Η είδηση της καθόδου στην Κύπρο του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ σηματοδοτεί από μόνη της την κρισιμότητα των εξελίξεων γύρω από τις προσπάθειες της οριστικής επίλυσης του χρονίζοντος κυπριακού προβλήματος.
Το ιστορικό αυτό ορόσημο είναι το αποτέλεσμα των μακρών διαβουλεύσεων, πρωτοβουλιών και ενεργειών τις οποίες ανέλαβε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και οι συνεργάτες του, από την αρχή κιόλας της διακυβέρνησής του, που είχαν ως στόχο την επανέναρξη των συνομιλιών που διακόπηκαν στο Κραν Μοντανά στις 7 Ιουλίου 2017 με σκοπό την εξεύρεση οριστικής και διαρκούς λύσης στο κυπριακό πρόβλημα.
Μιας λύσης από την οποία θα προκύπτει ένα «κανονικό κράτος» – όπως δήλωσε τότε ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών ευθύς μετά το ναυάγιο των συνομιλιών πριν από 9 ακριβώς χρόνια, λέγοντας επί λέξει τα εξής: «Μετά το Κράν Μοντανά τα δύο μέρη θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν το επόμενο διάστημα για να τεθούν οι παράμετροι για ένα κανονικό κράτος …»
Ως κυριότερα χαρακτηριστικά των κατά καιρούς διακηρύξεων της Κυβέρνησής μας είναι η εμμονή στην επικράτηση των αρχών και αξιών τόσο του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, όσο και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η εξεύρεση μιας συνολικής λύσης που θα διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ατομικές ελευθερίες και θα εφαρμόζει το Ευρωπαϊκό δίκαιο και το Ευρωπαϊκό κεκτημένο στην ολότητα του.
Με αυτές τις διακηρύξεις μας ευρίσκονται σε απόλυτη αρμονία και οι κατά καιρούς σαφείς επίσημες δηλώσεις των Ανώτατων Αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήτοι της Πρόεδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και της Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Πέραν όμως αυτών των γενικών τοποθετήσεων και διακηρύξεων υφίστανται και άλλα ακανθώδη θέματα και άλλες ουσιώδεις παράμετροι -κατά την φράση του κ. Γκουτέρες -που αποτελούν και την ουσία των διαπραγματεύσεων, όπως το εδαφικό, το περιουσιακό, η ασφάλεια και οι εγγυήσεις, η αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων, ο επαναπατρισμός των εποίκων, η επιστροφή των προσφύγων και η λειτουργικότητα των δομών και των θεσμών στη νέα κατάσταση πραγμάτων που θα προκύψει, ούτως ώστε να αποφευχθούν οι τραυματικές εμπειρίες και οι δυσλειτουργίες που βιώσαμε από το 1960 και τις οποίες ο επιφανής Ελλαδίτης Πανεπιστημιακός και Συνταγματολόγος Γεώργιος Δασκαλάκης αποκάλεσε ως «τα αποτελέσματα μιας συνταγματικής παραδοξότητας!»
Μακρύς, τραχύς, επίπονος και επικίνδυνος ο δρόμος που έχουμε να διανύσουμε μέσα στις επόμενες μέρες και στους επόμενους μήνες εάν και εφόσον τελεσφορήσουν οι προσπάθειες και οι σχεδιασμοί του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και των συνεργατών του.
Είναι γενική η διαπίστωση και καθολικό το αίσθημα ότι πλησιάζει η ώρα της αλήθειας που θα διαφανεί πόσο έτοιμοι είμαστε για να αναμετρηθούμε με την Ιστορία και να χαράξουμε το μέλλον. Πόσες αντοχές μάς έχουν απομείνει και πόσες ακόμα δυνάμεις διαθέτουμε. Πόση σοφία και σύνεση μας έχουν περισσέψει για να διαχωρίσουμε το καλό από το κακό. Πόση ανωτερότητα διαθέτουμε για να αντιτάξουμε το εμείς απέναντι από το εγώ.
Μέσα στο επόμενο διάστημα θα κληθούμε να διαχειριστούμε εγκληματικά λάθη, ασύγνωστες παραλείψεις, κακούς υπολογισμούς, μοιραίες διολισθήσεις, λανθασμένες αποφάσεις, άστοχους χειρισμούς και απαράδεκτες δεσμεύσεις ολόκληρων δεκαετιών που άφησαν τη σφραγίδα τους στις ψυχές, τις συνειδήσεις και τις συμπεριφορές μας.
Θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε το θανάσιμο δίλημμα μεταξύ της οριστικής διχοτόμησης της πατρίδας μας και του ενδεχόμενου πιθαναγκασμού μας για την αποδοχή μιας θνησιγενούς και ετοιμόρροπης λύσης από την εφαρμογή της οποίας μύρια έπονται κακά.
Σ’ αυτό λοιπόν το κλίμα και τις ιστορικές στιγμές που διανύουμε επιβάλλεται σύνεση, συστράτευση και σοβαρότητα για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις των καιρών αλλά και τους κινδύνους που ελλοχεύουν σε κάθε ένα από τα κρίσιμα σημεία που συναποτελούν το περίπλοκο κυπριακό πρόβλημα.
Οι πολιτικοί μας ηγέτες ας αρθούν στο ύψος των περιστάσεων για να παραμείνουν απερίσπαστοι από ιδεολογικοπολιτικές αγκυλώσεις και μικροκομματικές σκοπιμότητες και ας αναβάλουν τα παιγνίδια και τους σχεδιασμούς τους για τις προεδρικές εκλογές του 2028 όπως αυτά διαφάνηκαν ευθύς μετά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές και μονοπώλησαν τη δημόσια συζήτηση μέχρι των ημερών μας.
Ας επικεντρωθούν όχι στις επόμενες εκλογές αλλά στις επόμενες γενεές.
