Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Συμπληρώθηκαν φέτος 20 χρόνια από την αποκατάσταση και επαναλειτουργία του Θεάτρου ΡΙΑΛΤΟ του οποίου στυλοβάτης ήταν το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού (ΣΤΛ). Οι εκδηλώσεις προς τιμή αυτού του γεγονότος, οι εκτενείς αναφορές στα ΜΜΕ αλλά και η περηφάνια των ανθρώπων του ΡΙΑΛΤΟ και του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου είναι απόλυτα δικαιολογημένες και εκφράζουν τα συναισθήματα και τις σκέψεις όλων των Λεμεσιανών. Φέρνουμε στο μυαλό μας τα γεγονότα που οδήγησαν στη διάσωση του ΡΙΑΛΤΟ αλλά και την συγκίνηση που μας διακατείχε όταν πριν 20 χρόνια επαναλειτούργησε. Γράφαμε τότε, στις 21/5/1999, στην εφημερίδα «Η Λεμεσός»: «Ήταν μια γιορτή της πόλης μας και μια νίκη του πολιτισμού. Με την ανακαίνιση του ΡΙΑΛΤΟ, η Λεμεσός αποκαθιστά μέρος της χαμένης της πολιτιστικής ταυτότητας και παράδοσης, επανασυνδέεται με το λαμπρό παρελθόν της και ζωντανεύει το όραμα για μια πιο ανθρώπινη πόλη. Ιδιαίτερης μνείας αξίζει και η επιτυχημένη αισθητικά και κατασκευαστικά αποκατάσταση της Πλατείας Ηρώων, που αποτελεί την εξωτερική συνέχεια του “ΡΙΑΛΤΟ” και ταυτόχρονα τον χώρο που οι μνήμες συμπυκνώνουν την πολιτιστική, κοινωνική και πολιτική ζωή της μεταπολεμικής Λεμεσού. Γιʼ αυτό, μεγάλος έπαινος οφείλεται σε όλους όσους σχεδίασαν, χρηματοδότησαν και υλοποίησαν αυτά τα έργα.
Είναι υποχρέωση μου να μνημονεύσω την τεράστια βοήθεια που αθόρυβα πρόσφερε ο συμπολίτης μας Χαμπής Γενεθλίου, τέως Οργανωτικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ Λεμεσού. Ήταν ο άνθρωπος που διαδραμάτισε τον ρόλο γέφυρας, μεταξύ Επιτροπής Πρωτοβουλίας για διάσωση του ΡΙΑΛΤΟ και Επιτροπής του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού και υπέβαλε την ιδέα διάσωσης του “ΡΙΑΛΤΟ” μέσω της απόκτησης του από το ΣΤΛ».
Στην Επιτροπή Πρωτοβουλίας συμμετείχαν αρκετοί συμπολίτες μας, μεταξύ αυτών ο Μέλιος Γεωργίου, Γραμματέας τότε της ΠΟΒΕΚ και μέλος της Επιτροπής του ΣΤΛ, και εγώ που στο μεταξύ είχα εκλεγεί ως Επαρχιακός Γραμματέας του ΑΚΕΛ.
Μετά από μια συνεδρία της Επιτροπής όπου διαφάνηκε ότι οι προσπάθειες μας οδηγούνταν σε αδιέξοδο, είπα στον Χαμπή Γενεθλίου χαρακτηριστικά ότι «πάει το ΡΙΑΛΤΟ το χάνουμε. Θα πωληθεί και θα κατεδαφιστεί και μαζί θα κατεδαφιστούν και οι αναμνήσεις των Λεμεσιανών». Ο Χ. Γενεθλίου αμέσως απάντησε λέγοντας ότι «το ΡΙΑΛΤΟ μπορεί να σωθεί μόνο με ένα τρόπο. Να το αγοράσει το Συνεργατικό Ταμιευτήριο και να το διατηρήσει για την Λεμεσό».
Μετά από μια συνεδρία της Επιτροπής όπου διαφάνηκε ότι οι προσπάθειες μας οδηγούνταν σε αδιέξοδο, είπα στον Χαμπή Γενεθλίου χαρακτηριστικά ότι «πάει το ΡΙΑΛΤΟ το χάνουμε. Θα πωληθεί και θα κατεδαφιστεί και μαζί θα κατεδαφιστούν και οι αναμνήσεις των Λεμεσιανών». Ο Χ. Γενεθλίου αμέσως απάντησε λέγοντας ότι «το ΡΙΑΛΤΟ μπορεί να σωθεί μόνο με ένα τρόπο. Να το αγοράσει το Συνεργατικό Ταμιευτήριο και να το διατηρήσει για την Λεμεσό».
Δεν έχασε χρόνο, μίλησε με τον Νεόφυτο Ηλία, τότε βουλευτή και Πρόεδρο της Επιτροπής του Σ.Τ.Λ. ο οποίος ενστερνίστηκε την ιδέα και την υπέβαλε για συζήτηση στην Επιτροπή. Προς πίστη όλων των μελών της αλλά και του τότε διευθυντή Γιαννάκη Παναγιώτου, η εισήγηση υιοθετήθηκε και το ΡΙΑΛΤΟ αγοράστηκε τον Φεβρουάριο του 1991 έναντι 167 χιλιάδων λιρών. Ακόμα, έναντι 33 χιλιάδων λιρών αγοράστηκε τεμάχιο γης πίσω από το ΡΙΑΛΤΟ, ώστε να επεκταθεί η σκηνή και οι βοηθητικοί χώροι, ενώ το Σ.Τ.Λ. επιχορήγησε τον Δήμο Λεμεσού με ποσό 70 χιλιάδων λιρών για την βελτίωση της Πλατείας Ηρώων.
Υπεύθυνος για το όλο έργο της αποκατάστασης και επαναλειτουργίας του ΡΙΑΛΤΟ ορίστηκε το μέλος της Επιτροπής του Σ.Τ.Λ. και γνωστός πολιτιστικός παράγοντας, Γιαννάκης Πολυκάρπου, ο οποίος κυριολεκτικά αφιέρωσε εαυτόν σε αυτή την πρωτόγνωρη και δύσκολη προσπάθεια.
Το 1994 προκηρύχθηκε αρχιτεκτονικός διαγωνισμός ενώ το 1996 το έργο προσφοροδοτήθηκε και το 1997 άρχισαν εργασίες. Η συνολική δαπάνη μαζί με τον εξοπλισμό έφθασε τα 2,4 εκατ. λίρες, ενώ το τελικό αποτέλεσμα αποτέλεσε μια ριζοσπαστική τομή στην πολιτιστική υποδομή της Κύπρου ολόκληρης. Ο Γιαννάκης Πολυκάρπου ήταν ο πρώτος πρόεδρος της Εταιρείας Θέατρο ΡΙΑΛΤΟ. Περί το 1997 ανέλαβαν Πρόεδρος της Επιτροπής του ΣΤΛ ο Λώρης Λυσιώτης και Διευθυντής ο Κίκης Καζαμίας. Οι εργασίες αποκατάστασης ολοκληρώθηκαν το 1999, χρονιά κατά την οποία έγιναν πανηγυρικά και τα εγκαίνια.
Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους όσους έκτοτε είχαν την ευθύνη της διοίκησης και οικονομικής στήριξης του ΡΙΑΛΤΟ που αναδείχθηκε σε ένα σπουδαίο και μοναδικό πολιτιστικό κέντρο. Ειλικρινά, πιστεύω ότι πρέπει να τιμηθούν σε ειδική τελετή και όλοι οι πρωταγωνιστές της διάσωσης, αποκατάστασης και επαναλειτουργίας του Θεάτρου. Ειδικότερα πρέπει να τιμηθούν οι Χαμπής Γενεθλίου, Νεόφυτος Ηλία, Γιαννάκης Πολυκάρπου, Γιαννάκης Παναγιώτου οι δωρητές του ΡΙΑΛΤΟ όπως και οι Πρόεδροι, τα Μέλη των Επιτροπών και Διευθυντές του ΣΤΛ από το 1990 ως το 2000.