Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google


Κάθε φορά που γίνεται ένα ταξίδι στην Ελλάδα, κυρίως επαγγελματικής φύσης, αυτό που εισπράττεις από τους Ελλαδίτες, είναι ότι εσείς οι Κύπριοι τα καταφέρατε με το μνημόνιο και η οικονομία σας βρίσκεται σε ανάκαμψη. Σίγουρα τα καταφέραμε αλλά πλήρωσαν βαρύ κόστος οι καταθέτες των δυο τραπεζών και οι φορολογούμενοι. Δεν ξέρουμε τι θα γινόταν στην Ελλάδα αν υπήρχε κούρεμα καταθέσεων €9,4 δις. αλλά το σίγουρο είναι ότι η Κύπρος δεν έχει τις αγκυλώσεις που έχει ο πολιτικός στην Ελλάδα. Από το 2010 που η Ελλάδα μπήκε στο μνημόνιο άλλαξε 6 πρωθυπουργούς, υπέγραψε τελικά 3 μνημόνια, το ένα από αυτά μάλιστα θα το έσκιζε, αλλά τελικά βγήκε σε απόχρωση ροζ. H  Κύπρος αντίθετα είναι χώρα που έχει πολιτική σταθερότητα. 
 
Οι Κύπριοι πολιτικοί στο σύνολο βλέπουν το καλό της χώρας τους ειδικά όταν πρόκειται για θέματα οικονομίας ή για ζητήματα που παράγουν πλούτο. Ένα παράδειγμα είναι ο τομέας της εκπαίδευσης. Δημιουργήθηκαν ιδιωτικά πανεπιστήμια και τα περισσότερα στις υποδομές τους, στην οργάνωση και στο ακαδημαϊκό προσωπικό θυμίζουν καλά ευρωπαϊκά ή αμερικανικά πανεπιστήμια. Εκατοντάδες Έλληνες φοιτητές σπουδάζουν αυτήν τη στιγμή στην Κύπρο μαζί με νέους από την Κίνα, τις αραβικές χώρες αλλά  και τη Ρωσία. Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια είναι παραγωγική επένδυση για την Κύπρο. Νοικιάζονται πολλά διαμερίσματα, με αποτέλεσμα οι φοιτητές να συντηρούν την αγορά ενοικίου, ενισχύουν οι φοιτητές την κατανάλωση και στο τέλος όλα τονώνουν την οικονομία. 
 
Και στην Ελλάδα ήθελαν να δημιουργήσουν κάτι αντίστοιχο, αλλά δεν τα κατάφεραν.  Το 2006 συζητήθηκε η τροποποίηση του άρθρου 16 του Συντάγματος για την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων. Δυστυχώς η μικροπολιτική κέρδισε. Θα μπορούσε η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη να δεχθούν φοιτητές με δίδακτρα από όλες τις γειτονικές χώρες αναβαθμίζοντας ουσιαστικά το σύστημα της παιδείας. Οι φοιτητές που έρχονται να σπουδάσουν επί  πληρωμή έχουν χρήματα να πληρώσουν το ενοίκιο, να ξοδέψουν και να συνεισφέρουν στην ανάπτυξη. Ίσως με την ιδιωτική εκπαίδευση να γινόντουσαν καλύτερα και τα δημόσια πανεπιστήμια στην Ελλάδα, που όταν περνάς από έξω κυριαρχούν οι βανδαλισμοί, σπασμένα τζάμια και άλλα τριτοκοσμικά. Χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία, με αποτέλεσμα να λυμαίνονται τον χώρο διάφορα κολέγια με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις. Οι Ελληνες πληρώνουν τώρα ακριβά για να στείλουν τα παιδιά τους στο εξωτερικό, ακόμη και σε χώρες που δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε πριν από δέκα χρόνια ως προορισμό για  πανεπιστημιακές σπουδές. 
 
Η Ελλάδα έχει τη γνώση, τους ανθρώπους με τα κατάλληλα επιστημονικά προσόντα και τη γεωγραφική θέση για να γίνει ο κόμβος της ιδιωτικής εκπαίδευσης για τα Βαλκάνια και τον αραβικό κόσμο και άλλες περιοχές. Έχασε όμως λόγω μιζέριας και της πανεπιστημιακής συντεχνίας. Άλλος τομέας, η προσέλκυση εύπορων ξένων που θέλουν να πάρουν διαβατήριο και  επενδύουν, κυρίως σε ακίνητα. Η Κύπρος επέλεξε ένα εύκολο, πρακτικό μοντέλο και τώρα κτίζονται κτήρια στα οποία κάθε τετραγωνικό πωλείται πάνω από 10.000 ευρώ. Στην Ελλάδα έγινε κάτι αντίστοιχο, αλλά ήταν με βήμα σημειωτόν και απαιτεί τρελά πράγματα από τους επίδοξους επενδυτές, από πλευράς γραφειοκρατίας.
 
Γιατί όμως τα καταφέρνουν οι Κύπριοι, είναι το πιο βασικό ερώτημα. Η απάντηση είναι απλή. Γιατί είναι άνθρωποι πρακτικοί και γιατί οι πολιτικοί τους συνεννοούνται στα βασικά. Γιατί υπάρχει ακόμη ένα κράτος που δουλεύει και γιατί ο κάθε επενδυτής ξέρει τι ακριβώς θα του ξημερώσει. Και οι βασικές πολιτικές όπως το φορολογικό καθεστώς της χώρας δεν έχει σχέση με ποιο κόμμα ή Πρόεδρος είναι στην εξουσία. Γιατί η σταθερότητα είναι το μεγάλο ατού μιας ημικατεχόμενης χώρας.