To Top
00:49 Κυριακή
23 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Άγιος Αντώνιος ο Μέγας
ΑΡΧΙΚΗΚΟΙΝΩΝΙΑΕΠΙΣΤΟΛΕΣ • Άγιος Αντώνιος ο Μέγας
  17 Ιανουαρίου 2020, 10:19 πμ  
Ο Χριστόδουλος Γ. Παχουλίδης αναφέρει: «Αυτοί γαρ αγρυπνούσιν υπέρ των ψυχών ημών».

Μέγας ασκητής, ο εορταζόμενος σήμερα Όσιος Αντώνιος. Γόνος πλούσιας οικογένειας, όταν άκουσε κατά την ανάγνωση του ιερού ευαγγελίου, στον ιερό ναό που εκκλησιαζόταν, την ευαγγελική ρήση του Χριστού προς τον πλούσιο εκείνο άνθρωπο, που Του ζήτησε, «τι αγαθόν ποιήσω, ίνα έχω ζωήν αιώνιον»; «Ει θέλεις τέλειος είναι, ύπαγε, πώλησόν σου τα υπάρχοντα και δος πτωχοίς και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ και δεύρο ακολούθει μοι,» (Ματθ. 16, ιθ’ 21), την έκανε βίωμα, για τον ίδιο τον εαυτό του. Όλο τον πλούτο που είχε, τον διαμέρισε στους φτωχούς και αναχώρησε στην έρημο. Νέκρωσε τα σκιρτήματα των παθών και με τους ασκητικούς αγώνες του, είλκυσε πλήθος μοναστών, κοντά του, ώστε σύμφωνα με το απολυτίκιό του, «…της ερήμου γέγονας οικιστής και την οικουμένην εστήριξας ευχαίς σου». Όλος ο βίος του ήταν πλήρης νηστείας, αγρυπνίας και ακατάπαυστης θερμής προς Θεό προσευχής. Για τούτο  έτυχε από τον Θεό  ουρανίων χαρισμάτων. «Ουράνια χαρίσματα λαβών». Ιδιαίτερα, ο θείος Απόστολος Παύλος υπογραμμίζει περί τοιούτων ηγετικών μορφών της Εκκλησίας, ότι «αυτοί αγρυπνούσιν» επί των επάλξεων. Πραγματικά με αυτό τον τρόπο, ο Μέγας Αντώνιος αγρυπνούσε και διανυκτέρευε, «εν τη προσευχή του Θεού», κυρίως όταν η Εκκλησία του Χριστού κλυδωνιζόταν από τον διωγμό του χριστιανομάχου Μαξιμίνου, (το 312 μ. Χ.), ο Άγιος άφηνε το ασκητήριο της ερήμου και κατέβαινε στις πόλεις  κατ’ επανάληψη, για ενίσχυση, πνευματική βοήθεια και παραμυθία των διωκομένων και οδηγούμενων προς το μαρτύριο και τον θάνατο, πιστών.  Κατά δε, τον σάλο που δημιουργήθηκε στην Ορθοδοξία από τον αιρεσιάρχη Άρειο, κατέβη με ιερό ζήλο στην Αλεξάνδρεια (το 335 μ.Χ.), για να συμπράξει μετά του Μεγάλου Αθανασίου, Αρχιεπισκόπου  Αλεξάνδρειας και της ανά τον τότε γνωστό κόσμο Ορθοδοξίας, στην εκνίκηση της αίρεσης του Αρείου, η οποία στο τέλος επιτεύχθηκε και υπερίσχυσε η Ορθοδοξία.
«Βλέπετε, αγρυπνείτε και προσεύχεσθε», (Μαρκ. Ιγ’ 33), είπε το αψευδές στόμα του Κυρίου. Δηλαδή, ο Κύριος, συνιστά προς όλους τους πιστούς, προς όλους που βαπτιστήκαμε στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, τριπλή φρουρά, έναντι των «επαπειλούντων ημάς κινδύνων» και συμπληρώνει: «Ουκ οίδατε γαρ, πότε ο καιρός εστίν». Γιατί δεν γνωρίζουμε πότε, θα είναι η επί γης Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Και τούτο, «ίνα μη αναβή θάνατος διά των θυρίδων» (Ιερ. θ’ 21).
Τέτοιο υπόδειγμα  άγρυπνου φρουρού και ζηλωτή, υπέρ της ορθής πίστης και της τήρησης των εντολών του Θεού, υπήρξε ο Μέγας Αντώνιος. Αγρυπνούσε «εν πάση ασκήσει», για να εξαγιασθεί ο ίδιος, αλλά και «υπέρ των ψυχών» όλων των μελών της Εκκλησίας του Χριστού, για να μην εκτραπούν στην αίρεση και στην αμαρτία. Εφάρμοζε στην όλη ζωή του το του θείου Παύλου: «Εις αυτό τούτο αγρυπνούντες...» (Εφ. στ’ 18). Δηλαδή, «να επιμένετε δε εις το έργο της προσευχής και να είσθε άγρυπνοι με κάθε δυνατή επιμονή και δέηση για όλους τους χριστιανούς. 
Ας μιμούμαστε, κατά δύναμη, και μεις, στην πρόσκαιρη ζωή μας, τον βίο του  Αγίου Αντωνίου, για να γίνουμε και μεις, μετά την προς Κύριο εκδημία μας, μέτοχοι της επουράνιας Βασιλείας Του Θεού.
  Χριστόδουλος Γ. Παχουλίδης   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...