To Top
03:02 Τρίτη
28 Ιανουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
«Σμηνουργία» δημιουργική στην καρδιά της κρίσης
ΑΡΧΙΚΗΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΙΝΩΝΙΑ • «Σμηνουργία» δημιουργική στην καρδιά της κρίσης
Τελευταία Ενημέρωση: 10 Μαρτίου 2019, 6:58 μμ

Οι ψυχολόγοι λένε πως το να είσαι δημιουργικός είναι ένας από τους προγνωστικούς παράγοντες της κατάκτησης της προσωπικής ευτυχίας του καθενός. Ο Κωστής, μαζί με άλλους δύο φίλους του, τον Γιώργο και τον Σίμο έψαξαν την πορεία της δικής τους κατάκτησης της προσωπικής τους ευτυχίας, μέσα από τη δημιουργικότητα και έφτιαξαν τη δική τους «Σμηνουργία»… Ένα βασίλειο για να δημιουργούν.

Λίγο αργότερα προστέθηκε στην ομάδα και η Χρυσταλλένη, μια κοπέλα φύσει δημιουργική, η οποία μοιράστηκε μαζί τους τη δική της προσωπική ανάγκη για δημιουργία. Οι δύο στην πορεία αναζήτησαν άλλους δρόμους, αλλά ποτέ δεν έφυγαν. Σε όποια πτυχή της ζωής τους επιζητούν τη δημιουργικότητα επιστρέφουν. Μόνιμοι συνεργάτες και συνοδοιπόροι πλέον η Χρυσταλλένη, μαθηματικός και ο Κωστής, ο οποίος ασχολείται επαγγελματικά με αυτοματισμούς. Συνοδοιπόρος και ο Σάτι, ο σκύλος του Κωστή, αναπόσπαστο μέρος της σμηνουργίας από την πρώτη μέρα. Δίπλα τους πάντα να παρακολουθεί και ίσως και κάποιες φορές να βοηθά με τον τρόπο του στις δουλειές.

Η προσωπική μου γνωριμία με τη Χρυσταλλένη σε συνδυασμό με τη σελίδα της σμηνουργίας στο Facebook με έκανε να αναζητήσω και να μάθω περισσότερα για το τι ακριβώς γίνεται σε αυτό τον χώρο. Ένα βροχερό πρωινό Σαββάτου με φιλοξένησαν στον χώρο τους, στο δικό τους βασίλειο, και μοιράστηκαν μαζί μου τα μυστικά της δικής τους σμηνουργίας. 


Με οδηγό το όνειρό τους να δημιουργήσουν έναν χώρο ανοικτό σε όποιον ήθελε να εκφράσει τη δημιουργικότητά του μέσα από κατασκευές, ο Κωστής με άλλους δύο φίλους τους βρήκαν τον χώρο και άρχισαν δειλά-δειλά να κάνουν τις πρώτες τους δημιουργίες. Χωρίς επιχειρηματικά πλάνα, ποσοστά και αριθμούς. Στην πορεία η Χρυσταλλένη γνώρισε τον Κωστή στα μαθήματα καχόν. Μαζί γνώρισε και τη σμηνουργία και βρήκε το δικό της καταφύγιο για να εκφράζεται, αφήνοντας τη βεράντα του σπιτιού της που τη χρησιμοποιούσε μέχρι τότε ως «εργαστήρι».

Γιατί «Σμηνουργία»; 

«Ο καθένας έχει τα δικά του βιώματα», μας λέει ο Κωστής. Λίγο πριν δημιουργήσουμε τη σμηνουργία με τους φίλους μου, είχαμε ασχοληθεί με τη μελισσοκομία. Έτσι αποφασίσαμε πως θα δώσουμε στον χώρο μας ένα όνομα που θα έχει συνάφεια με τις μέλισσες. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα εξελιγμένο είδος, μας λέει ο Κωστής, το οποίο δημιουργεί το δικό του βασίλειο, ορίζει τη βασίλισσά του και αποφασίζει πότε θα «επαναστατήσει». Αυτό έγινε και με τη σμηνουργία. Δημιουργήσαμε το δικό μας βασίλειο, κόντρα στα δρώμενα, όχι όμως με την έννοια του φαίνεσθαι αλλά για την προσωπική μας εξέλιξη.

Σαφώς δεν θέλουν να είναι εκτός πραγματικότητας αλλά θέλουν να έχουν τη δυνατότητα να «επαναστατούν» και να καταφεύγουν στο δικό τους βασίλειο.

Για τον Κωστή και τη Χρυσταλλένη προτεραιότητα είναι να νιώθουν δημιουργικοί παρά να βγάλουν περισσότερα χρήματα, γι’ αυτό και η απόφαση να παραμείνουν και να στηρίξουν το εγχείρημα της σμηνουργίας ήταν ίσως πιο εύκολο, από ό,τι για άλλους. Ίσως, όπως λένε για τους ίδιους, λειτούργησε το γεγονός ότι έχουν τη σταθερή τους εργασία και βρίσκονται στην προσωπική τους ζώνη ασφαλείας. Δεν τέθηκε μέχρι στιγμής ζήτημα συνέχισης λόγω οικονομικών δυσκολιών. Οι δουλειές έρχονται συνεχώς και αυτό τους τροφοδοτεί για τη συνέχεια. Δεν έβαλαν ποτέ χρήματα στην τσέπη τους ενώ ό,τι βγαίνει χρησιμοποιείται για να αναβαθμιστεί ο χώρος τους. 

Δεν θα έλεγαν όχι στο μέλλον να εγκαταλείψουν τις δουλειές τους και να αφοσιωθούν σε αυτό που «ταΐζει» την ψυχή τους για να βγάζουν τα προς το ζην.  Αυτό που τους αρέσει είναι ότι δεν διατήρησαν ποτέ μια γραμμή στις δημιουργίες τους και συνεχώς εξελίσσονται. Ξεκίνησαν να κατασκευάζουν έπιπλα και αντικείμενα με παλέτα και σήμερα έχουν αλλάξει εντελώς γραμμή πλεύσης, διευρύνοντας τους δημιουργικούς τους ορίζοντες σε πολλά είδη ξύλινων κατασκευών.

Η πρώτη μεγάλη δουλειά 

Θυμούνται την πρώτη μεγάλη δουλειά και γελούν. Κλήθηκαν να φτιάξουν ξύλινα κασόνια μπίρας για την προωθητική εκστρατεία της μπίρας ΑΛΦΑ στην Κύπρο. Ήταν μια δουλειά σε συνθήκες μαζικής παραγωγής σε ένα περιβάλλον που μέχρι τότε γίνονταν μεμονωμένες δουλειές κατόπιν παραγγελίας.

Τι τους κάνει να διαφέρουν; 

Δεν έχουν φτιάξει ποτέ δυο ίδιες κατασκευές ενώ δεν λένε ποτέ όχι σε προκλήσεις να φτιάξουν κάτι που δεν έκαναν ποτέ. Μαζί με τους πελάτες τους επεξεργάζονται αρκετά τις ιδέες που πιθανόν να έχουν δει είτε σε κάποιο χώρο είτε στο διαδίκτυο και ποτέ δεν τους απογοητεύουν. Καταφέρνουν να δίνουν λύσεις και να ικανοποιούν τη δημιουργική σκέψη των πελατών τους δίνοντάς τους τα χέρια κατασκευής. Σε μια εποχή που χάθηκε το κομμάτι της αμεσότητας και οι δύο επιζητούν οι πελάτες τους να νιώθουν κομμάτι της δημιουργίας τους.

Μια κοπέλα ανάμεσα σε κατσαβίδια και ξύλα  

Δεν μπορούσαμε παρά να ρωτήσουμε τη Χρυσταλλένη για την αντιμετώπιση που έχει ώς μια κοπέλα η οποία ασχολείται με τις ξύλινες κατασκευές, είτε από πελάτες, είτε από τους συνεργάτες. Μας ανέφερε πως δεν ήταν λίγες οι φορές που πήγε καταστήματα να αγοράσει εργαλεία ή ξύλα και την κοιτούσαν περίεργα ή δεν της έδιναν σημασία. Παρόλο που ήξερε πολύ καλά τι ζητούσε. Ή ακόμα και πελάτες πολλές φορές επισκέπτονται τον χώρο και απευθύνονται κατευθείαν στον Κωστή. Στην αρχή όπως μας είπε την ενοχλούσε αρκετά. Στην πορεία αντιλήφθηκε καλά ότι πρόκειται περί κοινωνικής νόρμας και δεν θα αλλάξει τόσο εύκολα. Δεν άλλαξε η ίδια αλλά άλλαξαν οι συνεργάτες που την αντιμετώπιζαν με βάση το φύλο. Όσον αφορά τους πελάτες που έρχονται στον χώρο και δεν τη γνωρίζουν… ίσως να είναι και φυσιολογικό. Η ίδια θεωρεί πως δεν διαφέρει σε κάτι με τον Κωστή σε σχέση με το κατασκευαστικό κομμάτι. Ωστόσο αναγνωρίζει πως υπάρχει μια σαφής διαφορά στο κομμάτι της σωματικής δύναμης. Γι’ αυτό τον λόγο λειτουργεί η συνεργασία. 

Δεν ήταν λίγες οι φορές, μας εξομολογείται, η Χρυσταλλένη που την κυριάρχησε το αίσθημα του φόβου ότι δεν ξανάφτιαξε κάτι. Λειτούργησε όμως θετικά μια κουβέντα ή μια βοήθεια του Κωστή για να δει μια κατασκευή με άλλο μάτι και να βρει λύσεις…. «Ξαφνικά ανοίγει ο ορίζοντας, βγαίνει ο ήλιος και λες οκ…Πάμε!»

Οι οποιεσδήποτε δυσκολίες έγιναν προκλήσεις, ενώ όπως λένε και οι δύο αν χρειαστεί κάποτε να εγκαταλείψουν θα πέσουν σε βαθιά κατάθλιψη. Θεωρούν ότι είναι αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητάς τους και τους κρατά ζωντανούς. Ποτέ δεν ήταν της φιλοσοφίας του «κρύψε να περάσουμε» και σε κάθε δυσκολία φροντίζουν να βρίσκουν τους τρόπους για να επιβιώνουν. Για να αλλάξουν τα δεδομένα τους θα πρέπει να επέλθουν μεγάλες αλλαγές γενικότερα. Ίσως όπως λένε σε κάποια φάση μεταστραφεί. 

Ένα παλιό ξεχαρβαλωμένο πιάνο πήρε ξανά ζωή

Ένα παλιό πιάνο έγινε… τραπεζάκι! Ένα αποκλειστικό project της Χρυσταλλένης έφθασε στα χέρια της ξεχαρβαλωμένο και το παρέδωσε σε μια εντελώς διαφορετική μορφή. Όπως μας ανέφερε το project αυτό ήρθε στα χέρια της σε μια δύσκολη ψυχολογικά περίοδο. Ανήκει σε κάποιον ξάδελφό της ο οποίος εκείνη την εποχή έφτιαχνε το δικό του στούντιο.

Βρήκε πεταμένο ένα πιάνο με ουρά το οποίο ήθελε με κάποιο τρόπο να αξιοποιήσει. Κάλεσε τη Χρυσταλλένη να το δει. Η πρώτη αντίδρασή της στη θέα του ήταν «Οκ! Δεν γίνεται τίποτα». Ήταν σε πολύ κακή κατάσταση με πολλά κομμάτια σπασμένα. Με μια δεύτερη ματιά… ανέλαβε δράση.

Το πήρε στα χέρια της, έβγαλε όλα τα σπασμένα πλήκτρα τα έπλυνε, τα κόλλησε τα κέρωσε. Έφτιαξε όλα τα σπασμένα κομμάτια ενώ δημιούργησε νέα πόδια από την αρχή. Φρόντισε να ταιριάζουν προκειμένου να μη φαίνεται η εξωτερική επέμβαση. Αυτό που σε κάθε δουλειά τη χαροποιεί είναι ότι βρέθηκαν οι κατάλληλοι εξωτερικοί συνεργάτες οι οποίοι σε κάθε έργο τους γίνονται κομμάτι της δημιουργίας τους και συμμετέχουν κι αυτοί δίνοντας ιδέες και λύσεις. Έτσι και στην περίπτωση του πιάνου! 
Οπερ και εγένετο... από πιάνο τραπεζάκι! Χρησιμοποιήθηκε μόνο η πλευρά με τα πλήκτρα και όχι η ουρά. Ένα έργο, όπως το χαρακτηρίζει, απίστευτης εργοθεραπείας η οποία πήρε αρκετές ημέρες και αυτό ήταν η μαγεία! Να βλέπει κανείς τη διαδικασία της εξέλιξης. 
 

To xόμπι έγινε δημιουργία και κατάθεση ψυχής

Δεν θα μπορούσαν όπως λένε, να ζήσουν χωρίς εργαλεία και κατασκευές. Δεν θα μπορούσαν να σκεφτούν τη ζωή τους να θέλουν να κάνουν κάτι και να μην έχουν τον τρόπο. Σε μια εποχή που οι ρυθμοί επιτάσσουν εντελώς διαφορετικούς τρόπους ψυχαγωγίας και ξεκούρασης, οι ίδιοι θεωρούν πως ο δικός τους τρόπος είναι η δημιουργία. Δεν θέλουν να φεύγουν από τις δουλειές τους και να καταλήγουν στον καναπέ του σπιτιού τους βλέποντας ταινίες ή σε μια καφετερία για να περάσουν τον χρόνο τους. Επιλέγουν το «ακριβό» αλλά ωραίο χόμπι τους, να είναι δημιουργικοί.

Δεν ήταν λίγες οι φορές, μας εξομολογείται, η Χρυσταλλένη που την κυριάρχησε το αίσθημα του φόβου ότι δεν ξανάφτιαξε κάτι. Λειτούργησε όμως θετικά μια κουβέντα ή μια βοήθεια του Κωστή για να δει μια κατασκευή με άλλο μάτι και να βρει λύσεις…. «Ξαφνικά ανοίγει ο ορίζοντας, βγαίνει ο ήλιος και λες οκ…Πάμε!»

Οι οποιεσδήποτε δυσκολίες έγιναν προκλήσεις, ενώ όπως λένε και οι δύο αν χρειαστεί κάποτε να εγκαταλείψουν θα πέσουν σε βαθιά κατάθλιψη. Θεωρούν ότι είναι αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητάς τους και τους κρατά ζωντανούς. Ποτέ δεν ήταν της φιλοσοφίας του «κρύψε να περάσουμε» και σε κάθε δυσκολία φροντίζουν να βρίσκουν τους τρόπους για να επιβιώνουν. Για να αλλάξουν τα δεδομένα τους θα πρέπει να επέλθουν μεγάλες αλλαγές γενικότερα. Ίσως όπως λένε σε κάποια φάση μεταστραφεί. 

Ένα εργαστήρι ανοιχτό στα παιδιά 

Στα αρχικά της στάδια η σμηνουργία άνοιξε τις πόρτες της στα παιδιά. Για ένα δίωρο εργαστήρι. Μαζεύτηκαν περίπου 10 παιδιά και μαζί υλοποίησαν τις ιδέες των παιδιών αφού πρώτα τις έβαλαν κάτω στο χαρτί. Ήταν όπως λένε ένα δρώμενο το οποίο έμαθε πολλά και στους ίδιους. Άφησαν τη φαντασία των παιδιών να δουλέψει, στάθηκαν δίπλα τους και την υλοποίησαν. Είδαν όμως τις πρακτικές δυσκολίες του εγχειρήματος και σήμερα κρατούν την αναγκαιότητα των παιδιών για έκφραση. Όμως είδαν και την πτυχή του ότι όλοι αναζητούμε το «παιχνίδι». Αν θεωρείς τη δουλειά σου παιχνίδι, τότε είσαι απόλυτα πετυχημένος. 

Οι στόχοι για το μέλλον; Ένα πριόνι… λένε και γελάνε δυνατά! Και οι δύο κατάλαβαν πως δεν ωφελεί να βάζουν μακροπρόθεσμους στόχους. Ο στόχος ήταν και παραμένει ο ίδιος. Να μπορούν να έχουν όλα όσα χρειάζεται για να υλοποιούν τις ιδέες τους και να χαίρονται την εξέλιξη των δημιουργιών τους.

Βρείτε τη σμηνουργία στο Facebook πατώντας εδώ

  Μυρτώ Ζουμίδου      Στέλιος Δημητρίου   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...