Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Η πρόταση του Νίκου Χριστοδουλίδη για την Αμμόχωστο και το λιμάνι βασίζεται σε ιδέες που κατατέθηκαν το 2006 από την Φιλανδική προεδρία της ΕΕ.
Προβλέπει την επιστροφή της περίκλειστης περιοχής των Βαρωσίων στη διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών και στη συνέχεια επιστροφή των νόμιμων κατοίκων. Παράλληλα, λειτουργία του λιμανιού της Αμμοχώστου υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αυτή η ιδέα έτυχε σήμερα επεξεργασίας και κατατέθηκε από τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη. Ο Τουφάν Έρχιουρμαν την απέρριψε.
Ωστόσο, η διαδικασία των συνομιλιών θα ξεμπλοκάρει και το ευνοϊκό κλίμα θα δημιουργηθεί μόνο με τέτοιες ουσιαστικές, καταλυτικές ιδέες και όχι επειδή θα ανοίξει ακόμα ένα οδόφραγμα ή επειδή θα πάνε μαζί να ανταλλάξουν φιλιά σε φεστιβάλ στην Πύλα.
Ο Έρχιουρμαν την απέρριψε επειδή λέει δεν είναι ισορροπημένα πράγματα αυτά. «Γιατί αυτό γίνεται αντάλλαγμα για την παράδοση των Βαρωσίων στη διοίκηση του ΟΗΕ;». Διότι, όπως εξήγησε χτες, «το λιμάνι της Αμμοχώστου είναι ανοιχτό. Το λιμάνι της Αμμοχώστου δεν είναι κλειστό. Το πρόβλημα με τα λιμάνια μας είναι ότι δεν μπορούμε να διεξάγουμε άμεσο εμπόριο με την Ευρωπαϊκή Ένωση».
Όμως, υπάρχει πιθανότητα να τεθεί το λιμάνι υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αλλά να μην διεξάγει άμεσο εμπόριο με την Ευρωπαϊκή Ένωση; Είναι αυτονόητο. Εκείνος που παίρνει το ρίσκο είναι ο Νίκος Χριστοδουλίδης. Διότι με αυτό τον τρόπο ανοίγει την πόρτα για το απευθείας εμπόριο. Άλλωστε θα μπορούσε να ζητά την παράδοση των Βαρωσίων στη διοίκηση του ΟΗΕ χωρίς να προσφέρει αντάλλαγμα. Διότι αυτό προβλέπεται με ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας από το 1984.
Το ψήφισμα 550 ζητούσε «μεταβίβαση της περιοχής αυτής στη διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών» και καταδίκαζε ως απαράδεκτες «τις απόπειρες για εποικισμό οποιουδήποτε τμήματος των Βαρωσίων από άτομα άλλα από τους κατοίκους τους». Και με το ψήφισμα 789 (του 1992) ζητούσε όπως «με σκοπό την εφαρμογή του ψηφίσματος 550 (1984) η περιοχή που σήμερα βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Eιρηνευτικής Δύναμης των Hνωμένων Eθνών να επεκταθεί και να συμπεριλάβει τα Bαρώσια».
Πράγματι, λοιπόν, δεν είναι ισορροπημένη η πρόταση του Χριστοδουλίδη, επειδή θα έπρεπε να δοθεί η διοίκηση των Βαρωσίων στα Ηνωμένα Έθνη χωρίς ανταλλάγματα. Ο Χριστοδουλίδης δίνει και ανταλλάγματα αλλά πάλι δεν είναι ευχαριστημένος ο Έρχιουρμαν. Θέλει μόνο να νομιμοποιηθεί το απευθείας εμπόριο με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τελεία. Διότι οι αξιώσεις της τουρκικής πλευράς είναι λογικές και δίκαιες αλλά της ελληνοκυπριακής πλευράς είναι παράλογες και άδικες.
Κατά τα άλλα θα ανοίξει ο δρόμος προς τη λύση αν ανοίξει το οδόφραγμα της Μιας Μηλιάς ή αν περπατήσουν μαζί κατά μήκος της Λήδρας ή αν επισκεφθούν μαζί «έναν χώρο στον βορρά και έναν στον νότο, εναλλάξ ή ταυτόχρονα», όπως είπε την Κυριακή σε συνέντευξη στην εφ. Πολίτης. Το πρότεινε, είπε, στον Χριστοδουλίδη αλλά του απάντησε ότι «προτιμά τέτοιες επισκέψεις να πραγματοποιηθούν μετά την έναρξη πλήρων διαπραγματεύσεων».
Μετά από τόσα χρόνια και τόσα λαϊκά πανηγυράκια (ιδίως επί Χριστόφια – Ταλάτ και Αναστασιάδη – Ακιντζί), είμαστε τώρα σε φάση να τα επαναλαμβάνουμε; Για να περάσει άλλος μισός αιώνας να ψάχνουμε την οικοδόμηση εμπιστοσύνης και το ευνοϊκό κλίμα, να επανερχόμαστε κάθε τόσο στα ΜΟΕ των καιροσκοπισμών για να περνά ο καιρός; Αυτή τη στιγμή μόνο καταλυτικές αποφάσεις ουσίας μπορούν να φέρουν κάποιο αποτέλεσμα. Φτάνει φυσικά να υπάρχουν ηγέτες να τις πάρουν αυτές τις αποφάσεις.
Υ.Γ. Η πρόταση για τα Βαρώσια και το λιμάνι «δεν είναι καινούργια», έλεγε χτες ο Έρχιουρμαν. Είχε τεθεί το 2006 και την απέρριψε ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, άρα την απορρίπτει κι αυτός. (Η Τουρκία την απέρριψε αλλά ας είναι). Επειδή είναι παλιά πρόταση, όμως, τι σημαίνει; Ότι δεν επιτρέπεται να τεθεί ξανά; Η εκ περιτροπής προεδρία που είναι επίσης παλιά πρόταση μπορεί να τίθεται και ως προϋπόθεση για να δικαιολογείται το ροκάνισμα του χρόνου; Δολιότητα, λέγεται αυτό, όχι ειλικρίνεια και βούληση. Έτσι για να τα λέμε όπως είναι.
