ΓεΣΥ: Στον ειδικό γιατρό μόνο για διάγνωση και πρώτη συνταγή – Λίστα με οριζόντιους περιορισμούς έστειλαν οι προσωπικοί γιατροί στον ΟΑΥ

Σε εξέλιξη βρίσκεται η διαδικασία αξιολόγησης και αναθεώρησης οριζόντιων περιορισμών οι οποίοι εφαρμόζονται στο Γενικό Σύστημα Υγείας και οδηγούν, μεταξύ άλλων, σε ταλαιπωρία ασθενών, αχρείαστες επισκέψεις σε ειδικούς γιατρούς, πρόσθετο κόστος και σίγουρα καθυστερήσεις στην έναρξη ή συνέχιση θεραπειών.

Κατόπιν αιτήματος του ΟΑΥ, οι προσωπικοί γιατροί, οι οποίοι εδώ και αρκετό καιρό διαμαρτύρονται για τους κανόνες που, όπως υποστηρίζουν, κάνουν τη ζωή των ιδίων αλλά και των ασθενών τους δύσκολη, απέστειλαν λίστα με παραδείγματα περιορισμών που κατά την άποψη τους χρήζουν αναθεώρησης.

Σε πρώτη φάση, στο μικροσκόπιο έχουν τεθεί περιορισμοί που αφορούν τη συνταγογράφηση φαρμάκων με τον Οργανισμό, όπως πληροφορούμαστε, να παρουσιάζεται πρόθυμος να προχωρήσει στις απαραίτητες αλλαγές, εκεί και όπου τα δεδομένα του Συστήματος το επιτρέπουν.

«Οι περιορισμοί που εφαρμόζονται», ανέφερε στον «Φ» η πρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας Οικογενειακών και Προσωπικών Ιατρών, Μαίρη Αβρααμίδου, «ταλαιπωρούν όχι μόνο τους γιατρούς αλλά κυρίως τους πιο ευάλωτους των ασθενών, τους χρόνιους ασθενείς και τους ηλικιωμένους, ενώ συχνά, ταλαιπωρούνται ολόκληρες οικογένειες, όταν για παράδειγμα, άτομα με άνοια, σε κάποιες περιπτώσεις κλινήρη πρέπει να επισκεφθούν νευρολόγο για να τους συνταγογραφήσει φάρμακο που έτσι κι αλλιώς λαμβάνουν».

Οι γιατροί, είπε η κ. Αβρααμίδου, «μετά από συναντήσεις που είχαμε με τον ΟΑΥ, και κατόπιν αιτήματος του Οργανισμού, έχουμε αποστείλει επιστολή με λίστα περιορισμών/ φαρμάκων που κατά την άποψη μας πρέπει να δικαιούμαστε να συνταγογραφούμε και βρισκόμαστε τώρα στην αναμονή για την όποια εξέλιξη».

Μεταξύ των παραδειγμάτων, περιορισμών που περιλαμβάνει η επιστημονική εταιρεία στον κατάλογο που απέστειλε στον ΟΑΥ είναι καρδιολογικά φάρμακα, καθώς και θεραπείες για την ψωρίαση, τη Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια, την άνοια και την οστεοπόρωση.

Γιατροί διαφορετικών ταχυτήτων

Το πρόβλημα, είπε η κ. Αβρααμίδου, «είναι διπλό. Έχει δύο πτυχές. Η πρώτη αφορά τους οριζόντιους περιορισμούς που εφαρμόζονται στο σύνολο των προσωπικών γιατρών. Η δεύτερη αφορά περιορισμούς που διαφοροποιούνται όταν δεν κατέχουν την ειδικότητα της παθολογίας ή της γενικής ιατρικής».

Βεβαίως, πρόσθεσε, «κατανοούμε και σίγουρα αναγνωρίζουμε την υποχρέωση του Οργανισμού να διαφυλάξει το Σύστημα και να το προστατεύσει από καταχρήσεις. Ωστόσο, θεωρούμε ότι με την εφαρμογή των περιορισμών, όπως αυτοί σήμερα εφαρμόζονται, μάλλον οδηγούμαστε σε αχρείαστες δαπάνες λόγω αχρείαστων επισκέψεων σε ειδικούς γιατρούς για σκοπούς συνταγογράφησης αλλά και για παραπομπή για διάφορες εξετάσεις για τις οποίες ο προσωπικός γιατρός επίσης θα μπορούσε να παραπέμψει τους ασθενείς του».

«Ακριβώς επειδή αναγνωρίζουμε και τις υποχρεώσεις του ΟΑΥ, εκείνο που λέμε είναι, στις περιπτώσεις που αυτό επιβάλλεται να εφαρμόζονται κριτήρια για τη συνταγογράφηση ή να ακολουθείται η διαδικασία των προεγκρίσεων, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση φαρμάκων που αφορούν την οστεοπόρωση που τώρα υποχρεωνόμαστε να παραπέμψουμε σε ενδοκρινολόγο».

Για τους προσωπικούς γιατρούς, η διαδικασία που έχει αρχίσει και βρίσκεται σε εξέλιξη από τον ΟΑΥ, «αποτελεί την αρχή για την επίλυση ενός ζητήματος για το οποίο εδώ και καιρό διαμαρτυρόμαστε. Οι περιορισμοί διακόπτουν τη συνέχεια της φροντίδας που παρέχει ο προσωπικός γιατρός. Ασθενείς με χρόνια νοσήματα υποχρεώνονται να επισκέπτονται ξανά τον ειδικό γιατρό, ακόμη και όταν η θεραπεία τους έχει σταθεροποιηθεί και δεν υπάρχει ανάγκη αλλαγής ή επανεκτίμησης της αγωγής. Σε αρκετές περιπτώσεις, δηλαδή, η επίσκεψη γίνεται μόνο και μόνο επειδή ο προσωπικός γιατρός δεν έχει δικαίωμα να ανανεώσει τη συνταγή».

Με κριτήρια εκεί και όπου πρέπει

Βασική εισήγηση των προσωπικών γιατρών είναι να επιτραπεί στους προσωπικούς γιατρούς να συνεχίζουν τη σταθεροποιημένη φαρμακευτική αγωγή χρονίως πασχόντων, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις όπου χρειάζεται.

Η θεραπεία, δηλαδή, με βάσει ιατρικά κριτήρια εκεί και όπου πρέπει, «να αρχίζει από ειδικό γιατρό, να υπάρχει καταγεγραμμένη διάγνωση ή ένδειξη στον ηλεκτρονικό φάκελο του ασθενούς και να έχουν δοθεί σαφείς οδηγίες για τη συνέχισή της. Με αυτόν τον τρόπο, ο προσωπικός γιατρός δεν θα αποφασίζει την έναρξη εξειδικευμένης θεραπείας, αλλά θα μπορεί να ανανεώνει μια ήδη καθορισμένη και σταθερή αγωγή. Παράλληλα, ο προσωπικός γιατρός μπορεί να κρίνει πότε χρειάζεται επαναξιολόγηση από ειδικό γιατρό ο ασθενής του και πρέπει να τον παραπέμπει για αυτή την επαναξιολόγηση».

Οι προσωπικοί γιατροί ζητούν, παράλληλα, να διευρυνθεί ο κατάλογος των φαρμακευτικών προϊόντων που έχουν δικαίωμα να συνταγογραφούν. Όπως υποστηρίζουν, οι σχετικές αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται στη βάση αντικειμενικών κλινικών κριτηρίων και διεθνών κατευθυντήριων οδηγιών και όχι να καθορίζονται αποκλειστικά από δημοσιονομικές παραμέτρους