Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Η όντως αναβαθμισμένη, με νέα οπλικά συστήματα, παρέλαση για τη φετινή επέτειο της ανεξαρτησίας της χώρας μας έχει επαναφέρει στο προσκήνιο το ερώτημα που για χρόνια τίθεται από πολλούς, δηλαδή κατά πόσο η συνεχής ενίσχυση των αμυντικών δυνατοτήτων μας λειτουργεί θετικά για το κυπριακό ή απλώς πετάμε εκατομμύρια ευρώ χωρίς αντίκρισμα.
Συνήθως, το ερώτημα αυτό τίθεται από τη σχολή σκέψης που δεν πιστεύει ότι η ενίσχυση της άμυνας μπορεί να βοηθήσει στην αμυντική θωράκιση της Κύπρου και στις προσπάθειες σωστής επίλυσης του κυπριακού. Η σχολή αυτή, που έχει και ιδεολογικό υπόβαθρο, αξιοποιεί την παγιωμένη σε μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης αντίληψη ότι η Κύπρος όσους εξοπλισμούς και να κάνει δεν μπορεί να τα βάλει με τον στρατιωτικό γίγαντα που λέγεται Τουρκία. Και, έτσι, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η στρατιωτική ενίσχυση της χώρας μας είναι λανθασμένη και αχρείαστη και δεν μπορεί να οδηγήσει πουθενά.
Πριν διερευνήσουμε το κατά πόσον αυτό το επιχείρημα είναι σωστό, οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι η Κύπρος δεν εξοπλίζεται για να επιτεθεί στην Τουρκία, αλλά για να προστατευθεί από τυχόν νέα τουρκική επίθεση και να ενισχύσει τις διαπραγματευτικές δυνατότητες της. Αυτή η επισήμανση είναι σημαντική για να καταλήξουμε σε κάποιο ορθολογιστικό συμπέρασμα.
Εξ’ αρχής, τώρα, πρέπει να παραδεχθούμε ότι η Κύπρος όσους νέους εξοπλισμούς και σύγχρονα όπλα αγοράσει, δεν μπορεί να φτάσει στη στρατιωτική ισχύ της Τουρκίας, η οποία δαπανά το υψηλότερο ΑΕΠ μεταξύ των χωρών του ΝΑΤΟ για στρατιωτικούς σκοπούς. Άρα, στρατιωτικές συγκρίσεις μεταξύ των δύο χωρών δεν μπορούν να γίνουν, γιατί εμείς αντικειμενικά είμαστε ο αδύνατος κρίκος.
Όμως, η αμυντική ενίσχυση μας δεν γίνεται για να φτάσουμε στα στρατιωτικά επίπεδα της Τουρκίας ή για να συγκριθούμε στους εξοπλισμούς μαζί της. Αντίθετα, γίνεται για να βελτιώσουμε τις αμυντικές δυνατότητες μας και την αποτρεπτική ισχύ μας σε περίπτωση νέας επίθεσης από την Τουρκία και για να ενισχύσουμε τον διπλωματικό λόγο μας στις διαπραγματεύσεις για το κυπριακό. Χωρίς καμία αμυντική δυνατότητα, όπως ήταν η Κύπρος για δεκαετίες μετά το 1974, δεν μπορούμε ούτε να νοιώθουμε ασφαλείς, ούτε να διεκδικήσουμε τίποτα στο τραπέζι του διαλόγου με την Τουρκία.
Σήμερα, όμως, με την ενίσχυση της άμυνας μας, τον εκσυγχρονισμό με νέα όπλα της Εθνικής Φρουράς, τη στρατιωτική παρουσία της Ελλάδας στην Κύπρο και τις περιφερειακές συνεργασίες με γειτονικές χώρες, έχουμε αυξήσει το πολιτικό και στρατιωτικό αποτύπωμα μας. Αυτό, σημαίνει ότι η Τουρκία θα πρέπει να λάβει υπόψη της αυτά τα νέα δεδομένα τόσο στις όποιες νέες επεκτατικές βλέψεις της, όσο και στις διαπραγματεύσεις στο κυπριακό.
Και αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα, όπου βλέπουμε την Τουρκία να αντιδρά έντονα και να φωνασκεί τόσο για την αμυντική ενίσχυση μας, όσο και για την παρουσία της Ελλάδας στην Κύπρο και τις περιφερειακές συνεργασίες μας. Οι ίδιες οι αντιδράσεις της Τουρκίας δείχνουν ότι αυτό που γίνεται σήμερα την ενοχλεί. Της χαλά την παντοδυναμία που είχε στην Κύπρο. Την εμποδίζει στα όποια σχέδια έχει για την Κύπρο. Την δυσκολεύει στο να έχει το πάνω χέρι σε όλα στην Κύπρο.
Κάνοντας αυτές τις διαπιστώσεις, λοιπόν, μπορούμε να πούμε ότι η αμυντική ενίσχυση της Εθνικής Φρουράς δεν αποτελεί μια λανθασμένη πολιτική ή μια αχρείαστη σπατάλη εκατομμυρίων ευρώ. Αντίθετα, είναι μια προσπάθεια δημιουργίας ασφαλέστερων συνθηκών για τη χώρα και τους πολίτες και μια ενίσχυση της διπλωματικής ισχύος μας στο να εξασφαλίσουμε μια καλύτερη λύση στο κυπριακό.
Όσοι, λοιπόν, συνεχίζουν να ισχυρίζονται ότι οι πολιτικές αυτές είναι αχρείαστες, ας δουν τι κερδίσαμε από το 1974 μέχρι πρόσφατα που είμαστε «γυμνοί στα αγκάθια»: Η Τουρκία προσπαθεί να μας επιβάλει τους δικούς της όρους για επίλυση του κυπριακού και εμείς δεν μπορούμε να την πιέσουμε σε τίποτα. Επίσης, ας δούμε τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο, όπου υπάρχουν ανοικτές συγκρούσεις: Οι χώρες που δεν έχουν στρατιωτική ισχύ, γίνονται έρμαιο των δυνατών χωρών. Άρα, η σχολή σκέψης που αμφιβάλλει για την ορθότητα της ενίσχυσης της άμυνας μας, έχει ήδη καταρρεύσει…
