Δήλωση Χριστοδουλίδη, πολύ προχωρημένη

Στο τέλος της εβδομάδας, διαβάζω μαζεμένα όσα κράτησα ως ενδιαφέροντα, αλλά και όσα πέρασαν από το μυαλό μου και τα συνέλαβα.

«Πολλά λες και πολλά γράφεις», μου λέει συχνά ένας πνευματικός μου πληθωρικός που, όπως το ένιωθα, χαιρόταν να με εξομολογεί, αλλά εγώ όχι.

Με δυσκόλευε, γιατί έθετε ερωτήματα που φανταζόταν ότι θα άνοιγα την ψυχή μου και θα τα έλεγα όλα.

Η απόκρισή του, ήταν πάντα η ίδια: «Τι λες βρε παιδί μου. Έκανες τέτοιο πράγμα;». «Είπες αυτά τα λόγια; Δεν σκέφτηκες ότι μπορεί να πλήγωνες τον φίλο σου; Ξεγέλασες τον καθηγητή σου αντιγράφοντας; Το ξέρεις ότι αυτό είναι μεγάλη αμαρτία;».

Σε όλα απάντησα «ναι».

«Έλα, γονάτισε να σε ευλογήσω. Και πρόσεξε: Μην αντιγράφεις κατά λέξη. Άλλαζέ τα λίγο. Μην είσαι κορόιδο, παιδί μου».

Παλιότερα, εκείνες οι «εκτροπές» έμοιαζαν πταίσματα.

Τώρα, με λίγες ασημένιες τρίχες να σμίγουν με τις μαύρες στο κεφάλι μου, έχει εγκατασταθεί μέσα μου ο θυμός. Για χίλια-δυο πράγματα.

Όπως π.χ., το άγριο γρύλλισμα των θηριωδών μοτοσικλετών στην παραλιακή της Λεμεσού.

Κάτι τεράστιες λιμουζίνες και τζιπ που στοιβάζονται έξω από ένα κυριλέ εστιατόριο, αντί να τα σταθμεύσουν λίγο παρά κάτω.

Άνθρωποι με μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους. Κάποτε, η Κύπρος ήταν ταπεινή. Ευτυχώς, υπάρχουν αρκετά τέτοια δείγματα και τώρα. Ακούγεται ακόμα το «κοπιάστε». Όπως και το «να σας φέρω κάτι από το σούπερμαρκετ;».

Εκεί, στα ράφια της απληστίας, αναμετριέσαι με ό,τι βλέπεις. Θυμάσαι μια διαφήμιση που έβλεπες το βράδυ πριν τις ειδήσεις, και ρωτάς τη σύζυγο «έχεις προσέξει ότι οι εταιρείες που έχουν σκόνη πλυσίματος, έβγαλαν πια το πλαστικό χερούλι από τη συσκευασία και έτσι, αναγκαστικά, το σηκώνεις παραμάσχαλα;». Καμία απόκριση.

Το βουλώνεις, μη σε πει τσιγκούνη. Και σκέφτεσαι: Τουλάχιστον, πόσα εξοικονόμησες εσύ από αυτό; Τίποτα!

Δεν πειράζει, όμως. Έκανα μια καλή πράξη της ημέρας: Συμβιβάστηκα. Και, βοήθησα τον Πλανήτη να απαλλαγεί από τα πλαστικά χερούλια των κουτιών με σκόνη πλυσίματος…

Υστερόγραφο: Οι τίτλοι της είδησης φτάνουν και περισσεύουν: Επτά ανήλικοι πήγαιναν στο σχολείο οδηγώντας αυτοκίνητα, στην Πόλη της Χρυσοχούς. Οι γονείς τους ισχυρίστηκαν ότι τα παιδιά οδήγησαν χωρίς τη συγκατάθεσή τους.

Να, ακόμα ένα: Συνελήφθη στην Πάφο μεθυσμένος που παρέσυρε και τραυμάτισε έξι πεζούς, εκ των οποίων ήταν και δύο μικρά παιδιά. Ο οδηγός εγκατέλειψε το σημείο και έγινε καπνός.

Και τώρα, το καλύτερο, από τον «Φ».  Φυλάξτε την πρώτη πρόταση – θα αξίζει πολλά λεφτά σε λίγα χρόνια: «Εργαζόμαστε για να μετουσιωθεί το παράθυρο ευκαιρίας στο Κυπριακό, σε επανέναρξη των διαπραγματεύσεων».

Το είπε χθες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, σε συνάντηση του, στο Προεδρικό Μέγαρο, με τον δήμαρχο και τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου Μόρφου και τους ξένους προσκεκλημένους στην αντικατοχική εκδήλωση του Δήμου Μόρφου.

Ξανά, Πρόεδρε, να το μετουσιώσουμε και εμείς: «Εργαζόμαστε για να μετουσιωθεί το παράθυρο ευκαιρίας στο Κυπριακό, για να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις». Πώς στην ευχή «μετουσιώνεται ένα παράθυρο εργασίας Πρόεδρε;».

ΒΟΗΘΕΙΑ, κάποιος!