Είναι γνωστή η ιστορία του Διογένη, που περιδιάβαινε μέρα μεσημέρι, κρατώντας ένα αναμμένο φανάρι, και, όταν τον ρωτούσαν τι αναζητά, απαντούσε: «Ψάχνω να βρω άνθρωπο»!

Στη σημερινή εποχή, ίσως, έχουμε την ανάγκη μιας αντίστοιχης αναζήτησης.

Όχι για να αναζητήσουμε και να βρούμε απλώς ανθρώπους, αλλά ωφέλιμους πολιτικούς! Όπως και ενσυνείδητους ενεργούς πολίτες. Ιδεολόγους και δημοκράτες. Ανθρώπους που, όπως εχει πει ο Καθηγητής Ανδρέας Καζαμίας, «να ζουν για τις ιδέες τους, και όχι από τις ιδέες τους»!

Η δημοκρατία διανύει μια δύσκολη περίοδο. Βάλλεται από παντού. Από τον λαϊκισμό, την απαξίωση των θεσμών, την ευκολία του συνθήματος και από την πολιτική, που συχνά προτιμά την εικόνα από την ουσία. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η ανάγκη για ανθρώπους με αξίες, κρίση και δημοκρατική συνείδηση γίνεται πιο επιτακτική από ποτέ.

Ένα, σχεδόν, μήνα μετά τις βουλευτικές εκλογές, μπορούμε πλέον να δούμε πιο καθαρά ορισμένα από τα μηνύματα της κάλπης. Για πρώτη φορά, πολιτικές δυνάμεις με ιστορία, δομές και οργανωμένη παρουσία στην κοινωνία έμειναν εκτός Βουλής, αφήνοντας ένα σημαντικό και διαχρονικά διχτυωμένο κομμάτι πολιτών, που ξεπερνά το 10% του εκλογικού σώματος, χωρίς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.
Κάποιοι μπορεί να βλέπουν σε αυτό το τέλος μιας διαδρομής και μιας ιστορικής πορείας.

Για κάποιους άλλους, όμως, το άσχημο αποτέλεσμα θα μπορούσε να αποτελεί και το προζύμι της επόμενης μέρας.

Ταυτόχρονα, οι πολίτες έστειλαν και μηνύματα στις ηγεσίες πολλών κομμάτων. Η κάλπη δεν αμφισβήτησε μόνο πρόσωπα, αλλά και αντιλήψεις, συμπεριφορές και βεβαιότητες, που για χρόνια θεωρούνταν ακλόνητες.

Ίσως, μάλιστα, ένα από τα σημαντικότερα συμπεράσματα της επόμενης μέρας να είναι η απομυθοποίηση των πάντων. Είδαμε σε σύντομο χρόνο ακόμη και τους σοβαρούς να μετατρέπονται σε σοβαροφανείς, και τους ιδεολόγους σε νεροκουβαλητές ή επαίτες!

Μέσα σε αυτό το νέο τοπίο, αναδεικνύεται όλο και περισσότερο ο ρόλος και η ευθύνη των ενεργών σκεπτόμενων πολιτών. Των πολιτών, που κρίνουν και αποφασίζουν ελεύθερα, πέρα από κομματικές οδηγίες και μηχανισμούς. Αυτοί οι πολίτες θα είναι και το πιο περιζήτητο και απαιτητικό μέρος του εκλογικού σώματος, που θα κρίνει το αποτέλεσμα στις επόμενες εκλογές. Άλλωστε η δημοκρατία -ευτυχώς- δεν απαιτεί πειθαρχημένους οπαδούς, αλλά συνειδητοποιημένους πολίτες! Πολίτες που έχουν το θάρρος να αξιολογούν κάθε πρόταση και κάθε πρόσωπο, με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον, και όχι την κομματική του ταυτότητα!

Υπάρχει ακόμη μια ανάγνωση για το αποτέλεσμα : Είναι αλήθεια πως το Κέντρο βιώνει ίσως τις δυσκολότερες στιγμές του. Όμως, πολλές φορές μια κρίση αποτέλεσε την αφετηρία ελπιδοφόρων νέων σελίδων. Σε μια εποχή ακραίων αντιθέσεων, η ανάγκη για σύνθεση, μετριοπάθεια, διάλογο και υπευθυνότητα γίνεται ακόμη μεγαλύτερη. Εκεί βρίσκεται και η προοπτική του Κέντρου σήμερα. Όχι ως άθροισμα κομματικών ποσοστών, αλλά ως χώρος πολιτικής ωριμότητας και δημοκρατικής συνεννόησης.

Η επόμενη μέρα δεν θα κτιστεί από προσωπικούς εγωισμούς, ούτε από μικροκομματικούς υπολογισμούς. Θα κτιστεί μόνο αν υπάρξουν υπερβάσεις, ειλικρίνεια και βούληση να ειπωθούν αλήθειες που, ίσως, αν και δεν θα είναι ευχάριστες, σίγουρα θα είναι αναγκαίες.

Σήμερα, έχουμε ανάγκη από ανθρώπους και ηγέτες, που είναι έτοιμοι να υπηρετήσουν τον τόπο και να εμπνεύσουν την κοινωνία με τη ζωή και το παράδειγμά τους. Πολιτικά πρόσωπα που, περνώντας από τη δημόσια ζωή, θα αφήσουν πίσω τους κάτι περισσότερο από αξιώματα και τίτλους.

Όπως άλλωστε έγραψε και ο Γιάννης Ρίτσος:

«…όταν φύγουμε,
να θυμάσαι πως περάσαμε από δω
αφήνοντας ένα μικρό φως»!

Αυτό είναι και το χρέος κυρίως όσων ασχολούνται με τα κοινά:

Να εργάζονται και να προσπαθούν για καλύτερες μέρες. Για μέρες γεμάτες φως, που δεν θα τυφλώνει, αλλά θα φωτίζει τον δρόμο της δημοκρατίας για όσους είναι έτοιμοι να την υπηρετήσουν!

  • Δικηγόρος