Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google


Η κοινωνική πολιτική είναι ένας εκ των πιο βασικών πυλώνων ενός προηγμένου κράτους καθώς μαζί με την εκπαίδευση και την υγεία αποτελούν το τρίπτυχο που καθορίζει το επίπεδο μιας χώρας. Ανάμεσα στις κεντρικές επιδιώξεις κάθε κράτους είναι η δημιουργία μιας σύγχρονης και ευέλικτης αγοράς εργασίας και ενός άρτια καταρτισμένου ανθρώπινου δυναμικού ικανού να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά στις συνεχώς αυξανόμενες προκλήσεις και απαιτήσεις της οικονομίας. 
 
Παρά τη βελτίωση στα ποσοστά της ανεργίας που έχουν πάρει μια καθοδική πορεία, «αγκάθια» στην κυπριακή οικονομία παραμένουν η νεανική ανεργία, η χαμηλότερη συμμετοχή των γυναικών στην απασχόληση και η χαμηλή εκπαίδευση των ανέργων. 
Ωστόσο, χρειάζεται μια ολιστική προσέγγιση και να δούμε πέρα από τα στοιχεία της ανεργίας. Να δούμε τι μπορούμε ως κράτος να κάνουμε όχι μόνο για την ανεργία, αλλά και για την εργασία.
 
Οι χαμηλόμισθοι εργαζόμενοι είναι μια σταθερή πληγή για ένα κράτος. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι στις μέρες μας το 10,5% των εργαζομένων αμείβεται μέχρι €750. Δηλαδή, ένας στους δέκα ζει με μισθό κάτω του βασικού και αυτό το ζήτημα θα έπρεπε να απασχολεί κατά κόρον ένα κράτος πρόνοιας.
 
Επίσης, το Κράτος θα έπρεπε να ελέγχει κατά πόσο διασφαλίζονται οι θέσεις και οι συνθήκες εργασίας στους υφιστάμενους χώρους εργασίας. Αντ΄αυτού βλέπουμε ότι δεν προχωρά η πρόσληψη εξειδικευμένων επιθεωρητών για να παταχθεί η αδήλωτη εργασία.  
Πέραν όμως της υφιστάμενης κατάστασης, το υπουργείο Εργασίας πρέπει να σχεδιάσει και μελλοντικές πολιτικές. Ξέρουμε ποιες είναι οι ανάγκες σε θέσεις εργασίας σε βάθος πενταετίας; Θέλουμε να διαφοροποιήσουμε το επιχειρηματικό μοντέλο της χώρας; Η ΑνΑΔ εκπονεί τέτοιου είδους μελέτη. Πώς όμως αξιοποιείται;
 
Δυναμική πορεία έχει ο κλάδος των υπηρεσιών, όπως τα προηγούμενα χρόνια είχε ο τραπεζικός κλάδος. Επίσης, η παροχή διαβατηρίων έχει αποτελέσει την κινητήριο δύναμη για την ανθοφορία του κλάδου των ακινήτων. Ωστόσο, δεν κτίζεται η οικονομία ενός κράτους με αυτή τη λογική. Ένα κράτος πρέπει να μην εξαρτάται από ένα – δυο κλάδους, ώστε όταν έρθουν οι δύσκολες εποχές να μην κινδυνέψει το όλο σύστημα. Όπως για παράδειγμα έγινε το 2013 όπου κλονίστηκε το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Φαίνεται όμως ότι δεν μάθαμε. 
 
Επομένως, αναπόφευκτα θα πρέπει να συνδυαστούν οι στρατηγικές με άλλα υπουργεία. Θα πρέπει να δοθούν κίνητρα στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα, ώστε ως κράτος να αρχίσουμε να παράγουμε δικά μας προϊόντα και να μειώσουμε σταδιακά την εξάρτησή μας από τις ξένες αγορές. 
 
ΥΓ. Με ικανοποίηση μάθαμε ότι ο αριθμός αυτών που επιλέγουν την τεχνική εκπαίδευση ανεβαίνει. Η τεχνική εκπαίδευση πρέπει να αρχίσει να παίρνει τη θέση που της αξίζει σε αυτή την κοινωνία που επιλέγουν όλοι την τριτοβάθμια εκπαίδευση για να βολευτούν σε ένα γραφείο.