Η νεολαία της ΕΔΕΚ πρωτοπορεί στον πολιτικό εκσυγχρονισμό

Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Προκείμενο εδώ και χρόνια στα πολιτικά μας πράγματα το ότι σοβεί μια κρίση αξιοπιστίας των κομμάτων που εκδηλώνεται είτε με αυξανόμενη αποχή στις εκλογές είτε με τάση απειθαρχίας στις κομματικές αποφάσεις.

Η παραδοσιακή πειθαρχία των οπαδών στις κομματικές αποφάσεις συνεχώς αμφισβητείται από τον πολίτη με αποτέλεσμα τη συνεχή απομάκρυνση του τελευταίου από τα κοινά, φαινόμενο πολύ επικίνδυνο για τη δημοκρατία.

Η πρώτη σοβαρή αμφισβήτηση της κομματικής σοφίας ήταν το δημοψήφισμα του 2004 όπου, ο μεν ΔΗΣΥ κάλεσε τον κόσμο του για αποδοχή, ενώ το 70% των οπαδών του ψήφισαν «ΟΧΙ», το δε ΑΚΕΛ αρχικά αποφάσισε και ανακοίνωσε «ΝΑΙ» και κάτω από την πίεση της βάσης το μετέτρεψε σε «ΟΧΙ» για να τσιμεντώσουν το «ΝΑΙ». Έκτοτε και σε όλες τις εκλογές που έγιναν μέχρι το 2023, η αποχή έγινε ουσιαστικά η πρώτη επιλογή των ψηφοφόρων φτάνοντας και σε επίπεδα και πέραν του 40%.

Η επόμενη περίπτωση άρνησης των πολιτών να πειθαρχήσουν στις κομματικές αποφάσεις ήταν η προεδρική εκλογή του 2023 όπου ο Ν. Χριστοδουλίδης, χωρίς την υποστήριξη του ενός εκ των δύο μεγάλων κομμάτων, κατόρθωσε να σπάσει μια παράδοση δεκαετιών, όπου ο εκάστοτε Πρόεδρος εκλεγόταν είτε από τον ΔΗΣΥ είτε από το ΑΚΕΛ.

Έκτοτε, το φαινόμενο της απαξίωσης των πολιτικών κομμάτων έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις με καθημερινή σχεδόν αρθρογραφία για την έλλειψη δημοκρατίας στα κόμματα για νεποτισμό, ευνοιοκρατία, συναλλαγή και διαφθορά. Οι βουλευτικές εκλογές του 2026 έδειξαν αρχικά μια στροφή του κόσμου προς τα νεοφανή κόμματα στα οποία πολλοί στήριξαν ελπίδες και προσδοκίες για εξυγίανση του πολιτικού μας συστήματος, δυστυχώς, όμως, αποδείχθηκαν και ανέτοιμα και ανίκανα ελλείψει πολιτικής βάσης. Αυτό που είδε ο πολίτης ήταν είτε ασχετοσύνη, είτε εμμονές των αρχηγών και φυσικά αρκετό τυχοδιωκτισμό από διάφορους φιλόδοξους. Η αποτυχία αυτή των νεοφανών κομμάτων αποδείχθηκε προσωρινά σωσίβιο για τα μεγάλα παραδοσιακά κόμματα τα οποία απροσδόκητα αύξησαν τη δύναμη τους.

Όμως, η δυσανασχέτηση και η αντίδραση μέσα στα κόμματα δεν τελείωσε ιδίως στα κόμματα που την πλήρωσαν πολύ ακριβά. Όλο και περισσότεροι και κυρίως η νεολαία έβλεπαν τα κακώς κείμενα, την έλλειψη δημοκρατίας, τον ετσιθελισμό, τον αυταρχισμό και την διαφθορά και δεν τα ανέχονταν πλέον και το ποτήρι ξεχείλισε.

Η αγανάκτηση της νέας γενιάς της ΕΔΕΚ όπως και των παλαιών στελεχών μετατράπηκε σε διεκδίκηση και αγώνα για τη σωτηρία του ιστορικού μας κόμματος. Η διαφώτιση κινητοποίησε τους χιλιάδες αδρανοποιημένους Εδεκίτες και Εδεκίτισσες και κέρδισε τη συμπάθεια μαζών πέραν της ΕΔΕΚ. Γιατί αυτή την ιστορική περίοδο η νεολαία μας πρωτοπορεί και πρωτοστατεί στη μεγάλη προσπάθεια επαναφοράς του κόμματος στις ιστορικές του ράγες.

Η νέα γενιά της ΕΔΕΚ πληροί και επιτελεί κοινωνική αναγκαιότητα εκσυγχρονισμού της πολιτικής πάνω στις αρχές και αξίες του πατριωτικού σοσιαλισμού και επαναφορά της δημοκρατίας και της αξιοπρέπειας που πλήγηκε τόσο βάναυσα. Είναι κρίμα που από αυτή τη σκοπιά δεν μπορούν να δουν τα πράγματα και να τα κατανοήσουν και αυτοί που κωλυσιεργούν για εντελώς ιδιωτικούς λόγους.

Γιατί δεν μπορούν να βλέπουν την ΕΔΕΚ να γίνεται επίκεντρο των πολιτικών εξελίξεων με τη νέα γενιά μπροστά, το βλέπει όμως ο κόσμος, ο απλός πολίτης που βαρέθηκε την πολιτική της συναλλαγής και της ηγετοκρατίας. Είμαι βέβαιος ότι με την επιτυχία του αγώνα της νέας γενιάς της ΕΔΕΚ μια νέα εποχή θα αρχίσει όχι μόνο για την ΕΔΕΚ αλλά και για την πολιτική ζωή της Κύπρου. Καιρός ήταν.