Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Ο παγκόσμιος σάλος που ξέσπασε μετά την αποκάλυψη της χρήσης προσωπικών δεδομένων 50.000.000 χρηστών του Facebook, από εταιρεία που ήθελε να αναλάβει την προεκλογική καμπάνια του Ντόναλντ Τραμπ μάλλον πέρασε αδιάφορα από τα αφτιά μας. Τη σημαντικότητα των προσωπικών δεδομένων δίνει με ένα παράδειγμά του ο Πέτρος Τερζής σε ένα άρθρο στην «Athensvoice»:
«Η Αλεξάνδρα είχε €70 στο πορτοφόλι της και με αυτά φιλοδοξούσε να αγοράσει ένα ζευγάρι παπούτσια από την αγορά της Τσιμισκή. Μπήκε στο κατάστημα που ήθελε, βρήκε το ζευγάρι που της άρεσε και κοίταξε την ταμπέλα με την τιμή του. Κόστιζαν €55. Χωρίς να το σκεφτεί πολύ, έδωσε τα χρήματα στο ταμείο και έφυγε. Αν ο πωλητής, μάλιστα, ήξερε πόσα χρήματα ήταν διατεθειμένη να δώσει η Αλεξάνδρα, το πιθανότερο είναι πως λίγο πριν εκείνη μπει στο κατάστημα θα άλλαζε την ταμπέλα μπροστά από τα παπούτσια από €55 σε €70. Αυτό δεν έγινε, όμως, γιατί ο πωλητής δεν ήξερε πόσα λεφτά είχε στο πορτοφόλι της η Αλεξάνδρα κι ούτε κι εκείνη μπήκε στο κατάστημα κρατώντας μια ταμπέλα με το ποσό που ήταν διατεθειμένη να πληρώσει.
Τι θα γινόταν όμως αν η Αλεξάνδρα «κρατούσε», όντως, μια τέτοια ταμπέλα;» Ο συγγραφέας του άρθρου αντιπαραβάλλει αυτό το παράδειγμα με τα ηλεκτρονικά ψώνια. «Σήμερα, όταν μια γυναίκα εισέρχεται σε ένα ηλεκτρονικό κατάστημα για αγορές ρούχων, ως διά μαγείας εμφανίζονται στην αρχική σελίδα τα ρούχα που ταιριάζουν στο μέγεθος και τα χρώματα που προτιμά. Κι όσο περισσότερο ερευνά τις αγορές της, τόσο πιο ακριβείς είναι και οι προτάσεις του καταστήματος. Γιατί το κατάστημα ξέρει. Και ξέρει γιατί διαβάζει τα cookies του υπολογιστή της, εκείνες δηλαδή τις πατημασιές που αφήνουμε πίσω μας όσο σερφάρουμε στο διαδίκτυο. Το κατάστημα, όμως, δε σταματά εκεί. Από την πρώτη στιγμή που θα μπει η γυναίκα του παραδείγματός μας μέσα, ξέρει την καταγωγή, την ηλικία, τον τόπο διαμονής και… τις προτιμήσεις της. Και τα ξέρει όχι μόνο λόγω των cookies της, αλλά και γιατί έχει «αγοράσει» τα δεδομένα της από κάποιον που τα «πουλούσε». Συνηθέστεροι τέτοιοι πωλητές είναι οι καταπληκτικές και δωρέαν εφαρμογές που κατεβάζουμε στο κινητό μας και οι οποίες το μοναδικό που ζητάνε είναι η πρόσβαση σε συγκεκριμένα δεδομένα. Κι εμείς χωρίς να το πολυσκεφτούμε, πατάμε «I Agree» και προχωράμε».
Ένας λόγος που τα δεδομένα ανταλλάζονται με τόση μεγάλη ευκολία και ταχύτητα είναι επειδή εμείς οι ίδιοι δεν ξέρουμε την αξία τους. Δεν ξέρουμε ακριβώς τι χρησιμότητα παρέχουν στον αγοραστή, ούτε φυσικά γνωρίζουμε σε ποια τιμή αυτός τα μεταπωλεί.
Σε θεσμικό επίπεδο είναι πολλά αυτά που μπορεί να γίνουν. Εμείς, απλά ας αρχίσουμε να συζητάμε για τις συνέπειες των ανεπαίσθητων «I agree» μας.
