To Top
14:02 Τρίτη
31 Μαρτίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Σενάρια και κουτσομπολιά στην κοινωνία των σικέ
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ "Φ" • Σενάρια και κουτσομπολιά στην κοινωνία των σικέ
  20 Φεβρουαρίου 2020, 11:00 πμ  
Με αφορμή δύο άρθρα που έχω δημοσιεύσει στις εφημερίδες «Πολίτης» και “Cyprus Mail” για το παρασκήνιο των συνομιλιών στο Κραν Μοντανά, ο διευθυντής σύνταξης της εφημερίδας «Ο Φιλελεύθερος» Άριστος Μιχαηλίδης με καταγγέλλει ότι γράφω φανταστικά σενάρια και αθωώνω την Τουρκία, ενώ διατείνεται ότι γνωρίζει και τα κίνητρα μου, τα οποία εκτός από αλλότρια είναι και ιδιοτελή. 

Στα 30 χρόνια που ασχολούμαι με τη δημοσιογραφία δεν απέκτησα τη φήμη σεναριογράφου. Τα όσα έγραψα είναι αληθή και κανένας απ’ όσους έχουν πρωτογενή γνώση δεν τα αμφισβήτησε, εκτός από το τουρκικό ΥΠΕΞ για προφανείς λόγους. Ζήσαμε να δούμε το Προεδρικό να προωθεί την ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ με Whats App σε συγκεκριμένους δημοσιογράφους που την αναπαρήγαγαν ως τεκμήριο διάψευσής μου.

Τα πράγματα, λοιπόν, είναι πολύ πιο απλά και διόλου συνωμοτικά. Ύστερα από επτά χρόνια απουσίας, λόγω άλλης επαγγελματικής ενασχόλησης, επέστρεψα στη μάχιμη αρθρογραφία. Ουδέποτε έχασα επαφή με το Κυπριακό, έχω τις πηγές μου και τον δικό μου τρόπο να αξιολογώ και να συνθέτω τις πληροφορίες. 

Ο Μιχαηλίδης γράφει καθημερινά και θεωρεί δεδομένο το δικαίωμα του στην άποψη και στην κριτική, αλλά φαίνεται ότι δεν το αντέχει για όσους διαφωνούν μαζί του. Ελλείψει επιχειρημάτων, γράφει σαν κουτσομπόλης, ότι έχασα τη θέση του «συμβουλάτορα», όταν τα κάναμε θάλασσα με το συμβόλαιο της Γιωρκάτζη, πήγα πέντε χρόνια με τον Στυλιανίδη στις Βρυξέλλες και ελπίζαμε και οι δυο για άλλα πέντε. Επειδή ο Αναστασιάδης δεν διόρισε τον Στυλιανίδη, τον βγάλαμε προδότη! Σε μια παράγραφο μου φόρτωσε όση μικρότητα και όση αχρειότητα μπορεί να καταλογιστεί σε άνθρωπο, με τύλιξε μέσα στο χαρτί του «Φιλελεύθερου» και με πέταξε στο κοινό του.
Τι ακριβώς συνέβη με την υπόθεση Γιωρκάτζη δεν είναι της ώρας, αλλά παραιτήθηκα τρεις μήνες πριν σκάσει το θέμα Γιωρκάτζη –χωρίς κανένα αντάλλαγμα– επειδή το απαίτησε ο Οσάτσι, μέσω του «Φιλελευθέρου». Αυτό όφειλε να το θυμάται ο κ. Μιχαηλίδης και να μην εξάγει κακόβουλα συμπεράσματα, συνδέοντας ανόμοια γεγονότα. Όσο για τη δεύτερη πενταετία στις Βρυξέλλες δεν υπήρξε ποτέ στις επιλογές μου, ανεξαρτήτως του ποιος θα ήταν ο Επίτροπος. Με τον Αναστασιάδη συναπαντηθήκαμε με το Κυπριακό, το 2004, και οι δρόμοι μας χώρισαν, πάλι για το Κυπριακό, το 2017. 

Η τελευταία μου επικοινωνία με τον Αναστασιάδη ήταν αμέσως μετά το Κραν Μοντανά. Τότε, έστειλε και σε μένα τον φάκελο με τα απόρρητα έγγραφα, για να με πείσει ότι έκανε τα πάντα, αλλά προσέκρουσε στην τουρκική αδιαλλαξία. Του απάντησα με ευθύτητα γραπτώς (31/8/2017) και όχι στα παρασκήνια όπως διατείνεται ο κ. Μιχαηλίδης. Του είπα ότι τα χαρτιά που μου έστειλε δεν είχαν καμιά αξία για μένα επειδή γνώριζα πως είχε συναντήσει μυστικά τον Τσαβούσογλου και του πρότεινε τη διχοτόμηση. Δεν μου απάντησε, ούτε υπήρξε από τότε οποιαδήποτε επικοινωνία μεταξύ μας. Διαφώνησα, λοιπόν, με τον Αναστασιάδη από το 2017 και όχι το 2019. Οι λόγοι ήταν μόνο πολιτικοί και καμιά σχέση δεν είχαν με διορισμούς. 

Ο Άριστος Μιχαηλίδης αναφέρει ότι τα γραφόμενα μου περί άρνησης διαπραγμάτευσης της κατάργησης των Εγγυήσεων και η παρασκηνιακή προώθηση της λύσης δύο κρατών στην Κύπρο είναι «σενάρια πολιτικής φαντασίας» και «παραμύθια για μικρά παιδιά». Τα περί δύο κρατών τα δημοσίευσε πρώτος «Ο Φιλελεύθερος» (7/1/2018). Το επιβεβαίωσε εμμέσως ο Πρόεδρος σε συνέντευξη του και πάλι στον «Φιλελεύθερο» (5/11/2017). Και ο συνάδελφος του κ. Μιχαηλίδη, Κώστας Βενιζέλος, έγραψε ότι «αυτά φαίνεται να έχουν τεθεί και ενώπιον του Τσαβούσογλου, σε αριθμό πρεσβευτών στη Λευκωσία, στη Μέρκελ, στη Μογκερίνι, στον έκπληκτο Τσίπρα». (30/10/2018)

Ο Αναστασιάδης, λοιπόν, τον οποίο υποστηρίξαμε για μια δεκαετία όταν όλοι οι άλλοι –και οι σημερινοί υποστηριχτές του– τον είχαν στην μπούκα, για να λύσει τάχα το Κυπριακό, κατάντησε ο πλασιέ της διχοτόμησης. Δηλαδή να τουρκέψει οριστικά η βόρεια Κύπρος και να παραμείνει εσαεί ο τουρκικός στρατός στο νησί. Αυτός είναι ο λόγος που κανενός δεν ιδρώνει το αυτί για τις ενέργειες της Τουρκίας στην ΑΟΖ και στο Βαρώσι. Έτσι είναι που απαλλάσσεται πλήρως η Τουρκία και όχι με το να λες την αλήθεια. Κι αντί να δοθούν εξηγήσεις γι’ αυτό τον χωρίς τέλος εθνικό ξεπεσμό, διαρρέουν σενάρια για αχάριστους που τάχα ευεργετήθηκαν και έγιναν αγνώμονες επικριτές επειδή ήθελαν κι άλλα. Αλλά τι μπορεί να περιμένει κανείς από μια χώρα και μια κοινωνία όπου τα πάντα είναι σικέ; 
  Μακάριος Δρουσιώτης   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...