Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Την εβδομάδα που πέρασε, οι συζητήσεις στην ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου ανέδειξαν ξανά κάποιες πικρές αλήθειες που αφορούν την ευρωπαϊκή πολιτική Κύπρου κι Ελλάδας, των Κυβερνήσεων, κρατικών αρχών και των Ευρωβουλευτών. Επίκεντρο ήταν η ομιλία της Πρόεδρου της Ευρ. Επιτροπής κ. φον ντερ Λάιεν για την «Κατάσταση στην ΕΕ» και κατά δεύτερον της Ύπατης Εκπροσώπου κ. Κάλλας, για τις υβριδικές επιθέσεις κατά των κρατών μελών της ΕΕ. Υπήρξαν θετικά στοιχεία στην ομιλία της Προέδρου της Επιτροπής (π.χ. οριζόντια ρύθμιση της πρόσβασης παιδιών/ανηλίκων σε Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, νομοθεσία για τη στέγαση, μέτρα για την κλιματική αλλαγή και αυστηρότερο πλαίσιο για παράνομη και εργαλειοποιημένη μετανάστευση), τα οποία θα κριθούν στην πράξη, αλλά σε γενικές γραμμές, και οι δύο τους υπήρξαν κατώτερες των περιστάσεων.
Καταρχάς, ανάλωσαν όλο τον χρόνο τους χωρίς λέξη για την τουρκική επιθετικότητα, ούτε καν αναφορά στήριξης στις θέσεις Κύπρου-Ελλάδας που απορρέουν από το Ευρωπαϊκό Δίκαιο κι ούτε ανταποκρίθηκαν όταν καλέστηκαν από όσους είχαμε την δυνατότητα να το θέσουμε στις παρεμβάσεις μας. Επομένως, οι επικεφαλής αξιωματούχοι της ΕΕ «δεν ξέχασαν την Κύπρο», αλλά το επέλεξαν. Κι ενώ ανάλωσαν σημαντικό χρόνο για την ανάγκη ενεργειακής αυτονομίας καθώς και στις υβριδικές επιθέσεις κατά κρατών της ΕΕ κι εκτός, δεν υπήρξε αναφορά στις χρόνιες τουρκικές υβριδικών επιθέσεις (με drones, μεταναστευτικές ροές, παράνομες επεμβάσεις στον αέρα, θάλασσα και στεριά, παραπλανητικούς χάρτες κ.ά.), πέραν από την ωμή κατοχή εδάφους της ΕΕ στην Κύπρο. Ούτε καν αναφορά για την ανάγκη ενεργειακής αυτονομίας μέσω της υλοποίησης του ευρωπαϊκού έργου GSI στην Αν. Μεσόγειο. Διότι και οι δύο τους κρίνουν ότι το όποιο «κόστος» μιας τέτοιας παράκαμψης είναι ελάχιστο και περιορισμένο.
Οι δικές μας αντιδράσεις για την στάση τους ποικίλουν, από τους εντελώς «τυφλούς» που ζητούν την έξοδο μας από την ΕΕ, μέχρι τους δογματικούς στα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος που τρέφονται με συναισθηματισμούς αντί για ορθολογισμό. Κανονικά, μόνο μια ματιά στη στάση της Τουρκίας, αρκεί για να κατανοήσει ένας πόσο η παρουσία μας στην ΕΕ εξυπηρετεί τα ζωτικά μας συμφέροντα, αλλά υπάρχουν κι εκείνοι που τρέφονται από «εθνικές … ηρωικές ήττες». Εκτός ΕΕ, πολλές τρίτες χώρες δεν θα διατηρούσαν τη θετική στάση τους προς την Κυπριακή Δημοκρατία κι η αναγνώριση του ψευδοκράτους θα ήταν ήδη γεγονός από τρίτες χώρες όπως το Πακιστάν και το Αζερμπαϊτζάν.
Οι συναισθηματικές κι επιφανειακές γραφικότητες είναι κατανοητές στους απλούς πολίτες, αλλά όχι όταν είναι η επιλογή όσων έχουμε τέτοια δυνατότητα παρέμβασης σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Δυστυχώς, η εμμονική επιδίωξη εντυπωσιασμού της εσωτερικής κοινής γνώμης με ακραίες αναφορές «για αίματα που στάζουν», και για «γενοκτονίες πριν από αιώνες», με απώτερο στόχο το εσωτερικό ακροατήριο και τα «μπράβο», θα ήταν χωρίς σημασία αν δεν διευκόλυναν τους ξένους αξιωματούχους στην ΕΕ, οι οποίοι ανακουφίζονται από τέτοιες περιθωριακές παρεμβάσεις που αφήνουν αδιάφορο το μεγαλύτερο μέρος του ευρωπαϊκού μας ακροατηρίου.
Πάντως, η συνεχής αναφορά σε αξίες της ΕΕ, σε ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο, δεν αρκεί. Απαιτείται άκαμπτη στάση κυρίως στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο με απαίτηση για κόστος σε όσους παρακάμπτουν τις αξίες και ζωτικά μας συμφέροντα. Ο ορθολογισμός είναι απλός: Ενόσω τα συμφέροντα των εταίρων μας στην ΕΕ, εξυπηρετούνται εις βάρος μας με τη «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, θα ήταν γελοίο να προσδοκούμε αλλαγή της στάσης τους.
*Ευρωβουλευτής, ΔΗΚΟ – S&D.
