Το κόστος ενός ατέρμονου πολέμου

Εν αναμονή της ανάληψης των καθηκόντων του Ντόναλντ Τραμπ, Ρωσία και Ουκρανία προβαίνουν σε νέες τακτικές κινήσεις στο πλαίσιο των επιχειρήσεών τους στο πεδίο της μάχης. Ο εκλεγμένος Αμερικανός πρόεδρος διόρισε τον παλιό του συνεργάτη, απόστρατο στρατηγό Κιθ Κέλογκ, ο οποίος σύμφωνα με το πλάνο της νέας κυβέρνησης φαίνεται πως θα πιέσει τις δυο πλευρές με σκοπό την κατάπαυση του πυρός και την έναρξη των διαπραγματεύσεων. Από τη μια μεριά, οι Αμερικανοί θα πιέσουν την Ουκρανία όπως αποσύρει το αίτημά της για ένταξη στο ΝΑΤΟ και όπως προσέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, καθώς μόνο με αυτό τον τρόπο θα λάβει μεγαλύτερες ποσότητες εξοπλισμού, ενώ, από την άλλη μεριά, θα προσπαθήσουν να προειδοποιήσουν τη Ρωσία πως εάν αρνηθεί την έναρξη των διαπραγματεύσεων θα προσφέρουν περισσότερη βοήθεια στην Ουκρανία. Με άλλα λόγια, η νέα διακυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη σύγκρουση Ρωσίας – Ουκρανίας.

Στο επίπεδο των επιχειρήσεων, η Ρωσία αποκάλυψε πως χρησιμοποίησε για πρώτη φορά ένα νέο τύπο διηπειρωτικών πυραύλων, στοιχείο, το οποίο μαρτυρεί πως σε αυτό τον πόλεμο χρησιμοποιήθηκαν σχεδόν όλα τα σύγχρονα οπλικά συστήματα. Εκ μέρους της Ουκρανίας χρησιμοποιήθηκαν οπλικά συστήματα, αμερικανικής, γερμανικής και βρετανικής προέλευσης, ενώ, εκ μέρους της Ρωσίας, πέραν από τα δικά της, χρησιμοποιήθηκαν κορεατικής και ιρανικής προέλευσης οπλικά συστήματα. Την ίδια στιγμή, ο Ρώσος πρόεδρος ανακοίνωσε πως η χώρα του προχωρά ήδη στην περαιτέρω κατασκευή υπερηχητικών πυραύλων, ενώ, ταυτόχρονα, έθεσε το πυρηνικό οπλοστάσιο της χώρας σε ετοιμότητα.

Ο πόλεμος Ρωσίας – Ουκρανίας αποτελεί μια σύγκρουση με διεθνή χαρακτηριστικά και προεκτάσεις, καθ’ ότι ενέπλεξε για πρώτη φορά μαζικά και πολυεθνικά οπλικά συστήματα και ανθρώπινο δυναμικό σε ένα θέατρο επιχειρήσεων. Υπάρχουν διαφορετικές παραστάσεις και προτεραιότητες για τους εμπλεκόμενους. Για τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, είναι ένας πόλεμος στρατηγικού κύρους. Για την Ουκρανία, είναι ένας πόλεμος εθνικής επιβίωσης. Για την Ευρώπη, είναι ένας πόλεμος με μεγάλες οικονομικές προκλήσεις, οι οποίες επιδρούν στην καθημερινότητα των Ευρωπαίων πολιτών. Η σύγκρουση Ρωσίας – Ουκρανίας ανέδειξε την ανάγκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ευρωπαϊκών κρατών όπως διαχειριστούν ένα νέο γεωπολιτικό περιβάλλον ασφάλειας και άμυνας για το οποίο πρέπει να λάβουν τα μέτρα τους. Η ΕΕ δεν έχει την πολυτέλεια να επαφίεται στις αμερικανικές πρωτοβουλίες, καθ’ ότι βιώνει πολύ σοβαρές, κυρίως οικονομικές συνέπειες.

Η γερμανική οικονομία βρίσκεται σε ύφεση, ενώ, η γαλλική αντιμετωπίζει διαρθρωτικά και δημοσιονομικά προβλήματα. Οι οικονομικές συνέπειες του πολέμου δυσχεραίνουν ακόμα περισσότερο την οικονομία της Ένωσης και δημιουργούν προβλήματα, τα οποία θα επηρεάσουν ολόκληρο τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό. Εδώ, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν πως η ευρωπαϊκή οικονομία έχει χαμηλό δείκτη ανταγωνιστικότητας και καινοτομίας. Η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας απαιτεί κεφάλαια και επενδύσεις στα πεδία της τεχνολογικής ανάπτυξης και της ποιότητας των ευρωπαϊκών βιομηχανικών προϊόντων. Η οικονομική ανάκαμψη της Ευρώπης προϋποθέτει τον τερματισμό του πολέμου. Υπάρχει κατ’ επείγουσα ανάγκη για γεωπολιτική, οικονομική και ενεργειακή σταθερότητα.