Κατάλαβες; Κατάλαβες τι γίνεται γύρω μας; Κατάλαβες τι δοκιμασία ζούμε; Η Τουρκία στήνει αγωγό κάτω από τη θάλασσα να στέλνει φυσικό αέριο στα κατεχόμενα (και μετά να παίρνει το δικό μας), θα τελειώσει τις υποδομές τέλος του 2026 και θα αρχίσει να λειτουργεί ο αγωγός το 2028. Κι εμείς, σχεδιάζουμε να βγούμε σε προσφορές για να φέρουμε νέες γεννήτριες για την ΑΗΚ ώστε να έχουμε επάρκεια ηλεκτρισμού μετά το 2030. Ναι, μετά το 2030!
Προς το παρόν όποτε έχουμε καύσωνες και χρειαζόμαστε τα κλιματιστικά μας, μην πεθάνουμε από υπερθέρμανση, μας προειδοποιούν ότι την βγάζουμε δεν την βγάζουμε με τον ηλεκτρισμό που παράγουν. Όπως χτες και σήμερα. Κι αρχίζουν τις περικοπές. Είναι, λέει, στα όριά της η επάρκεια ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς δύο μονάδες παραγωγής, μία στο Βασιλικό και μία στη Δεκέλεια, βρίσκονται εκτός λειτουργίας. Και το σύστημα (ποιο σύστημα; Το χάος να λέμε), δουλεύει οριακά.
Τα τελευταία χρόνια τα ανακοινώνουν αυτά ως να είναι η πρώτη φορά. Τέτοια παρωδία. Καλοκαίρια και χειμώνες τα ίδια. Και η ανικανότητα στα ύψη. Μαζί με τα οικονομικά συμφέροντα, που ελέγχουν ακόμα και την ενέργεια πια. Ακόμα και την αποθήκευση της ηλιακής ενέργειας. Ούτε αυτήν την είδαμε ακόμα. Ούτε το φυσικό αέριο. Ούτε το πλοίο που αγοράσαμε με €200 εκατομμύρια. Ούτε το τερματικό στο Βασιλικό που μας έφαγε ήδη πάνω από €600 εκατομμύρια και δεν ξέρουμε αν θα κατασκευαστεί τελικά. Αλλά ούτε και την ηλεκτρική διασύνδεση που θα μας έβγαζε από την ενεργειακή απομόνωση, όπως έλεγαν. Ε, κατάλαβες τώρα; Ζούμε στα όρια της απελπισίας. Ένα λούνα παρκ τρόμου. Όπως πάμε θα φτάσουμε να λέμε: ας είμαστε ευχαριστημένοι που ζούμε! Ας είναι και στα όρια!
Τα έχω ξαναγράψει αλλά θα τα ξαναπώ. Ξέρετε πότε αποφασίστηκε η προμήθεια φυσικού αερίου για σκοπούς ηλεκτροπαραγωγής; Διότι έχει σημασία από πότε διαπιστώθηκε ότι υπάρχει η ανάγκη. Αποφασίστηκε στις 8 Οκτωβρίου 2001 από την κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη. Το ανακοίνωσε ο υπουργός Εμπορίου Νίκος Ρολάνδης μετά από σύσκεψη. Ήταν πολύ σίγουρος, μάλιστα. «Το θέμα της προμήθειας φυσικού αερίου στην Κύπρο άρχισε να μπαίνει σε τροχιά πραγμάτωσης», έλεγε. Η ΑΗΚ, εξηγούσε, «ετοιμάζεται ήδη για τη λειτουργία της τέταρτης μονάδας της με φυσικό αέριο». Ανακοίνωσε και την ημερομηνία: «Τοποθετούμε αυτή τη λειτουργία περί το έτος 2006».
Είκοσι πέντε χρόνια μετά την απόφαση η πραγμάτωση είναι ακόμα σε τροχιά, χάθηκε στο διάστημα.
Από τον Νίκο Ρολάνδη ανακοινώθηκε τον Δεκέμβριο 2002 και η απόφαση για δημιουργία ενεργειακού κέντρου στο Βασιλικό και κατασκευή τερματικού παραλαβής, αποϋγροποίησης και αποθήκευσης φυσικού αερίου. Κι αυτό είναι ακόμα σε τροχιά…
Με αυτές τις αποφάσεις μπήκε και η ΑΗΚ στην τροχιά και επένδυσε €450 εκατομμύρια αγοράζοντας μονάδες παραγωγής μεικτού κύκλου, ώστε από το 2008 να χρησιμοποιήσει φυσικό αέριο αντί ντίζελ με τις ίδιες μονάδες. Να το ξαναπώ: Από το 2008! Κι όλα αυτά τα χρόνια, που δεν ήρθε το φυσικό αέριο, οι μονάδες αυτές λειτουργούν με ντίζελ και καταστρέφονται.
Το 2007 είχαμε κι άλλες αποφάσεις. Η κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου, αποφάσισε να προχωρήσει με πλωτή μονάδα ως προσωρινή λύση για να έρθει γρήγορα το φυσικό αέριο και να αρχίσει η ΑΗΚ να δουλεύει για να μειωθεί το κόστος της και οι λογαριασμοί μας. Αλλά η έγκριση της Βουλής έπεσε στον κυκεώνα των προεδρικών εκλογών που πλησίαζαν, αντιδρούσαν και οι συντεχνίες της ΑΗΚ και διάφοροι άλλοι στα μουλωχτά (τα συμφέροντα, που λέω πιο πάνω), καυγάδιζαν κάμποσο καιρό και τελικά ούτε πλωτή μονάδα είδαμε, ούτε χερσαία…
Περνούν τα καλοκαίρια, περνούν οι χειμώνες κι εμείς ζούμε πάντα υπό απειλή για την επάρκεια του ηλεκτρισμού που είναι στα όρια και στους καύσωνες και στις παγωνιές. Ας έχουμε πια, εδώ και 14 χρόνια αποδεδειγμένα, δικό μας, γιόρκι, φυσικό αέριο. Ούτε αυτό θα το φέρουμε, όμως.
Όταν οι Τούρκοι κάνουν αυτά που σχεδιάζουν στα κατεχόμενα, εμείς ακόμα θα κάνουμε κύκλους στο λούνα παρκ του τρόμου. Κι όταν ανακοινώσουν ότι μπορούν να πουλούν και στις ελεύθερες περιοχές φτηνό ηλεκτρισμό τότε κάποιοι δεν θα διστάσουν στιγμή…
