Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Το κυκλοφοριακό είναι ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα που ταλαιπωρεί την κοινωνία κυρίως στη Λευκωσία και τη Λεμεσό, Το πρόβλημα επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου και την αύξηση των οχημάτων και επεκτείνεται σε όλες τις πόλεις και τα μεγάλα αστικά κέντρα. Ιδιαίτερη συμφόρηση παρατηρείται στις ώρες που ο κόσμος μεταβαίνει στην εργασία του και το απόγευμα που επιστρέφει στο σπίτι.
Σημαντικός λόγος της δημιουργία και της επιδείνωσης του προβλήματος είναι η υπολειτουργία των δημόσιων συγκοινωνιών, αλλά και η χρήση τους από ελάχιστο τμήμα του πληθυσμού, στην ουσία από όσους δεν έχουν άλλο τρόπο μεταφοράς.
Θεωρητικά μεγάλη ευθύνη έχει η κουλτούρα μας για χρήση του ιδιωτικού αυτοκινήτου. Όμως αυτή η κουλτούρα αποκτά μεγαλύτερη δυναμική και για πρακτικούς, για να μην πω και για οικονομικούς λόγους. Σκεφτείτε ένα κάτοικο μιας περιοχής της Λευκωσίας, που πρέπει να διανύσει κατά μέσον όρο μια απόσταση 6 χιλιομέτρων για να μεταβεί στην εργασία του. Χρησιμοποιεί το ιδιωτικό του αυτοκίνητο και ταλαιπωρείται για μιαν ώρα μέσα στην κυκλοφοριακή συμφόρηση. Αν δυσανασχετήσει και αποφασίσει να χρησιμοποιήσει το λεωφορείο θα χρειαστεί περισσότερη ώρα. Αν το σπίτι απέχει 10 λεπτά από την κοντινότερη στάση και περιμένει στη στάση 5-15 λεπτά και αν το λεωφορείο με τις διευκολύνσεις που έχει χρειαστεί 30-40 λεττά, ήδη ξεπέρασε τον χρόνο που χρειάζεται με το αυτοκίνητό του. Αν χρειαστεί να κάμει μετεπιβίβαση, τότε η κατάσταση είναι χειρότερη. Αν συγκρίνει την ταλαιπωρία, αλλά και το κόστος του ιδιωτικού οχήματος με το λεωφορείο, τότε η επιλογή είναι σαφής. Καλύτερα με το ιδιωτικό όχημα και να ταλαιπωρείται στη συμφόρηση, παρά με το λεωφορείο. Ιδιαίτερα αν έχει συνεπιβάτη/ες μέλη της οικογένειάς του, του στοιχίζει λιγότερα από τα κόμιστρα του λεωφορείου.
Προσωπικά δεν έχω επιστημονική κατάρτιση για να υποβάλω εισηγήσεις. Όμως θα διατυπώσω κάποιες απλοϊκές σκέψεις, που μπορεί κάποιος ειδικός να τις χαρακτηρίσει και ανεφάρμοστες. Σκέφτομαι, ότι για να πεισθεί ο κόσμος να χρησιμοποιήσει τα λεωφορεία, πρέπει να του δώσουμε κίνητρα, κυρίως οικονομικά και να του δημιουργήσουμε αντικίνητρα για χρήση του ιδιωτικού αυτοκινήτου.
Το σημαντικότερο κίνητρο είναι η μέγιστη βελτίωση των δημόσιων μεταφορών. Πολλοί μιλούν για κατασκευή και λειτουργία τραμ. Θα χρειαστούν πάνω 10-20 χρόνια να γίνει με την προϋπόθεση ότι μελέτες θα δείξουν ότι θα προσφέρει λύση και θα είναι βιώσιμο. Λέω λοιπόν, γιατί να μη αντικαταστήσουμε την πιθανή διαδρομή του τραμ με μια διαδρομή των μεγάλων μας λεωφορείων, που θα περνούν ανά δεκάλεπτο από την κάθε στάση; Αν χρησιμοποιήσουμε το μεγαλύτερο ποσοστό αυτό των λεωφορείων, να λειτουργούν ως τραμ θα πρέπει να βάλουμε στην κυκλοφορία εκατοντάδες μικρά λεωφορεία, που θα κυκλοφορούν στις γειτονιές και θα μεταφέρουν κόσμο στις στάσεις του τραμ-λεωφορείου. Δεύτερη εισήγηση για μεγάλη βελτίωση είναι τα λεωφορεία να χρησιμοποιούνται δωρεάν ή με συμβολικό εισιτήριο. Και αυτή η εισήγηση είναι απλοϊκή. Χρειάζεται μελέτη ειδικών για να φανεί αν είναι εφαρμόσιμη. Έχω και εισηγήσεις για τη χρηματοδότηση της δωρεάν χρήσης λεωφορείου, αλλά δεν είναι της παρούσης.
Αν οι εισηγήσεις αυτές είναι εφαρμόσιμες (α) βελτιώνουν το κυκλοφοριακό πρόβλημα και (β) δίνουν ισχυρό και οικονομικό κίνητρο για εγκατάλειψη του ιδιωτικού αυτοκινήτου. Φυσικά θα πρέπει να δημιουργήσουμε και αντικίνητρα για τη χρήση του ιδιωτικού αυτοκινήτου. Τέτοια αντικίνητρα είναι η φορολόγηση των τελών στους χώρους στάθμευσης, η μονοδρόμηση πολλών αρτηριών, που θα διευκολύνουν τα λεωφορεία και θα δυσκολεύουν τα ιδιωτικά οχήματα και ίσως η χρήση διοδίων σε κεντρικούς δρόμους προς το κέντρο.
Είμαι βέβαιος ότι πολλοί αναγνώστες και ειδικοί συγκοινωνιολόγοι θα χαμογελάσουν για την αφέλεια των εισηγήσεων μου. Θα πω όμως, ότι κι εγώ χαμογέλασα για την εισήγηση για το τραμ. Όχι για την αφέλειά της, αλλά με τη σκέψη ότι για να μπορεί ο πρώτος επιβάτης να επιβιβαστεί στο τραμ θα χρειαστούν τουλάχιστον 30 χρόνια. Μέχρι τότε θα πρέπει να αλλάξουμε δυο – τρεις φορές τα λεωφορεία που θα χρησιμοποιούμε ως τραμ.
Νομίζω πως ο στόχος μας δεν πρέπει να είναι η αύξηση των οδικών αρτηριών για να χωρούν περισσότερα αυτοκίνητα, αλλά η μείωση των αυτοκινήτων που κυκλοφορούν στους δρόμους και η αύξηση των ποδηλάτων και των μοτοσυκλετών.
