Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Στον πάγο μπήκε η παραχώρηση σύνταξης χηρείας στους άντρες, καθώς μετά την απόρριψη της αναπομπής του νόμου από την πλειοψηφία της Ολομέλειας της Βουλής, τη λύση καλούνται να δώσουν για άλλη μια φορά τα Δικαστήρια. Οι αλλαγές που επέφεραν στο αρχικό νομοσχέδιο τα κόμματα της αντιπολίτευσης τα οποία ψήφισαν την τροπολογία του ΑΚΕΛ και των Οικολόγων, σύμφωνα με την οποία θα παραχωρείτο σύνταξη χηρείας σε όλους τους άντρες που έχασαν τη σύζυγό τους, ανέβασαν στα ύψη τις δημόσιες δαπάνες καθιστώντας τον νόμο αντισυνταγματικό.
Ουσιαστικά το Κοινοβούλιο με την τροποποίηση του νόμου αύξησε κατά επτά φορές το κόστος στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, το οποίο μάλιστα θα καλούνταν να πληρώσουν για άλλη για φορά οι υπόλοιποι φορολογούμενοι για να είναι βιώσιμο το Ταμείο. Σύμφωνα με στοιχεία που περιλαμβάνονταν στην επιστολή της αναπομπής του νόμου που αποστάληκε στη Βουλή, οι αλλαγές που ψηφίστηκαν αυξάνουν τα δημόσια οικονομικά από €3,4 εκατ. σε €42,3 εκατ. για το 2018, από €6,5 εκατ. σε €43,7 εκατ. το 2019, από €9,7 εκατ. σε €44,9 εκατ. για το 2010, από €13 εκατ. σε €46,6 εκατ. για το 2021 και θα υπάρχουν ανάλογες αυξήσεις και τα επόμενα έτη. Το νομοσχέδιο, όπως το είχε καταθέσει η Κυβέρνηση, προνοούσε την άμεση παραχώρηση σύνταξης χηρείας στους άνδρες των οποίων απεβίωσαν οι σύζυγοι από 1/1/2018, χωρίς αναδρομική ισχύ για προηγούμενες περιπτώσεις.
Για να είμαστε δίκαιοι, το κυβερνητικό νομοσχέδιο δεν ήταν και το καλύτερο καθώς με αυτό δεν σταματούσε η ανισότητα που παρατηρείται. Ουσιαστικά το νομοσχέδιο δημιουργεί δύο κατηγορίες χήρων, σε αυτούς που έχασαν τις συζύγους τους μέχρι το τέλος του 2017 και οι οποίοι δεν δικαιούνται ούτε σεντ και σε αυτούς που έγιναν χήροι από την 1η Ιανουαρίου του 2018. Δηλαδή, το κυβερνητικό νομοσχέδιο παραβίαζε τη συνταγματική αρχή της ίσης μεταχείρισης των πολιτών και δημιουργούσε άνιση μεταχείριση μεταξύ άντρων και γυναικών και μεταξύ των ανδρών που έγιναν χήροι. Από την άλλη μπορεί το νομοσχέδιο να μην ήταν το καλύτερο, ωστόσο ήταν ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση καθώς θα γινόταν μια αρχή για επίλυση ενός χρόνιου προβλήματος. Τα κόμματα θα έπρεπε να ψήφιζαν ως έχει το νομοσχέδιο έτσι ώστε οι πρώτοι δικαιούχοι να λάβουν τη σύνταξη χηρείας και μετά να ασκούσαν πιέσεις στην Κυβέρνηση για να καταθέσει νέο νομοσχέδιο για να διευρύνει τον κατάλογο των δικαιούχων.
Πλέον με τα νέα δεδομένα που δημιουργήθηκαν και την αναφορά του νόμου στο Ανώτατο Δικαστήριο, οι πολίτες θα πρέπει να αναμένουν το λιγότερο ακόμη ένα χρόνο μέχρι το δικαστήριο να αποφασίσει επί της αναφοράς. Όπως έχει αποδειχθεί και στην πράξη, οι δικαστικές διαδικασίες είναι χρονοβόρες με αποτέλεσμα να πληρώνουν τη νύφη οι δικαιούχοι, οι οποίοι ανέμεναν πως θα αρθεί η άνιση μεταχείριση που υπόκειντο οι άντρες που έχασαν τις συζύγους τους σε σχέση με τις χήρες γυναίκες. Μάλιστα, βάσει παλαιότερων υποθέσεων, συνήθως το δικαστήριο εκδίδει τις αποφάσεις του ένα χρόνο μετά την καταχώρηση της αναφοράς του νόμου σε αυτό.
Για παράδειγμα, ο νόμος που είχε σχέση με αποκρατικοποιήσεις, ο οποίος είχε παραπεμφθεί στο Ανώτατο μετά την ψήφιση από τη Βουλή τον Ιούνιο του 2016, ενώ η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου εκδόθηκε τον Μάιο του 2017. Μέχρι την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου τα χέρια της Κυβέρνησης είναι δεμένα. Εκτελεστική και Νομοθετική Εξουσία για τόσο σοβαρά θέματα θα ήταν προτιμότερο να διεξάγουν έναν εμπεριστατωμένο διάλογο και να συνεργάζονται παρά τα νομοσχέδια να αποτελούν αντικείμενο δικαστικών μαχών.
