Από τη Βουλή στο δρόμο για το Προεδρικό – Πώς το αποτέλεσμα των βουλευτικών θα στήσει τη σκακιέρα των προεδρικών εκλογών

Η κάλπη απόψε βγάζει ποσοστά, ανοίγει και κλείνει τις πόρτες για τη νέα Βουλή, οριοθετεί έναν νέο κομματικό χάρτη και αναδιαμορφώνει στις ισορροπίες στο πολιτικό σκηνικό. Το αποψινό αποτέλεσμα αναμένεται να τροχιοδρομήσει εξελίξεις άμεσα αλλά και μεσοπρόθεσμα, σε τρία επίπεδα.

>> Αφενός, στα εσωτερικά των κομμάτων, καθώς εκτιμάται αλλά και αναμένεται ότι, μέσα από τα εκλογικά ποσοστά, κομματικές ηγεσίες θα πάρουν ψήφο εμπιστοσύνης ή θα δεχθούν αμφισβήτηση.

>>  Αφετέρου, θα καθοριστούν οι δυναμικές εντός στις στις Βουλής, από στις οποίες εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και η λειτουργικότητα του σώματος αλλά και η ομαλή διακυβέρνηση του τόπου.

>> Παράλληλα, στις, και σε συνδυασμό με τα δύο προηγούμενα, στήνεται και η σκακιέρα στις επόμενης ημέρας στο πολιτικό σκηνικό που οδηγεί στις προεδρικές εκλογές του 2028.

Η συνεργασία κεντροδεξιάς

Μέσα από τη μακρά προεκλογική περίοδο, το πολιτικό σκηνικό άρχισε να δείχνει μια τάση διαμόρφωσης γύρω από δύο πόλους. Από τη μία είναι οι δυνάμεις της κεντροδεξιάς και από την άλλη οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Το κύριο ζητούμενο σε αυτόν τον συσχετισμό των δύο πόλων είναι η επόμενη ημέρα και το μέγα ερώτημα είναι η εξέλιξη της εξίσωσης στο στρατόπεδο της κεντροδεξιάς. Στην εξίσωση αυτή, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, μπαίνει ασφαλώς και η Κυβέρνηση Νίκου Χριστοδουλίδη.

Ο ίδιος ο Πρόεδρος έχει δώσει εδώ και μήνες ένα ιδεολογικό στίγμα στην Κυβέρνηση, χαρακτηρίζοντάς την κεντροδεξιά, με ιδεολογικοπολιτικό άξονά της τον κοινωνικό φιλελευθερισμό. Είχε δηλώσει επίσης στη συνέντευξή του στον «Φ», τον περασμένο Δεκέμβριο, ότι θα επιθυμούσε μια Βουλή στην οποία να υπάρχει κεντροδεξιά πλειοψηφία, ώστε να μπορεί να υλοποιείται το κυβερνητικό έργο.

Είναι γεγονός, και το γνωρίζει άλλωστε ο Νίκος Χριστοδουλίδης, πως χωρίς τη στήριξη της Πινδάρου δεν μπορούν να περάσουν κυβερνητικά νομοσχέδια και να υλοποιηθούν μεταρρυθμίσεις. Από την άλλη, ο ΔΗΣΥ δεν μπορεί να μη συνεργάζεται και να μη στηρίζει κυβερνητικές πολιτικές που, ούτως ή άλλως, αποτελούν και δικές του θέσεις.

Η φημολογία περί μιας νέας πρόσκλησης του Νίκου Χριστοδουλίδη προς την Αννίτα Δημητρίου για συνεργασία του Δημοκρατικού Συναγερμού με την Κυβέρνηση μετά τις εκλογές είναι έντονη. Είναι επίσης εμφανές ότι οι τόνοι μεταξύ των δύο πλευρών δεν έχουν απλώς χαμηλώσει, αλλά, σε κάποιες περιπτώσεις, έχουν ταυτιστεί στον δημόσιο λόγο. Η δήλωση της Αννίτας Δημητρίου για το Κυπριακό, περί ανάγκης ενότητας για ενίσχυση των προσπαθειών του Προέδρου Χριστοδουλίδη, μετά την αναφορά του για πιθανότητα σχεδίου λύσης προς το τέλος του έτους, ήταν ένα σημείο αναφοράς. Όπως επίσης και η έμφαση της Πινδάρου, κατά τη διάρκεια του τελευταίου μέρους της προεκλογικής εκστρατείας, στο τρίπτυχο Οικονομία – σταθερότητα, Ασφάλεια – Άμυνα και Εξωτερική Πολιτική. Βασικοί άξονες πολιτικής με τους οποίους υπάρχει απόλυτη ταύτιση θέσεων.

Από απόψε και μετά αρχίζει ουσιαστικά μια κρίσιμη περίοδος. Εύκολη απόφαση δεν υπάρχει. Αυτό το οποίο συζητείται στην Πινδάρου το τελευταίο διάστημα είναι ότι αυτή η περιρρέουσα ατμόσφαιρα περί συνεργασίας έχει δημιουργήσει μια προοπτική, την οποία έχει κεφαλαιοποιήσει σε έναν βαθμό σε αύξηση της συσπείρωσης. Πολλά θα εξαρτηθούν σε πρώτο στάδιο από το ποσοστό της κάλπης σήμερα. Δεύτερο κρίσιμο ζητούμενο είναι οι χειρισμοί που θα γίνουν σε σχέση με τις διεργασίες για την Προεδρία της Βουλής. Από αυτή την εξίσωση, ενδεχομένως, να περνά σε έναν βαθμό και η απάντηση στο κατά πόσο μπορεί να υπάρξει θετική ή αρνητική απάντηση στο ερώτημα εάν η συνεργασία Πινδάρου – Προεδρικού θα μετεξελιχθεί σε κάτι άλλο.

Το δεδομένο είναι ότι, αφενός, υπάρχει πλέον μια ισχυρή τάση εντός ΔΗΣΥ προς την κατεύθυνση ενίσχυσης της συνεργασίας με την Κυβέρνηση Νίκου Χριστοδουλίδη ως η λύση για να συγκολλήσει τα κομμάτια του το κόμμα και να κλείσει τις πληγές. Αφετέρου, υπάρχει η συνεδριακή απόφαση του 2023 για τη θέση του κόμματος ως αντιπολίτευσης, η οποία θα πρέπει να αλλάξει.

Αυτόματα, όμως, μπαίνουν στο κάδρο και οι προεδρικές εκλογές. Από την επομένη των βουλευτικών εκλογών ξεκινά η προεκλογική για το 2028. Άρα, το πώς θα κινηθεί ο ΔΗΣΥ είναι άμεσα συνυφασμένο με τις προεδρικές εκλογές. Είναι έτοιμη η Αννίτα Δημητρίου για στήριξη του Νίκου Χριστοδουλίδη το 2028; Με αντάλλαγμα τι; Στην Πινδάρου υπάρχει μια άποψη που ευνοεί αυτό το σενάριο, θεωρώντας ότι και για την ίδια θα ήταν έτσι ευνοϊκό το σκηνικό για το 2033, παίρνοντας η ίδια τη σκυτάλη. Εξάλλου, όπως συχνά και η ίδια αναφέρει, είναι μόλις 40 ετών.

Το προεδρικό περιβάλλον θέλει και περιμένει αυτή τη στήριξη από τον ΔΗΣΥ και γι’ αυτό οι πρόσφατες δηλώσεις του Νίκου Χριστοδουλίδη και τα όσα ανέφερε σε συνέντευξή του στην Αιμιλία Κενεβέζου, στον Αλφα, ερμηνεύθηκαν από διάφορους ως έμμεση πάσα στήριξης προς τον ΔΗΣΥ. Σε κάθε περίπτωση, κυβερνητικά στελέχη διατηρούν σχέσεις και επαφές με το κόμμα. Ο ίδιος ο Νίκος Χριστοδουλίδης επανέλαβε στη συνέντευξη τη συναγερμική καταγωγή του, ο Κωνσταντίνος Ιωάννου ήταν παρών στην τελική προεκλογική συγκέντρωση της Σάβιας Ορφανίδου, ενώ και άλλα στελέχη της Κυβέρνησης, παρά τη διαγραφή τους, αφήνουν να νοηθεί σε κύκλους όπου κινούνται ότι θα στηρίξουν υποψηφίους του ΔΗΣΥ.

Το κλειδί σε αυτή την ιστορία είναι η Προεδρία της Βουλής. Η Αννίτα Δημητρίου θέλει να παραμείνει Πρόεδρος της Βουλής, μια θέση στην οποία θεωρεί ότι έχει παράξει έργο και μπορεί να συνεχίσει να χτίζει εμπειρίες και πολιτικό κεφάλαιο. Σε αυτό το σενάριο είναι πολύ πιθανόν, όπως διαρρέεται από τα ψηλά δώματα της Πινδάρου, να μην ενδιαφερθεί η ίδια για το 2028. Αυτό είναι και ένα έμμεσο μήνυμα προς τον Νίκο Χριστοδουλίδη, ώστε να «σπρώξει» παρασκηνιακά προς αυτή την κατεύθυνση.

Την ίδια ώρα, όμως, το χρίσμα του προεδρικού υποψηφίου για τον ΔΗΣΥ διεκδικούν και άλλοι. Θα μπορούσε να δώσει διαβεβαιώσεις ότι είναι υπό τον έλεγχό της η εξέλιξη του σκηνικού; Επιπρόσθετα, στην εξίσωση μπαίνει και το εξής: Στην Πινδάρου υπάρχει και μια σχολή σκέψης που θεωρεί ότι η ίδια μπορεί και πρέπει να είναι υποψήφια το 2028 και να «κόψει» τη φόρα σε άλλους, αλλά και γιατί μπορεί να χτίσει μια δυναμική πάνω στη δημοφιλία της.

Η Προεδρία της Βουλής, σε αυτή την περίπτωση, είτε μπορεί να της δώσει την προοπτική προεκλογικής εκστρατείας από θέση ισχύος είτε να λειτουργήσει ως δέλεαρ συμμαχίας με το ΔΗΚΟ, στηρίζοντας τον Νικόλα Παπαδόπουλο για Πρόεδρο της Βουλής και παίρνοντας ως αντάλλαγμα η ίδια στήριξη από το ΔΗΚΟ. Σε αυτή την περίπτωση, όμως, θα πρέπει το ΔΗΚΟ να αποχωρήσει από την Κυβέρνηση Χριστοδουλίδη. Θα το κάνει;

Το σενάριο να παίξει για την Προεδρία της Βουλής ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ μπορεί να λειτουργήσει και ως συμβιβαστική λύση, βέβαια, αν το ΕΛΑΜ επιμένει στη θέση ότι δεν δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στην Αννίτα Δημητρίου. Σε αυτή την περίπτωση, όμως, θα είναι πιο δύσκολο το σενάριο συνεργασίας του ΔΗΣΥ με την Κυβέρνηση. Η συνεργασία αυτή, σε κάθε περίπτωση, μπορεί να εξελιχθεί και να μετεξελιχθεί με διάφορους τρόπους, μέσα από τη συνδιαμόρφωση πολιτικών που θα φτάνουν και θα ψηφίζονται στη Βουλή, εάν και εφόσον οι δυναμικές των κομμάτων της κεντροδεξιάς συγκεντρώνουν την απαιτούμενη πλειοψηφία. Στην εξίσωση αυτή περιλαμβάνονται και η ΔΗΠΑ αλλά και η ΕΔΕΚ, όσο παραμένει στη Βουλή.

Εάν οι εξελίξεις μετεκλογικά δεν λειτουργήσουν με τρόπο που να ευνοεί την προοπτική συνεργασίας των δύο πλευρών, τότε είναι πολύ πιθανόν το χάσμα μεταξύ Προεδρικού και Πινδάρου να διευρυνθεί, οι τόνοι να ανέβουν και να οδηγηθούν σε μια μετωπική σύγκρουση με κατάληξη τις προεδρικές εκλογές του 2028, που ενδεχομένως να έχει καταστροφικό αποτέλεσμα και για τα δύο μέρη.

Το ΔΗΚΟ ως πόλος συνεργασίας

Η ηγεσία του ΔΗΚΟ και όλα τα στελέχη του κόμματος έχουν πέσει με τα μούτρα στην προεκλογική για τις βουλευτικές εκλογές, καθώς η αναμέτρηση κρίνεται ως μάχη επιβίωσης. Ένα αποτέλεσμα με διψήφιο ή πολύ κοντά σε διψήφιο ποσοστό ψήφων δεν θα θεωρηθεί αποτυχία και, άρα, θα αποφευχθούν μεγάλες αναταράξεις.

Αυτό ουσιαστικά κλείνει και την όποια συζήτηση για αποχώρηση από την Κυβέρνηση. Σε αντίθετη περίπτωση, όμως, θα ανοίξει η σχετική συζήτηση και, παράλληλα, το κεφάλαιο της επόμενης μέρας στο ΔΗΚΟ.

Η σύνθεση της κοινοβουλευτικής ομάδας αποτελεί επίσης στοιχείο που θα δείξει την κατεύθυνση που θα πάρει το ΔΗΚΟ. Συνεπώς, το ζητούμενο για το κόμμα είναι η στάση του έναντι της Κυβέρνησης Χριστοδουλίδη, καθώς η συνεργασία με τον ΔΗΣΥ θεωρείται δεδομένη σε κοινοβουλευτικό επίπεδο.

Είναι έτοιμο το ΔΗΚΟ να στηρίξει την Αννίτα Δημητρίου για την Προεδρία της Βουλής και με ποιο αντάλλαγμα; Είναι αρκετή μια δέσμευση της προέδρου του ΔΗΣΥ για συμμετοχή στην Κυβέρνηση; Κάποιοι διαβάζουν και ανάποδα την εξίσωση: Γιατί όχι στήριξη του Νικόλα Παπαδόπουλου από τον ΔΗΣΥ και δέσμευση για στήριξη της Αννίτας Δημητρίου για την Προεδρία της Δημοκρατίας; Ή ακόμη και συνεργασία των δύο με κοινό υποψήφιο, όπως ακούγεται για τον Κωνσταντίνο Γιωρκάτζη;

Σε κάθε περίπτωση, αυτό προϋποθέτει αποχώρηση του ΔΗΚΟ από την Κυβέρνηση, κάτι που δεν θα είναι εύκολο σενάριο για την ηγεσία του κόμματος. Πρώτον, γιατί ο Νίκος Χριστοδουλίδης διατηρεί ισχυρό έρεισμα εντός του ΔΗΚΟ και, δεύτερον, γιατί δεν θα υπάρχει αφήγημα για να δικαιολογηθεί μια τέτοια συζήτηση, εάν δεν προκύψει εκλογικό ναυάγιο.

Το σενάριο υποψηφιότητας του Νικόλα Παπαδόπουλου για την Προεδρία της Βουλής είναι πιθανό και ως συμβιβαστική λύση, εάν εκτιμηθεί ότι δεν μπορεί να κερδίσει η υποψηφιότητα της Αννίτας Δημητρίου. Σε αυτό το σενάριο, ωστόσο, γίνεται πιο δύσκολη η εξίσωση της συνεργασίας Κυβέρνησης – ΔΗΣΥ.

Τι θα πράξει το ΕΛΑΜ

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, το ΕΛΑΜ θα έχει ρόλο ρυθμιστή. Θα είναι το κερδισμένο, από τα παλιά κόμματα, των εκλογών, με σημαντική αύξηση ποσοστών. Έδειξε, όμως, να έχει ταβάνι αυτή η δυναμική για πολλούς και διάφορους λόγους. Σε μεγάλο βαθμό, η αύξηση της δύναμής του οφείλεται στη συγκέντρωση ψήφων από δυσαρεστημένους συναγερμικούς. Άρα, είναι ερωτηματικό το κατά πόσο θα πρέπει να θεωρείται δικό του αυτό το ποσοστό.

Με τον τρόπο που κινείται διαχρονικά στη Βουλή, δεν μπορεί να θεωρείται σταθερός άξονας συνεργασίας σε ό,τι αφορά την ψήφιση κυβερνητικών νομοσχεδίων και προτάσεων νόμου. Ιδιαίτερα σε θέματα οικονομίας. Είναι γι’ αυτό που, παρά τη σχέση που αποδίδεται στην Κυβέρνηση με το ΕΛΑΜ και που ισχύει σε έναν βαθμό, ο Νίκος Χριστοδουλίδης κρατεί και μια απόσταση ασφαλείας για να διατηρεί τις ισορροπίες με την Πινδάρου.

Το ΕΛΑΜ, όμως, μπορεί να κρατεί το κλειδί για την Προεδρία της Βουλής. Ο πρόεδρός του δήλωνε με κάθε ευκαιρία ότι δεν θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην Αννίτα Δημητρίου. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας το ΕΛΑΜ θα πάει με δικό του υποψήφιο και, απ’ εκεί και πέρα, πολλά θα εξαρτηθούν από τη συνέχεια.

Το ΑΚΕΛ ως πρώτο βιολί της αντιπολίτευσης

Στην αντίπερα πλευρά, που αφορά τον άξονα που διαμορφώνεται από δυνάμεις της αντιπολίτευσης, η εξίσωση παραμένει εξίσου σύνθετη. Το ΑΚΕΛ θέλει να έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο ως η κύρια δύναμη αντιπολίτευσης. Για να συνεχίσει να έχει αυτόν τον ρόλο, θα πρέπει να συγκρατήσει τα ποσοστά του. Κατά δεύτερον, θα πρέπει να διατηρήσει και μια ισχυρή διαφορά από τα υπόλοιπα κόμματα με τα οποία θα μπορεί να έχει εν δυνάμει συνεργασία. Δεν θα ήθελε ούτε ένα ΑΛΜΑ με ψηλά ποσοστά ούτε την Άμεση Δημοκρατία με διψήφια ποσοστά.

Θα το ευνοούσε ένας άξονας στον οποίο θα ήταν στη Βουλή και το VOLT και οι Οικολόγοι, σε μια εξίσωση συνεργασίας στην οποία θα εξασφαλιζόταν η πλειοψηφία στη Βουλή και το ίδιο θα ήταν το πρώτο βιολί και ο βασικός πυλώνας αυτής της συνεργασίας.

Η εξέλιξη του σκηνικού με τη σύγκρουση που υπήρξε με τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη και τις αιχμές που αφέθηκαν κατά του Στέφανου Στεφάνου λειτούργησε με τρόπο που ευνόησε το ΑΚΕΛ. Η αναδίπλωση στη συνέχεια του Οδυσσέα Μιχαηλίδη και η δήλωση ετοιμότητας να στηρίξει υποψήφιο του ΑΚΕΛ για την Προεδρία της Βουλής ήταν ενδεικτικό στοιχείο. Δεν είναι, όμως, το μοναδικό.

Τα δεδομένα σε αυτό το στρατόπεδο είναι συγκεκριμένα. Το ΑΚΕΛ δεν έχει ξεκαθαρίσει κατά πόσο θα πάει με δικό του υποψήφιο για την Προεδρία της Βουλής. Είναι, όμως, πολύ πιθανόν να το κάνει, καθώς ο νέος τρόπος εκλογής Προέδρου της Βουλής θα το ευνοεί ως μεγάλο κόμμα. Δεν αποκλείεται, όμως, να πέσει στο τραπέζι μια άλλη επιλογή, δεδομένου ότι στη Βουλή θα είναι το Volt και η Αλεξάνδρα Ατταλίδου.

Θα μπορούσε το ΑΚΕΛ να κινηθεί και προς το ΔΗΚΟ, σε μια κίνηση αναδίπλωσης και προσπάθειας διεμβολισμού της συνεργασίας του με την Κυβέρνηση και τον ΔΗΣΥ; Θεωρητικά, συζητείται από κάποιους κύκλους πέραν του ΑΚΕΛ αυτό το σενάριο. Πρακτικά, όμως, δεν μπορεί να γίνει, όχι μόνο γιατί δεν θα ήταν εύκολο πολιτικά για την Εζεκία Παπαϊωάννου να διαχειριστεί αυτή την κίνηση, αλλά και γιατί δεν αναμένεται να βρει ανταπόκριση από το ΔΗΚΟ.

Από το ΑΛΜΑ ακούγεται και δηλώνεται, εξάλλου, και από τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη ότι η Ειρήνη Χαραλαμπίδου θα ήταν μια καλή επιλογή για την Προεδρία της Βουλής. Θα υποστήριζε το ΑΚΕΛ αυτή την επιλογή; Είναι ένα σενάριο σχεδόν απίθανο να γίνει, τουλάχιστον στην πρώτη ψηφοφορία. Φυσικά, στην Εζεκία Παπαϊωάννου λειτουργούν ήδη προληπτικά για να αποφύγουν αδιέξοδα στον τελικό γύρο ψηφοφορίας.

Δεν μπορεί να αποκλειστεί, όμως, μια συνεργασία μεταξύ του ΑΚΕΛ και του Άλματος για την Προεδρία της Βουλής. Το πιθανότερο σενάριο είναι η στήριξη υποψηφίου από το ΑΚΕΛ για την Προεδρία της Βουλής. Απ’ εκεί και πέρα, αυτό δεν συνεπάγεται ότι θα υπάρξει ανταπόδοση συνεργασίας στις προεδρικές εκλογές με υποψήφιο τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη.

Η δυσαρέσκεια, εξάλλου, που έβγαλε η Εζεκία Παπαϊωάννου για τις δηλώσεις του επικεφαλής του Άλματος και τις αναφορές προς τον Στέφανο Στεφάνου ήταν και μια κίνηση με την οποία έστελνε μήνυμα πως οι πόρτες δεν θα είναι ανοικτές για στήριξή του. Το ποσοστό που θα λάβει, βέβαια, το ΑΛΜΑ σήμερα θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό και το πώς θα διαμορφωθεί το σκηνικό και στην πολιτική τίποτα δεν είναι στατικό.

Άμεση Δημοκρατία: Η πιο απρόβλεπτη παράμετρος

Το κόμμα που ίδρυσε ο Φειδίας Παναγιώτου αντανακλά σε μεγάλο βαθμό και το απρόβλεπτο του τρόπου με τον οποίο και ο ίδιος ο ευρωβουλευτής τοποθετείται έναντι διαφόρων ζητημάτων. Πότε φλερτάροντας με εθνικιστικές θέσεις και βαθιά συντηρητικές αντιλήψεις και πότε με ακροαριστερές, φιλορωσικές και εθνομηδενιστικές. Το ποσοστό που θα λάβει σήμερα είναι ένα ερωτηματικό. Δεν φαίνεται να έχει τη δυναμική που είχε στις ευρωεκλογές, καθώς έχει αποδομηθεί τόσο με τον τρόπο που ο ίδιος συμπεριφέρεται και θέλει να πολιτεύεται όσο και με τους διάφορους υποψηφίους του.

Παρ’ όλα αυτά, φαίνεται ότι θα κερδίσει ένα ποσοστό ψήφων που θα του επιτρέψει να έχει παρουσία στη Βουλή με έναν αριθμό βουλευτών. Αυτό σημαίνει ότι, ανάλογα με αυτόν τον αριθμό, θα επηρεάζει πράγματα και καταστάσεις. Δεν είναι μια ομοιογενής κοινοβουλευτική ομάδα και ήδη κυκλοφορούν φήμες για άτομα που φέρονται να εξέφρασαν τη θέση πως, εάν εκλεγούν, θα λειτουργούν αυτόνομα.

Είναι δεδομένο ότι θα αποτελέσει στοιχείο του άξονα της αντιπολίτευσης; Όχι. Είναι, όμως, πιθανό. Μπορεί να διεκδικήσει με δικό του υποψήφιο την Προεδρία της Βουλής; Είναι απομακρυσμένο σενάριο, αλλά με τον τρόπο που λειτουργεί ο ίδιος και η ομάδα του τίποτε δεν μπορεί να αποκλειστεί.

Στη σεναριολογία μπαίνει ακόμα και το σενάριο να στηρίξει η Άμεση Δημοκρατία την Αννίτα Δημητρίου με μεσολάβηση του Αβέρωφ Νεοφύτου, τον οποίο συμβουλεύεται, όπως είπε ο Φειδίας Παναγιώτου, και ο τέως πρόεδρος του ΔΗΣΥ να πάει χωρίς την ίδια ανθυποψήφια για να πάρει το χρίσμα για προεδρική υποψηφιότητα το 2028. Ένα άλλο σενάριο μιλά για ψήφο της Άμεσης Δημοκρατίας στην Ειρήνη Χαραλαμπίδου για την Προεδρία της Βουλής, προκειμένου να περάσει αυτή στον τελικό γύρο και να αναγκάσει το ΑΚΕΛ να τη στηρίξει.

Σε κάθε περίπτωση, η νύχτα αναμένεται μακρά και ο απόηχος της κάλπης των βουλευτικών εκλογών μεγάλος.