Μια οι εκλογές για την αντιδημαρχία της Αγλαντζιάς και οι… καινούριες συνεργασίες. Μια η χθεσινή εκδήλωση διαμαρτυρίας έξω από τη Νομική Υπηρεσία και οι… απουσίες που καταγράφηκαν. Και μια η… μουρμούρα και οι κομματικές διεργασίες στο παρασκήνιο. Δεδομένα που μπορεί να προδιαγράφουν ένα σκηνικό σε… αναδιάταξη και να προμηνύουν αλλαγές κινήσεων και στρατηγικών. Μπορεί και όχι, βέβαια, αλλά στην πολιτική τίποτε δεν είναι τυχαίο, όταν εξεταστεί και αναλυθεί μέσα στο γενικότερο πλαίσιο του κομματικού σκηνικού.
Στη γενικότερη εικόνα του μετεκλογικού πεδίου καταγράφηκαν, από τη μια, η δυναμική πορεία που ήθελε να χαράξει ο ΔΗΣΥ, πατώντας πάνω στο ποσοστό των βουλευτικών εκλογών. Από την άλλη, το ΑΚΕΛ ήταν και είναι προφανές ότι επιδιώκει ηγεμονικό ρόλο στην αντιπολίτευση, στοχεύοντας στη δημιουργία ενός πόλου στον οποίο κεντρικό ρόλο θα έχει το ίδιο. Το τρίτο στοιχείο στην εξίσωση αφορά τον ρόλο των συμπολιτευόμενων κομμάτων, με το ΔΗΚΟ να επιδιώκει να χτίσει ένα πλαίσιο συνεργασίας, με το ίδιο ως το μοναδικό κόμμα του κέντρου που κατάφερε να πετύχει είσοδο στη Βουλή, συγκρατώντας, σε έναν βαθμό, και τα ποσοστά του. Ταυτόχρονα, όμως, σε ό,τι αφορά τα κόμματα της συμπολίτευσης, στοιχείο αποτελεί και ο επαναπροσδιορισμός ή, σε κάποιες περιπτώσεις, η επαναξιολόγηση της σχέσης τους.
Η ανακοίνωση του πορίσματος της Αρχής Κατά της Διαφθοράς για τους ισχυρισμούς στο βιβλίο «Κράτος – Μαφία» και τα όσα αναφέρονται σε αυτό ως ενδεχόμενα αδικήματα έχουν μπει πλέον στη δημόσια συζήτηση, επιδρώντας και αυτά στη διαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού. Οι αναφορές γύρω από πρόσωπα και καταστάσεις σε ενδεχόμενες υποθέσεις διαφθοράς δημιουργούν κάποια δεδομένα πάνω στα οποία η αντιπολίτευση θέλει να χτίσει, ενώ η Πινδάρου παίζει, προς το παρόν, σε άμυνα. Το πόρισμα έχει προκαλέσει ένα μούδιασμα και μια αμηχανία, πολύ μεγαλύτερα από τις αντιδράσεις που είχε προκαλέσει το βίντεο της Αννίτας Δημητρίου με τον Φειδία Παναγιώτου, μετά την εκλογή της στην Προεδρία της Βουλής.
Σε αυτό το σκηνικό, το ΑΚΕΛ επιχειρεί να βγει δυναμικά και να έχει ηγεμονικό ρόλο. Η διοργάνωση χθες εκδήλωσης διαμαρτυρίας έξω από τη Νομική Υπηρεσία είχε το στίγμα του ΑΚΕΛ, το οποίο είχε και την πρωτοβουλία της διοργάνωσης, σε συνεργασία με το VOLT. Τα δύο κόμματα εξέδωσαν, το προηγούμενο διάστημα, και κοινή ανακοίνωση για την εκδήλωση διαμαρτυρίας, με έντονο αντιπολιτευτικό λόγο και με πυρά που στρέφονταν κατά του ΔΗΣΥ και του επίτιμου προέδρου του κόμματος, Νίκου Αναστασιάδη, αλλά και κατά της Κυβέρνησης Χριστοδουλίδη. Η Εζεκίας Παπαϊωάννου θέλει να δώσει πολιτικό στίγμα και αυτοανακηρυχθεί ως η δύναμη ανατροπής.
Σημείο αναφοράς, που προκάλεσε έντονες συζητήσεις στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, ήταν η μη συμμετοχή του κινήματος ΑΛΜΑ στην εκδήλωση. Στελέχη του κινήματος, με αναρτήσεις και δηλώσεις τους, επιχείρησαν να εξηγήσουν τον λόγο της μη συμμετοχής, υποδεικνύοντας, ουσιαστικά, ότι χάνεται η ουσία του θέματος, καθώς η συζήτηση μεταφέρεται σε επίπεδο πολιτικής αντιπαράθεσης. Δεν μπορεί, όμως, να μην μπει στο κάδρο μια πολιτική ερμηνεία, η οποία δείχνει, ουσιαστικά, μια προσπάθεια από πλευράς της ηγεσίας του κινήματος ΑΛΜΑ να απαγκιστρωθεί από το ΑΚΕΛ και να αλλάξει το αφήγημα που χτίστηκε από τον τρόπο με τον οποίο το ίδιο λειτούργησε στο θέμα της Προεδρίας της Βουλής, ως δορυφόρος, βασικά, του ΑΚΕΛ. Πρόκειται για μια κίνηση με την οποία μεταφέρει, έμμεσα, το μήνυμα πως δεν θα συνεχίσει να λειτουργεί ως δεδομένος συνοδοιπόρος του ΑΚΕΛ. Αυτό, βέβαια, έχει διπλή ανάγνωση, καθώς μπορεί να το οδηγήσει τελικά και στην απομόνωση.
Στο όλο σκηνικό μπαίνουν και οι διεργασίες στον ενδιάμεσο χώρο. Η πρωτοβουλία που θέλει να ξεκινήσει το ΔΗΚΟ και ο Νικόλας Παπαδόπουλος για συνένωση ή για μια μορφή συνεργασίας των κομμάτων του κέντρου ήταν, λίγο πολύ, αναμενόμενη και δεν προκαλεί έκπληξη, αφού και κατά το παρελθόν έγιναν ανάλογες προσπάθειες χωρίς αποτέλεσμα. Αυτό που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι τα έμμεσα μηνύματα που βγαίνουν από κινήσεις κομμάτων της συμπολίτευσης και έχουν ως αποδέκτες την Κυβέρνηση Χριστοδουλίδη, αλλά και το ίδιο το ΔΗΚΟ.
ΔΗΠΑ και ΕΔΕΚ ανακοίνωσαν σύμπλευση με το ΑΚΕΛ στις τοπικές εκλογές της Αγλαντζιάς για την αναπληρωματική εκλογή αντιδημάρχου, στεκόμενες αμφότερες απέναντι από τον υποψήφιο που στηρίζουν ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ. Δεν είναι, όμως, το μοναδικό σημείο αναφοράς, αφού και στα δύο κόμματα υπάρχει μετεκλογική μουρμούρα για το αποτέλεσμα της κάλπης, με μια μερίδα στελεχών και μελών τους να τα έχουν με την Κυβέρνηση.
Σε αυτή την εξίσωση προστίθεται και η δεδηλωμένη θέση του ΑΚΕΛ ότι θα ξεκινήσει διάλογο με τα κόμματα του κέντρου που έμειναν εκτός Βουλής, εννοώντας την ΕΔΕΚ και τη ΔΗΠΑ, αλλά και τους Οικολόγους.
Από την άλλη, ο Νικόλας Παπαδόπουλος φροντίζει, από τη μια, να στέλνει το μήνυμα πως το ΔΗΚΟ είναι το μόνο κόμμα της συμπολίτευσης στη Βουλή και το μεγάλο κόμμα του κέντρου, διατηρώντας, από την άλλη, τις γέφυρες συνεργασίας με τον ΔΗΣΥ και στέλνοντας, με κάθε ευκαιρία, το μήνυμα προς τον Νίκο Χριστοδουλίδη ότι το ΔΗΚΟ δεν είναι… δεδομένο για την Κυβέρνηση.
