Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Πέρασαν πέντε χρόνια σκληρής δουλειάς, θυσιών, αναδιαμόρφωσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος που επηρέασε, εργαζόμενους, δανειολήπτες, καταθέτες, μετόχους και την οικονομία γενικότερα. Όλοι δούλεψαν, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο, όλοι έβαλαν το λιθαράκι τους για να σταθεί η οικονομία αλλά κυρίως το χρηματοπιστωτικό σύστημα στα πόδια του.
Ακόμη κι αν είναι μακρύς ο δρόμος μέχρι την πλήρη εξυγίανσή του, ειδικά όταν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια εξακολουθούν και είναι το μεγάλο πρόβλημα. Οι εργαζόμενοι πλήρωσαν και συνεχίζουν να πληρώνουν το τίμημα της κρίσης, παρά την ανάπτυξη της οικονομίας η οποία δεν διαχέεται ομοιόμορφα σε όλους τους παραγωγικούς τομείς. Το τίμημα το πληρώνουν οι επιχειρήσεις, οι μεγάλοι οργανισμοί και οι μικρές εταιρείες, οι αυτοτελώς εργαζόμενοι, οι νέοι, οι άνεργοι. Σε όλο αυτό το σκηνικό που ζήσαμε στην Κύπρο το 2013, ο καθένας έδωσε και δίνει. Σε όλη αυτή την πρωτοφανή αναμπουμπούλα που αφήνει ακόμη τα σημάδια της βγήκαν και πολλά καλά. Ό,τι μάθαμε και ό,τι συνηθίσαμε δεν είναι στατικό. Μπορούν και πρέπει να αλλάξουν συνήθειες, νοοτροπίες και πολιτικές.
Για παράδειγμα, ο συνδικαλισμός στην Κύπρο λειτουργούσε σε μια γνωστή πεπατημένη. Κανένας δεν υποτιμά τον ρόλο που διαδραμάτισαν οι συντεχνίες σε δύσκολες εποχές. Αυτό τον ρόλο και τη σημαντικότητά του πρέπει να διατηρήσουν όλοι. Άλλωστε ο συνδικαλισμός στην Κύπρο είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένος και μεγάλο μέρος στην εργασιακή ειρήνη που έχει ο τόπος οφείλεται στο συνδικαλιστικό κίνημα. Γιατί οι υγιείς εργασιακές σχέσεις μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών είναι η πεμπτουσία της εργασιακής ζωής. Η αλληλοκατανόηση και η συνεργασία δημιουργούν προστιθεμένη αξία για τους ίδιους και για τον οργανισμό στον οποίον εργάζονται. Η ιστορία των εργασιακών σχέσεων στην Κύπρο χαρακτηρίζεται από αλληλοσεβασμό και υπευθυνότητα έναντι της οικονομίας και του τόπου. Ακόμη και στις περιπτώσεις που το σχοινί τεντώνεται, υπάρχει μια λύση, μια εφικτή λύση, μέσα από έναν κοινό διάλογο για το καλό των εργαζομένων και της κοινωνίας. Όταν ο διάλογος τορπιλίζεται για χάρη των «όπλων», οι καταστάσεις φτάνουν στα άκρα και οι εξελίξεις είναι επικίνδυνες.
Σήμερα, σε κάθε εργασιακή αναμέτρηση, δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι. Υπάρχει μεγάλο κόστος και για τις δύο πλευρές. Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες των καιρών και της οικονομίας για μετεξέλιξη, εκσυγχρονισμό και εξέλιξη. Σε αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να πορεύονται εργαζόμενοι και εργοδότες. Αφορμή το σκηνικό με την Τράπεζα Κύπρου η οποία αποτελεί τη μεγαλύτερη επιχείρηση, τον κύριο χρηματοδότη της κυπριακής οικονομίας και έχει υποχρέωση να εξελίσσεται και να ανταποκρίνεται στις προκλήσεις των καιρών.
Το προσωπικό της επέδειξε ψυχραιμία και σύνεση σε μια κρίσιμη καμπή στην ιστορία του τραπεζικού τομέα, επιμέλεια και συνέπεια τα επόμενα χρόνια. Τώρα καλείται να συμμετέχει ενεργά και να υλοποιήσει τα μεγάλα σχέδια για τον μετασχηματισμό σε μια νέα εποχή. Χωρίς τη στήριξη και υποστήριξή του κανένα έργο δεν μπορεί να υλοποιηθεί. Από την άλλη, μια αποτυχία στην προσπάθεια να καταστεί η Τράπεζα ψηφιακή και ικανή να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του διεθνούς ανταγωνισμού, μπορεί να θέσει σε κίνδυνο αριθμό θέσεων εργασίας. Αυτό φυσικά δεν έχει σχέση μόνο με την Τράπεζα Κύπρου αλλά και με τα άλλα πιστωτικά ιδρύματα που εκ των πραγμάτων θα χειριστούν παρόμοια θέματα. Η Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα, το δεύτερο μεγαλύτερο πιστωτικό ίδρυμα, θα πρέπει εκ των πραγμάτων να χειριστεί και αυτό παρόμοια θέματα. Αν και προς το παρόν απέχει, κάποια στιγμή αυτό το κεφάλαιο θα ανοίξει.
Επειδή από εδώ και στο εξής ο διάλογος ή οι διάλογοι μεταξύ πιστωτικών ιδρυμάτων θα είναι ένα συνηθισμένο φαινόμενο, οι ακρότητες δεν ωφέλησαν ποτέ κανέναν. Ούτε καμιά σχέση, εργασιακή, προσωπική ή κοινωνική. Μια τέτοια σχέση, όπως τείνει να εξελιχθεί μεταξύ της Τράπεζας Κύπρου και των εργαζομένων και της συντεχνίας που τους εκπροσωπεί, θα είναι επιζήμια για τον τόπο. Γι’ αυτό και επιβάλλεται να χτιστεί μια γέφυρα συνεννόησης, διαλόγου και ειλικρίνειας για συνεργασία μεταξύ διεύθυνσης και ΕΤΥΚ. Κάτι θα κερδίσουν οι εργαζόμενοι, κάτι θα κερδίσει η διεύθυνση.
