Ειλικρινά, πέστε μου: Έχουμε ή δεν έχουμε σωστούς «δημόσιους υπάλληλους»; Ξέρουν οι ίδιοι τί σημαίνει ο όρος «δημόσιοι υπάλληλοι; Στα αγγλικά, ο αντίστοιχος όρος είναι «civil servants», σε ελεύθερη μετάφραση «κρατικοί υπηρέτες» ή «υπηρέτες της πολιτείας», χάριν βεβαίως των πολιτών!
Πληρώνονται από το Κράτος, το οποίο τους παρέχει, μεταξύ άλλων, και τηλέφωνα για να εξυπηρετούν τους πολίτες, για να είναι εξυπηρετικοί και ευγενείς! Όχι μόνο τυπικά «ευγενικοί», να λέγουν «ευχαριστώ» και «παρακαλώ» σαν παπαγαλάκια. Και, προπαντός, να απαντούν στα τηλέφωνα. Όχι να ενεργοποιούν πολλοί τον αυτόματο τηλεφωνητή και να μην ανταποδίδουν τα τηλεφωνήματα των ταλαίπωρων πολιτών που περιμένουν εναγωνίως μια απάντηση στα ερωτήματα ή στα αιτήματά τους.
Στον ιδιωτικό τομέα υπάρχει η αρχή ότι «ο πελάτης έχει πάντα δίκαιο». Στον δημόσιο τομέα φαίνεται ότι η αρχή αυτή αντιστρέφεται και γίνεται: «ο πελάτης (πολίτης) δεν έχει δίκαιο» ή «ο πολίτης είναι μπελάς».
Ε, λοιπόν, σας πληροφορώ αγαπητές κυρίες και αγαπητοί κύριοι δημόσιοι υπάλληλοι, ότι οι πολίτες δεν είναι μπελάδες, ούτε ενοχλητικοί. Κι’ αν υπάρχουν μερικοί ενοχλητικοί, αυτοί πάλι πολίτες είναι και δικαιούνται απάντησης στο τηλέφωνο.
Το Κράτος και οι υπάλληλοί του υπάρχουν για να προστατεύουν και να εξυπηρετούν τους πολίτες. Όχι για να τους ταλαιπωρούν. Σ’ ανταπόδοση, οι πολίτες πληρώνουν φόρους στο Κράτος, οι άνδρες υπηρετούν την στρατιωτική τους θητεία, οι επιχειρηματίες δημιουργούν χρήμα με τις επιχειρήσεις και τις εργασίες τους κ.τ.λ. και, από το χρήμα που δημιουργείται, μεγάλο μέρος διατίθεται για τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν μπορούν να υπάρχουν χωρίς πολίτες.
Επιτέλους, πότε θα αντιληφθούν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι το πλήρες εύρος των καθηκόντων τους, τα οποία περιλαμβάνουν και την υποχρέωση να απαντούν στα ερωτήματα και τηλεφωνήματα των πολιτών; Δεν είναι αρκετό να υπάρχει ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος, τον οποίο αρκετοί υπάλληλοι φαίνεται να γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια. Είναι καιρός, όσοι από αυτούς δεν αντιλαμβάνονται πλήρως τον ρόλο τους, να καθίσουν στα θρανία και να διδαχθούν τί πρέπει να κάμνουν ή να μην κάμνουν μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων τους και να συμπεριφέρονται ανάλογα.
Εμπρός για την Ακαδημία Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού, έργον δόξης λαμπρόν: να αρχίσει, κατά την γνώμη μου, ειδικά μαθήματα για την εκπαίδευση εκείνων από τους δημόσιους υπαλλήλους που δεν έχουν αντιληφθεί ακόμη τον ρόλο τους ως γνήσιων «civil servants»! Και οι προϊστάμενοί τους καλούνται να παρακολουθούν στενότερα τον τρόπο με τον οποίο οι δημόσιοι υπάλληλοι συμπεριφέρονται στο κοινό. Εκτός κι’ αν υπάρχουν και προϊστάμενοι που, μεταξύ άλλων, δεν απαντούν στα τηλεφωνήματα των πολιτών. Ε, τότε, τί μας σώζει!
*Δικηγόρος πρώην Εισαγγελέας της Δημοκρατίας
