Τι είπε ο Χάρης και τι προκύπτει

Από τα πολλά που είπε χθες στην Ερευνητική Επιτροπή για τον Συνεργατισμό ο υπουργός Οικονομικών, θα σταθώ σε δύο-τρία σημεία από την εισαγωγική του κατάθεση. Είπε ότι η απόφαση για ενίσχυση του Συνεργατισμού με κρατικά κεφάλαια το 2013-2014 έγινε για να αποφευχθεί το κούρεμα καταθέσεων. 

Όμως έξι χρόνια μετά προκύπτει η εξής απορία: Αφού έχουν χαθεί €1,75 δισ. που το κράτος έβαλε στον Συνεργατισμό ως κεφάλαιο και με το κλείσιμο της ΣΚΤ το κράτος έχει φορτωθεί €8 δισ. κόκκινα δάνεια και έχει καταθέσει εγγυήσεις άλλων πολλών δισ. ευρώ έναντι της Ελληνικής Τράπεζας, μήπως το κούρεμα των ανασφάλιστων καταθέσεων θα ήταν μία πιο σωστή και πιο ανώδυνη λύση; Να σημειώσω ότι η πλειονότητα των καταθέσεων στον Συνεργατισμό ήταν κάτω των €100 χιλ. και επομένως ασφαλισμένες. 

Ο κ. Γεωργιάδης σημείωσε πως, από το τέλος του 2013 μέχρι το τέλος του 2017, η πρόοδος στον Συνεργατισμό ήταν σημαντική. Μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι η στόχοι που έθεσαν οι εποπτικές Αρχές ξεπεράστηκαν, υπήρξε μείωση των ΜΕΔ κατά €1,3 δισ. και άρχισαν να δημιουργούνται δομές τράπεζας, ώστε «να καταστεί τελικά εφικτή, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, η ιδιωτικοποίηση του Συνεργατισμού». Απορία, αν όλα αυτά ισχύουν, γιατί «μοιράστηκε» και το κακό κομμάτι πήρε το κράτος και το καλό δόθηκε στην Ελληνική;
«Ο διαχωρισμός της Συνεργατικής, μέσα από την αποδοχή της πρότασης από την Ελληνική Τράπεζα, δεν ήταν αρνητική εξέλιξη, ούτε και ήταν λύση ανάγκης. Ήταν κίνηση πολιτικά δύσκολη αλλά επωφελής, που διασφάλισε την εμπιστοσύνη και τη σταθερότητα» είπε ο υπουργός. Δηλαδή, έμμεσα, παραδέχθηκε ότι, με μια «πολιτικά δύσκολη» απόφαση, θυσιάστηκε ο Συνεργατισμός για να απεμπλακεί από τα δικά της προβλήματα η Ελληνική Τράπεζα; Και, τέλος, μήπως το σχέδιο Εστία έρχεται ως αντιστάθμισμα της πιο πάνω απόφασης για να βοηθηθεί και η Τράπεζα Κύπρου;

Απλές απορίες που απαιτούν απλές και καθαρές απαντήσεις.