To Top
16:00 Τετάρτη
19 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Ποια Αλήθεια θα μας σώσει;
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ "Φ" • Ποια Αλήθεια θα μας σώσει;
  21 Ιανουαρίου 2020, 10:37 πμ  
Η οικονομική κρίση έχει αρθεί μόνο για όσους δεν την έχουν βιώσει ποτέ. Η πολιτική κατάσταση στον τόπο μας πάει από το κακό στο χειρότερο με τη διαφθορά να διαφαίνεται μόνο μέσω αποδιοπομπαίων τράγων για παροδική αποσιώπηση της κοινής γνώμης και με το κυπριακό ζήτημα, σαν κάθε πολύχρονο σήριαλ, να παίζει για 46ησεζόν με τους ίδιους πρωταγωνιστές να αναπαράγουν το ίδιο δράμα . Το εκπαιδευτικό σύστημα παράγει μηχανές έτοιμες να διαιωνίσουν το υπάρχον σύστημα. Οι άποροι και όλοι οι δυσπραγούντες παραμένουν αβοήθητοι και ξεχασμένοι μέχρις ώτου μια τραγική ιστορία γυρίσει πάνω τους τους προβολείς των ΜΜΕ. Είμαστε όλοι στο ίδιο έργο θεατές, μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο. Και να που έκλεισε η δεύτερη δεκατία της δεύτερης χιλιετίας μετά Χριστόν. Αναρωτιέμαι, αν όντως ζούμε στην εποχή της αποκάλυψης, όπως πιστεύουν πολλοί ή αν εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια δεν έχει υπάρξει τίποτα κρυπτόν υπό τον ήλιον. Αν όλα ήταν πάντα διάφανα και ξεκάθαρα, όμως, εμείς δεν θέλαμε να δούμε το πασιφανές για να μην αναλάβουμε την ευθύνη της πραγματικότητας την οποία καθημερινά συνδημιουργούμε. Το «αναρωτιέμαι» τρόπος του λέγειν!

Τι απομένει να κάνουμε και τι μέλλει γενέσθαι έτσι όπως είμαστε συλλογικά παγιδευμένοι μέσα σε αυτό που ονομάζουμε «the human condition», την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ανθρωπότητα, αυτή την παράνοια μέσα στην οποία γεννηθήκαμε όλοι; Δύο χιλιάδες χρόνια πριν, ένας Δάσκαλος είπε ότι η αλήθεια θα μας λυτρώσει. Και παρόλο που έχουμε γεμίσει το ετήσιο ημερολόγιό μας με τελετουργίες και κοσμικά γεγονότα που σχετίζονται με τη ζωή Του και το πέρασμά Του από αυτό τον κόσμο, δεν στεκόμαστε να αφουγκραστούμε λίγο τα λόγια Του και δεν έχουμε χρόνο για να ακολουθήσουμε το παράδειγμά Του.

Ποια είναι, λοιπόν, η αλήθεια και πώς τη διαχωρίζουμε από τις μύριες ψευδαισθήσεις που έχουν γίνει αδιαπέραστος τοίχος προς αυτή; Ως απλός θεατής, μέσα στη συλλογική πλάνη βλέπω άπειρες αληθινές ιστορίες αγάπης και ανθρωπιάς που μου θυμίζουν ότι δεν είμαστε τυχαία προϊόντα μιας τυχαίας κοσμογένεσης. Είμαστε εδώ για να επιλέξουμε την αλήθεια από τις ψευδαισθήσεις ή τις ψευδαισθήσεις από την αλήθεια. Μέσα στη συλλογική πλάνη, ο καθένας παράγει το δικό του προσωπικό σενάριο για τη ζωή του. Ποια είναι η αλήθεια που μπορεί να μας σώσει; 

Ο πόνος που μας προκαλεί η είδηση για κάθε τραγικό γεγονός, όπως είναι η τεράστια καταστροφή που έχουν προκαλέσει οι πυρκαγιές στην Αυστραλία. Ο θυμός για την αδιαφορία των ισχυρών του κόσμου ως προς την αποκατάσταση της ζημιάς, αλλά και ως προς πολλά άλλα ζητήματα, όπως είναι αυτά των αστέγων, των απόρων, των ανέργων, των προσφύγων, των αδέσποτων ζώων, των κάθε λογής δυσπραγούντων. Η συμπόνια για τον πόνο του άλλου.Το αίσθημα ανακούφισης όταν αποκαθίσταται μια αδικία, όταν κάποιος άλλος, όχι εμείς, επανακτά την υγεία του. Αυτά τα αισθήματα μας θυμίζουν ποιοι είμαστε, μας κάνουν αληθινούς, μας αφυπνίζουν, μας σώζουν καθημερινά. Το ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο μπορεί να είναι μια ακόμα ψευδαίσθηση. Γιατί αλλάζουμε κάθε λεπτό τον κόσμο με το κάθε τι που σκεφτόμαστε, κάνουμε ή λέμε. Μέσα στην πλάνη μπορούμε να είμαστε αληθινοί ή ψεύτικοι.
 
Μπορούμε να ταυτιστούμε με το εγώ μας που αρνείται να πιστέψει ότι δεν είμαστε αθάνατοι ή να παραδεχτούμε ότι είμαστε εφήμεροι, με μόνο πραγματικό κτήμα μας την κάθε στιγμή της ζωής μας.Λόγια που ακούγονται σοφά, αλήθειες που μπορεί να τις γνωρίζουμε, όμως επιλέγουμε καθημερινά να τις προσπερνούμε και τρέχουμε να φτάσουμε... κάπου, στον επόμενο μας μισθό, στο επόμενο μας ραντεβού, στο κρεβάτι μας για τον επόμενο μας ύπνο. Κι αύριο, άλλη μια μέρα που θα μας προσγειώσει με ανακούφιση στο κρεβάτι μας. Εκτός κι αν σταθούμε για να αναπνεύσουμε λίγο οξυγόνο, εκτός κι αν γυρίσουμε το πρόσωπο μας στον ήλιο, με τα μάτια κλειστά και την καρδιά ανοιχτή, για να απολαύσουμε την ζεστασιά του αυτή την κρύα μέρα και κατά συνέπεια αισθανθούμε την ευγνωμοσύνη να μας πλημμυρίζει. Όχι για όλα τα υλικά και μη που μας ανήκουν. Ευγνωμοσύνη,γιατι αυτή η στιγμή είναι δική μας. Γιατί δεν την δώσαμε κάπου έξω από μας. Γιατί δεν χρειάζεται να φτάσουμε κάπου, αλλά να νιώσουμε ότι είμαστε εδώ. Καλή Χρονιά εύχομαι, γεμάτη δικές μας στιγμές, γεμάτες Ευγνωμοσύνη, γεμάτες Αλήθεια.
 
  Έλενα Σοφοκλέους   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...