένους δικέφαλους μέσα από το ιδρωμένο του μπλουζάκι. Τότε ψιθύρισε συντετριμμένη… «Γι’ αυτό ήρθα εδώ. Δεν είχα πουθενά αλλού να πάω. Ήμουνα ένα κουρέλι. Ξέρεις τι θα πει να ’σαι κουρέλι; Τα νιάτα μου σβήσανε ξαφνικά και τότε γνώρισα εσένα. Μου είπες πως είχες ανάγκη από κάποιον. Είχα κι εγώ ανάγκη από κάποιον...».
   
Ένα είναι το αντίδοτο στις Κρίσεις Μαγικού Ρεαλισμού: ο καθαρός πολιτικός ρεαλισμός. Πήρε λοιπόν η Ιουλία τη Λευκή στο σπίτι, γέμισε δυο ποτήρια με Merlot και απόθεσε τις εφημερίδες στο τραπέζι. «Υπό κράτηση Αλεξούι και Ρούντολφ για τον Γλύκα», διάβασε. Χαμογέλασε δειλά η φίλη της, για πρώτη φορά μετά την τελευταία κρίση... «Το Αλεξούι, ο Γλύκας και ο Ρούντολφ», μουρμούρισε. «Ζούμε σε μια χώρα που το αλλόκοτο είναι η καθημερινή μας πραγματικότητα», είπε η Ιουλία. «Στη χώρα του μαγικού ρεαλισμού…»
 
Γέμισαν ξανά τα ποτήρια τους με κρασί κι έβγαλε η Λευκή τις φωτογραφίες του Σαββάκη από το παλιό κομό. Ξαφνικά, ήρθε και αναπτερώθηκε η λίμπιντό τους τόσο πολύ που αναθάρρεψε η χήρα και διάβασε την είδηση για ένα άλλο αρχετυπικό αρσενικό: Την απειλή του Θοδωρή Ζαγοράκη ότι σε περίπτωση που υποβιβαστεί ο ΠΑΟΚ θα αποχωρήσει από την ευρωομάδα της Νέας Δημοκρατίας, η οποία οδήγησε και στη διαγραφή του. «Με απόφαση του Πρωθυπουργού μάλιστα ο οποίος διεμήνυσε ότι η Κυβέρνηση δεν εκβιάζεται», σημείωσε η Ιουλία. Η αναφορά και μόνο στον Κυριάκο έριξε τη λίμπιντο στα τάρταρα. «Πάνε και οι κοιλιακοί, πάνε και οι τρικέφαλοι, πάνε όλα…», παραδέχτηκαν θλιμμένα.
 
Ευτυχώς που επανεξελέγη ο Λιλλήκας στην ηγεσία της Συμμαχίας Πολιτών, άνευ ανθυποψηφίου κιόλας, για να σκάσει επιτέλους και μια χαρμόσυνη είδηση. «Ο Γιώργος δεν θα αποχωρούσε από την πολιτική;», ενδιαφέρθηκε να μάθει η ανανήψασα. «Ο Γιώργος έπαθε Ακελίτιδα». «Meaning?». «Ό,τι ακριβώς και ο Άντρος Κυπριανού: Δεύτερες σκέψεις». «Ο βήχας και οι πολιτικές φιλοδοξίες δεν κρύβονται τελικά». «Α γεια σου!».
 
Τα περί πολιτικών φιλοδοξιών έφεραν τη συζήτηση στην εκλογή των αντιπροέδρων του ΔΗΣΥ και την παρουσία τόσο του Ευθύμιου Δίπλαρου όσο και του Ανδρέα Κυπριανού στο μνημόσυνο του Γρίβα. «Δυστυχώς δεν ήσαν οι μόνοι», σχολίασε η Ιουλία. «Ο ΔΗΣΥ, το ΕΛΑΜ και οι λοιπές ακροδεξιές δυνάμεις», συμπλήρωσε προβληματισμένη. Μεσολάβησε μια μικρή σιωπή. Ώσπου πήγε και στάθηκε η Λευκή Πουρκουά Σταματάρη κάτω από τα ροζ φτερά των φλαμίνγκο… «Αχ τι ντροπή, τέτοια ντροπή, μάνα μου και πώς βγαίνει», σιγοτραγούδησε με ελεγχόμενη συγκίνηση.
      
stavros.christodoulou@phileleftheros.com
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...