Ρόμπερτ Ντε Νίρο, 82. Από την πρώτη στιγμή που ο Ντόναλντ Τραμπ εξελέγη πρόεδρος των ΗΠΑ για δεύτερη φορά, ο σπουδαίος Αμερικανός ηθοποιός τάχθηκε σθεναρά εναντίον του. Μάλιστα, σε μία από τις πρώτες δημόσιες εμφανίσεις του, συγκεκριμένα στην τελετή βράβευσης ταινιών από τους ξένους ανταποκριτές στην Αμερική, ανοίγει η κουρτίνα, κάνει μερικά βήματα και, προτού καν πει «καλησπέρα», φώναξε «Fuck Trump». Δεν χρειάζεται να το μεταφράσω…
Προσωπικά, έχοντας και εγώ τη χειρότερη άποψη για τον τωρινό Αμερικανό πρόεδρο, δεν συμφωνώ με τέτοιες αντιδράσεις.
Μπορεί να είναι επηρμένος – που είναι.
Μπορεί να είναι νάρκισσος – που είναι.
Μπορεί να είναι αγενής – που είναι.
Μπορεί να μην σέβεται τίποτα και κανέναν – που, πράγματι, δεν!
Μπορεί να είναι βουλιμικός – δεν το συζητάμε, κάνει «κρά».
Μπορεί να στερείται Παιδείας – οπωσδήποτε. Φαίνεται.
Μπορεί να είναι άφοβος – είναι.
Μπορεί να είναι επηρμένος – κάνει μπαμ από μακριά.
Μπορεί να είναι εκφοβιστικός, aka bully – Oh Yes!
Μπορεί να νομίζει ότι είναι Θεός – μας το ’δειξε, όταν τον υποδύθηκε.
Όμως, είναι ο εκλεγμένος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Για αυτό και μόνο, μπορούμε να σεβόμαστε τον θεσμό κι ας έχουμε όποια άποψη θέλουμε για τον εαυτό μας.
Την ημέρα που ο Αμερικανός πρόεδρος έγινε 80 ετών, ο Ντε Νίρο επανήλθε. Ρωτήθηκε από δημοσιογράφο αν αγαπά την πατρίδα του; Βλακώδης ερώτηση! Ο ηθοποιός απάντησε:
«Δεν θέλω να το πω, αλλά το να αγαπάμε τη χώρα μας αρχίζει να ακούγεται σαν ένας κακοποιημένος σύζυγος να λέει ότι αγαπάει τον κακοποιό του. Δεν μπορώ να αγαπήσω μια χώρα που ξεκινά ηλίθιους και απάνθρωπους πολέμους, σκοτώνοντας χιλιάδες αθώους και προκαλώντας έμμεσα τους θανάτους και τα βάσανα εκατομμυρίων άλλων.
Δεν μπορώ να αγαπήσω μια χώρα που αφαιρεί την υγειονομική περίθαλψη από εκατομμύρια ανθρώπους και χαρίζει αυτά τα χρήματα για να πλουτίζουν και να διασκεδάζουν οι φίλοι του, τύπου Έπστιν.
Δεν μπορώ να αγαπήσω μια χώρα που στέλνει μασκοφόρους πολιτοφύλακες να πυροβολούν πολίτες στους δρόμους, να βασανίζουν τους γείτονές μας και να χωρίζουν οικογένειες.
Δεν μπορώ να αγαπήσω μια χώρα που την ηγείται … να το πω απλά: Δεν μπορώ να αγαπήσω μια χώρα που ηγείται ο Ντόναλντ Τραμπ, και ένα Κογκρέσο που τον κολακεύει…».
(*) Νομίζω ότι η υπερ-πληροφορία γύρω από το πρόσωπο του προέδρου των ΗΠΑ έχει εξαντλήσει τον σκοπό της, αλλά και εμάς. Πραγματικά, δεν θυμάμαι τις τελευταίες δεκαετίες έστω, να κυβερνούσε χώρα ένας άνθρωπος τόσο λαίμαργος. Σε όλα του!
Ας έρθουμε ολίγον στα δικά μας εδώ. Στην Ελλάδα μας. Που προσπαθεί να συνειδητοποιήσει ότι ο Αλέξης Τσίπρας, ο άνθρωπος που έριξε το καράβι «Η Ελλάς» στα βράχια, επέστρεψε για να κάνει τον ναυαγοσώστη. Πώς θα το πετύχει; Μα, είναι δοκιμασμένη η συνταγή. Την εξηγεί με λίγες λέξεις ο δημοσιογράφος Κώστας Γιαννακίδης – από τα καλύτερα μυαλά στην ωραία Ελλάς, που τα χρειάζεται:
«Το ακαταμάχητο πακέτο του Τσίπρα – Με δωρεάν συγκοινωνίες, στεγαστικά που θα πληρώνεις μόνο κατά ένα μικρό ποσοστό, φθηνό ρεύμα και κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων, ο Αλέξης Τσίπρας προσφέρει ένα ανταγωνιστικό πακέτο μέτρων. Μέχρι τον Σεπτέμβριο που ο Μητσοτάκης, στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, θα τινάξει την μπάνκα στον αέρα. Και, ποιος ξέρει; Μπορεί μετά τους Μητροπολιτάδες να πάρουν κάτι και οι παπάδες».
