To Top
08:30 Δευτέρα
6 Απριλίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Χώσου στην άμμο, Αμμόχωστος…
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Χώσου στην άμμο, Αμμόχωστος…
  20 Φεβρουαρίου 2020, 10:30 πμ  
Τελικά ήτανε τόσο απλό; Μια μέρα θα χαρασσόταν η γραμμή οριστικά, χωρίς ψευδαισθήσεις; Η Αμμόχωστος θα ισοπεδωνόταν και θα κτιζόταν ξανά, για να κατοικηθεί από νέους κάτοικους χωρίς μνήμες και συναισθηματικό δέσιμο; Και εμείς θα παρακολουθούσαμε τα γεγονότα να συμβαίνουν, έτσι απλά; 

Σε λίγα χρόνια θα το έχουμε συνηθίσει κι αυτό και θα είμαστε, μάλιστα, οι καλύτεροι πελάτες των νέων ξενοδοχείων που θα κτιστούν, των ζαχαροπλαστείων που θα ξεφυτρώσουν, των μπουτίκ, των καζίνο, των βενζινάδικων… Προς το παρόν, μπορούμε να συντηρούμε για λίγο ακόμα μια τελευταία ψευδαίσθηση. «Προεκλογικά παιγνίδια είναι, για κατανάλωση ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ψευδοκράτους.» 

Μισό σχεδόν αιώνα κρατήθηκε η πόλη περίκλειστη, χωρίς ζωή. Με τις κουρτίνες να κρέμονται ακόμα σε κάποια σπίτια, όπως τα είχαν αφήσει οι κάτοικοί τους. Αφέθηκε να καταρρέει και να αποτελεί χαρτί για παζαρέματα. Σύμβολο ενός αγώνα που δεν δόθηκε πότε. Μούσα για ρομαντικούς καλλιτέχνες. Τουριστική ατραξιόν για να την ατενίζουν με τα κιάλια οι τουρίστες από απέναντι. Τροφή για ασκήσεις επί χάρτου για προετοιμασία τάχατες της επιστροφής. 

Την είχαμε βέβαιη, εξ ου και δεν τη διεκδικήσαμε ξέχωρα από τα υπόλοιπα που τα είχαμε ξεγραμμένα. Θα ήταν πρόκληση απέναντι στους Κερυνειώτες κι ας μην αφέθηκαν ποτέ να ελπίζουν πως η δική τους πόλη θα γινόταν ξανά δική τους. Θα ήταν προδοσία να κλείσουμε το Κυπριακό παίρνοντας πίσω την Αμμόχωστο. 

Και τώρα παρακολουθούμε αμήχανα τη νέα κατάκτηση της πόλης. Μας τρίβουν κατάμουτρα τα σχέδια για εποικισμό της και εμείς απλά ελπίζουμε πως θα νικήσει ο Ακιντζί στις εκλογές και δεν θα πραγματοποιηθούν τα σχέδια που στο παρόν στάδιο προτάσσονται από τον αντίπαλο. 
Δεν είναι μια σημαία που υψώθηκε, δεν είναι προώθηση λίγα μέτρα πιο πέρα στη νεκρή ζώνη, δεν είναι ένα φυλάκιο που επανδρώθηκε, ένα σημείο που παραβιάστηκε, ένας γεωργός που παρενοχλήθηκε. Είναι μια ολόκληρη πόλη που χάνεται οριστικά. Είναι ο επίλογος της εισβολής, μισό αιώνα μετά.

Για άλλη μια φορά τα γεγονότα μάς πιάνουν απροετοίμαστους. Τόσα χρόνια μελετούσαμε πως θα την κτίσουμε ξανά, τι αναπτύξεις θα κάνουμε… Μετρούσαμε τις αξίες των ακινήτων, υπολογίζαμε την επένδυση που θα χρειαστεί. Όλα αυτά που ξέρουμε να κάνουμε. Δεν προετοιμαστήκαμε ποτέ όμως για το ενδεχόμενο του εποικισμού της πόλης κι απλά παρακολουθούμε να γίνεται. Χωρίς καν να θρηνούμε. 
Προς τι οι θυσίες των ανθρώπων; Αυτών που δεν ξέχασαν ποτέ. Που ρήμαξαν τις ζωές τους προσμένοντας, ζώντας σ
ε άθλιους προσφυγικούς καταυλισμούς κι έπειτα εξίσου άθλιους οικισμούς, σαν παρίες σε έναν τόπο που αναπτυσσόταν spectacular αφήνοντας τους ίδιους απ’ έξω. 

chrystalla@phileleftheros.com
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...