Τι να σου κάνει ένα mea culpa

 

Όπως είπε «κάναμε τις τράπεζες να είναι άγρια θηρία. Να μην αρχίσουμε να ακολουθούμε τη φιλοσοφία που μας προέβαλαν οι τράπεζες ότι όλοι οι Κύπριοι είναι στρατηγικοί κακοπληρωτές». Υπέδειξε, επίσης πως «οι δανειολήπτες έγιναν κακοπληρωτές λόγω της κρίσης και λόγω των αυξημένων επιτοκίων που βάζουν οι τράπεζες. Ως Βουλή και ως Πολιτεία δεν καταφέραμε ή δεν θελήσαμε να βάλουμε έναν περιορισμό στην αξιολόγηση κατά πόσο ένα δάνειο επιδεχόταν τόσο ψηλά επιτόκια». 

 

Ουσιαστικά πρόεδρος της Βουλής, ο οποίος θεσμικά είναι δεύτερος τη τάξει στη Δημοκρατία, αναγνωρίζει πως το Κοινοβούλιο ενήργησε υπέρ των τραπεζών και δεν έπραξε το ίδιο για τους συνεπείς φορολογούμενους. Από την άλλη κάποιος θα υποστηρίζει πως η Βουλή από το 2012 βρίσκεται με το πιστόλι στον κρόταφο και αναγκάζεται να ψηφίζει νομοθεσίες υπέρ των τραπεζών, καθώς την υστάτη η εκτελεστική εξουσία αποστέλλει τα νομοσχέδια στο Κοινοβούλιο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι βουλευτές να μην μπορούν να  διαφοροποιήσουν τα νομοσχέδια  υπέρ των πολιτών. 

 

Μια φορά που η Βουλή προχώρησε σε τροποποιήσεις στα νομοσχέδια ήταν το 2015 όταν «ξεδόντιασε» τον νόμο για τις εκποιήσεις, κάτι που δημιούργησε μεγαλύτερα προβλήματα στον τραπεζικό τομέα καθώς τα κόκκινα δάνεια είχαν ανέβει στα ύψη. 
Το πρώτο στενό μαρκάρισμα που δέχθηκε το Κοινοβούλιο ήταν καλοκαίρι του 2012, όταν εν μία νυχτί κλήθηκαν οι βουλευτές να ψηφίσουν κρατική στήριξη της Λαϊκής Τράπεζας, ύψους €1,8 δισ. Από τότε η κυβέρνηση ακολούθησε την ίδια τακτική με τα μνημιονιακά νομοσχέδια για να εκταμιευθούν οι επόμενες δόσεις από τους διεθνείς πιστωτές. 

 

Το ίδιο σκηνικό έγινε και φέτος τον Ιούλιο, όπου η Βουλή βρέθηκε στα δύο στενά, όταν η κυβέρνηση σε μια εβδομάδα απαιτούσε να ψηφιστεί το νέο νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Και τότε, καμία τροπολογία δεν πέρασε γιατί οι τράπεζες υποστήριζαν πως εάν διαφοροποιούνταν τα νομοσχέδια ενδεχομένως να είχαν πρόβλημα με τα κεφάλαιά τους. 

 

Τελικά ποιος φταίει και οι νομοθεσίες όλες είναι υπέρ των τραπεζών; Κάποιοι πρέπει να λογοδοτήσουν γι’ αυτό. 
Όμως αντιλαμβάνομαι πως εάν δεν είναι εύρωστο το τραπεζικό μας σύστημα, τότε η χώρα πάλι θα πάρει την κατρακύλα. Μήπως θα ήταν προτιμότερο τα όπλα που δίνουν Κυβέρνηση και Βουλή στις τράπεζες να τα χρησιμοποιούν στους στρατηγικούς κακοπληρωτές δανείων; 

 

Το περασμένο καλοκαίρι, είχε αναφερθεί τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την κεντρική τράπεζα πως το νέο νομοθετικό πακέτο που ψηφίστηκε θα ήταν κατά των δανειοληπτών, οι οποίοι είχαν την οικονομική δυνατότητα αλλά δεν πλήρωναν τα δάνειά τους.

 

Στην πράξη, ωστόσο, οι τράπεζες δεν απευθύνθηκαν μόνο σε αυτή την κατηγορία των δανειοληπτών αλλά σε όλους. Ακολούθως ήρθε στο προσκήνιο το Σχέδιο Εστία, το οποίο έχει κάπως βελτιωθεί αλλά εξακολουθεί να επιβραβεύει τους στρατηγικούς κακοπληρωτές. 

 

Ταυτόχρονα η Βουλή προσπάθησε να βρει τρόπους να επιβραβεύσει τους συνεπείς δανειολήπτες, κάτι το οποίο δεν είναι εφικτό. Όπως υποστηρίζει ο Έφορος Ελέγχου Κρατικών Ενισχύσεων, εάν γίνει κάτι τέτοιο θα συνιστούσε κρατική ενίσχυση. Άρα τα χέρια των νομοθετών είναι δεμένα. Κύριοι είναι καλές οι νομοθεσίες υπέρ των τραπεζών αλλά καλό θα ήταν να μεριμνήσετε να στηρίξετε με νομικά ορθό τρόπο και τους σωστούς δανειολήπτες- φορολογούμενους.

 

 Θα πρέπει οι πολιτικοί να κάνουν τα λόγια πράξη. Το mea culpa μετά την ψήφιση των νομοθεσιών, δεν είναι αρκετό για να αλλάξει τα νέα δεδομένα που δημιουργούνται.