To Top
16:36 Τετάρτη
19 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Τουλάχιστον ένα παράσιτο στον καθένα μας
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ "Φ" • Τουλάχιστον ένα παράσιτο στον καθένα μας
  20 Ιανουαρίου 2020, 10:10 πμ  
Βλέποντας την ταινία «Παράσιτα» πριν μερικά βράδια, με έκανε να σκεφτώ όπως καμία άλλη ταινία τον τελευταίο καιρό. Μια πολυδιάστατη ταινία με πολλαπλά μηνύματα που χαρακτηρίζουν την πραγματικότητα στον καθένα μας. Δεν ήταν μια ταινία με ωραία πλοκή και σκηνοθεσία, αλλά μια ιστορία που σίγουρα άγγιξε κάτι διαφορετικό σε όποιον την είδε. 
Αρχικά τι είναι το παράσιτο; Είναι ένας μικρο-οργανισμός, που μπορεί να είναι φυτικός ή ζωικός, ο οποίος εισέρχεται σε ένα μεγαλύτερο οργανισμό όπου αναπτύσσεται και ζει εις βάρος του. Μερικά παράσιτα ζουν εξωτερικά του μεγαλύτερου οργανισμού, όπως τα τσιμπούρια. Άλλα παράσιτα ζουν μέσα στον μεγαλύτερο οργανισμό, όπως οι ταινίες. Πολλά από αυτά μπορούν να ζουν εις βάρος του μεγαλύτερου οργανισμού χωρίς να προκαλέσουν ιδιαίτερο κακό και άλλα μπορούν να αναπτυχθούν τόσο πολύ που να φέρουν μέχρι και θάνατο στον μεγαλύτερο οργανισμό.
Η σχέση του τίτλου με την ταινία, μπορεί αρχικά να μην έχει καμία σχέση γι’ αυτόν που την παρακολουθεί. Στην αρχή, η πλοκή κυλά ομαλά με μικρές δόσεις μαύρου χιούμορ, αφού μιλά για μια οικογένεια στην Κορέα, η οποία ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και με υποδόριο τρόπο πλαστογραφεί και υποδύεται χαρακτήρες απλά και μόνο για να φτάσουν κάπου που δεν είναι. Εργάζονταν για μια οικογένεια της υψηλής κοινωνίας, όπου με πολύ έξυπνο τρόπο έδειχνε ξεκάθαρα την τεράστια διαφορά μεταξύ των δύο τάξεων και πόσο διαφορετικά αντιλαμβάνονταν τα προβλήματα στη ζωή τους. Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ πώς θα εξελισσόταν η ιστορία.
Όσο περνούσε η ώρα ήταν όλο και πιο ξεκάθαρο γιατί ο τίτλος «Παράσιτα», δεν μπορούσε να ταιριάζει καλύτερα σε αυτή την ιστορία. Όπως τα πραγματικά παράσιτα εισβάλλουν σε έναν οργανισμό απροσδόκητα και απρόσκλητα, έτσι και η μια οικογένεια εισέβαλε στην άλλη προσπαθώντας να την κυριαρχήσει. Αν τα παράσιτα δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα, τότε μπορούν να σε σκοτώσουν.
Οι σκέψεις στο μυαλό μου ήταν πολλές καθώς έβλεπα την ταινία. Όλοι βρεθήκαμε σε μια παρόμοια κατάσταση. Όλοι θέλουμε κάτι που δεν έχουμε. Πιθανόν όλοι στη ζωή μας να προσπαθήσαμε να είμαστε κάποιος άλλος εαυτός μας απλά για να ενταχθούμε στο κοινωνικό σύνολο. Χρειάζεται να προσπαθούμε τόσο πολύ όμως. 
Όπως και να έχουν οι καταστάσεις, όσο και να προσπαθούμε να ξεγελούμε τους άλλους αλλά και τον εαυτό μας, η πραγματικότητα πάντα έρχεται στην επιφάνεια και πάντα έρχεται σε περιπτώσεις που μας βρίσκει πάντα ανέτοιμους να ανταποκριθούμε. Η πιο βροντερή μου σκέψη όμως είναι, πόσες φορές προσπαθήσαμε να είμαστε κάτι άλλο εκτός από εκείνο που πραγματικά είμαστε με την ψευδαίσθηση ότι εκείνη είναι η πραγματικότητα; Όταν κάνουμε τόσα πολλά πλάνα και σχέδια, πόσες φορές μας αποδείχτηκε ότι τίποτα δεν ισχύει;

*Κλινική ψυχολόγος, νευροψυχολόγος.
 
  Μαρίνα Σταυρινού   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...