Τη πτήση ακολούθησε η πτώση…

Δημοφιλής ναρκωτική ουσία παραμένει στην Κύπρο η ηρωίνη, αλλά η χρήση της το τελευταίο διάστημα παραμένει σε χαμηλά επίπεδα σε σχέση με το παρελθόν, με πληροφόρησε χθες ειδικός ψυχίατρος-θεραπευτής ουσιο-εξαρτημένων ατόμων.

Πρόσθεσε ότι τα τελευταία χρόνια, δεν υπάρχουν θάνατοι χρηστών οπιούχων ναρκωτικών, προειδοποίησε, όμως, ότι υπάρχει τώρα κίνδυνος επιστροφής στη χρήση ηρωίνης, γιατί παρατηρείται έλλειψη υποκατάστατων φαρμάκων που χορηγούνται σε χρήστες σε δύο προγράμματα του Οργανισμού Κρατικών Υπηρεσιών Υγείας, στη Λευκωσία και στη Λεμεσό. Θα έλεγα ότι έζησα από κοντά, τον θάνατο ενός χρόνιου χρήστη ηρωίνης, που βρέθηκε γεμάτος με αποστήματα από εσωτερικές μολύνσεις στα νεφρά, στην καρδιά, στους πνεύμονες και στο σηκώτι… Για σύντομο χρονικό διάστημα πριν τον θάνατο του, είχε αρχίσει να παίρνει σε ενέσιμη μορφή, κάποιο υποκατάστατο φάρμακο, αλλά ήταν πια αργά για να σωθεί η ζωή του, αφού, όπως αποδείχτηκε, η ζημιά που είχε προκληθεί στον οργανισμό του, ήταν ανεπανόρθωτη.

Του είχα πάρει συνέντευξη λίγους μήνες πριν πεθάνει στα 56 του χρόνια και όταν τον συνάντησα, περπατούσε δύσκολα, με μπαστούνι, αφού τα πόδια του ήταν πρησμένα από θρόμβωση στο αίμα, λόγω της πολύχρονης, ενδοφλέβιας χρήσης ηρωίνης. Θυμάμαι ότι ήταν ενθουσιασμένος για το υποκατάστατο που έπαιρνε. «Δεν πίστευα ότι θα βρεθεί φάρμακο να σταματήσει την ηρωίνη να ρέει στις φλέβες μου», μου είχε πει. «Είναι λίγο πράγμα να έχεις τη δόση σου, που λέει η κουβέντα, χωρίς να τρέχεις σαν τρελός να βρεις το ναρκωτικό; Χωρίς να κάθεσαι για ώρες μέσα στο αυτοκίνητο, άρρωστος με εμετούς, διάρροιες, βήχα και να περιμένεις να σου το φέρουν; Και το χειρότερο, με τη ψυχολογική σου διάθεση μαύρη, μέχρι να βρεις τη δόση σου;»…

Ο άνθρωπος αυτός δεν μπορούσε να εργαστεί, λόγω των προβλημάτων υγείας που του προκάλεσε η μακροχρόνια χρήση ηρωίνης, που συχνά τη συνδύαζε με κοκαϊνη, φτιάχνοντας αυτό που στη γλώσσα των χρηστών αποκαλείται «speed ball». Μου είπε ότι «στην αρχή πετάς, όταν πάρεις ηρωίνη. Όταν πήρα την πρώτη φορά, έτρεχα και δεν σταματούσα για τρεις-τέσσερις μέρες. Μετά τους πρώτους έξι μήνες, τον έναν χρόνο χρήσης, έρχεται η  πτώση… δεν θέλεις να ταράξεις… την αράζεις, κάθεσαι και δεν θέλεις κανέναν να σου κάνει παρέα… απομονώνεσαι, ντρέπεσαι να κυκλοφορήσεις στον κόσμο. Το ίδιο και η κοκαϊνη. Κι εκείνη σε ανεβάζει στην αρχή, αλλά αργότερα έρχεται η πτώση… Στην αρχή σε πάει ψηλά… μετά από ένα διάστημα, σε ρίχνει κάτω και σε κάνει χίλια κομμάτια… θέλεις άλλο πίντωμα για να συνεχίσεις…».

Ο ίδιος, πάντως, έστω κι αν είχε άλλο πίντωμα, δεν κατάφερε να συνεχίσει, γιατί δεν μπόρεσε να μαζέψει από κάτω, τα κομμάτια του…