Μισό αιώνα συζητούμε εισαγωγή γενικού σχεδίου υγείας

 

Τα πολιτικά γεγονότα που ακολούθησαν αλλά και η μη βούληση των κυβερνήσεων Μακαρίου και Κυπριανού, για εισαγωγή ΓεΣΥ, είχε σαν αποτέλεσμα να μη προωθηθεί η εισαγωγή του στην Κύπρο.

 

Η κυβέρνηση Βασιλείου (1988-1993) ανέθεσε σε διεθνείς οίκους τη μελέτη για εισαγωγή στον τόπο μας ΓεΣΥ. Οι μελέτες αυτές ολοκληρώθηκαν όταν την κυβέρνηση Βασιλείου διαδέχθηκε η κυβέρνηση Κληρίδη. Με μπροστάρη τον τότε Υπουργό Υγείας μ. Μανώλη Χριστοφίδη οι μελέτες αυτές συζητήθηκαν σε βάθος με τους κοινωνικούς εταίρους, συμπεριλαμβανομένου και του ΠΙΣ. 

 

Απλώς τονίζω το γεγονός ότι οι επικεφαλής των εργατικών και εργοδοτικών οργανώσεων, στην παρουσία και του Υπουργού Υγείας και των μελετητών, κλείστηκαν σε ξενοδοχείο στην Πάφο –μια ολόκληρη εβδομάδα– και μελέτησαν σε βάθος τις εισηγήσεις των μελετητών. Επιπρόσθετα το Υπουργείο Υγείας διοργάνωσε πολύωρες ημερίδες στο συνεδριακό κέντρο για άλλα στελέχη των οργανώσεων των κοινωνικών εταίρων.

 

Τελικά ετοιμάστηκε ένα νομοσχέδιο οι βασικές πρόνοιες του οποίου ήταν αποτέλεσμα και των εισηγήσεων των κοινωνικών εταίρων και η κυβέρνηση Κληρίδη το κατέθεσε στη Βουλή και εγκρίθηκε σε νόμο το 2002. 
Η κατάθεση του νομοσχεδίου ήταν αποτέλεσμα των πιέσεων του τότε Προέδρου της ΕΔΕΚ Βάσσου Λυσσαρίδη που συμμετείχε στην Κυβέρνηση Κληρίδη με τον Γ. Ομήρου Υπουργό Άμυνας. Στην πραγματικότητα ο Βάσσος Λυσσαρίδης είναι ο «πατέρας» του ΓεΣΥ. Είναι γεγονός ότι ο τότε πρόεδρος του ΔΗΚΟ μ. Τάσσος Παπαδόπουλος εξέφρασε επιφυλάξεις και γι’ αυτό τον λόγο, όταν εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας το 2003, διέταξε νέα αναλογιστική μελέτη, που όμως επιβεβαίωσε τις προηγούμενες. 

 

Με την εκλογή του Δ. Χριστόφια, Γ.Γ. του ΑΚΕΛ στην Προεδρία της Δημοκρατίας (2008-2013) όλοι ανέμεναν ότι θα προωθείτο η εισαγωγή του ΓεΣΥ. Δυστυχώς δεν έγινε ούτε ένα βήμα μπροστά.

 

Το 2013 Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξελέγη ο Νίκος Αναστασιάδης. Γνωστή η οικονομική κρίση και ο κίνδυνος άτακτης πτώχευσης. Η Τρόικα που κλήθηκε για να βοηθήσει στην οικονομική ανάκαμψη, ζήτησε επίμονα την εισαγωγή ΓεΣΥ. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης συγκάλεσε σύσκεψη των αρχηγών όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων όπου συμφωνήθηκαν και οι τελευταίες λεπτομέρειες συμπεριλαμβανομένης και της κατανομής της εισφοράς και το νομοσχέδιο που κατέθεσε αργότερα η Κυβέρνηση ψηφίστηκε ομόφωνα από τη Βουλή.

 

Το ΓεΣΥ αρχίζει τη λειτουργία του με εισφορές από την 1/3/2019 και από την 1η Ιουνίου θα παρέχεται σε όλους τους ασφαλισμένους η εξωνοσοκομειακή φροντίδα. Την 1η/3/2020 οι εισφορές αυξάνονται στο 100% και από 1η Ιουνίου θα παρέχεται στους ασφαλισμένους και η νοσοκομειακή φροντίδα.

 

Το ΓεΣΥ θα καλύπτει όλους τους πολίτες του κράτους που ζουν και εργάζονται στις μη τουρκοκρατούμενες περιοχές. 
Με την εισαγωγή του ΓεΣΥ συμπληρώνεται ένα κενό στο κράτος μας, η παροχή σε όλους τους πολίτες ιατροφαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης από τη γέννηση μέχρι τον θάνατο.  

 

Δυστυχώς ορισμένες επαγγελματικές ομάδες που με την εισαγωγή του ΓεΣΥ επηρεάζονται τα επαγγελματικά ή  και τα προσωπικά τους συμφέροντα, άρχισαν μια προσπάθεια ακύρωσης της εισαγωγής του ΓεΣΥ, προβάλλοντας διάφορα επιχειρήματα.

 

Ένα επιχείρημα είναι ότι το ΓεΣΥ έχει μεγάλο κόστος για τους εργοδότες. Τούτο είναι λάθος. Κυβέρνηση, ημικρατικοί οργανισμοί και τοπική αυτοδιοίκηση δεν θα έχουν κανένα κόστος. Τράπεζες και όλες οι επιχειρήσεις στον ιδιωτικό τομέα που εφαρμόζουν τις συλλογικές συμβάσεις και άρα συνεισφέρουν σε ταμεία υγείας δεν θα έχουν κόστος ή και εάν έχουν, θα είναι ελάχιστο.

 

Ο ΠΙΣ στις εισηγήσεις του ζήτησε να αυξηθεί ο προϋπολογισμός του ΓεΣΥ κατά 750 εκατ. ευρώ. Τούτο σημαίνει να αυξηθούν οι εισφορές κατά σχεδόν 70%. Δεν χρειάζεται νομίζω να τονιστεί ότι τούτο είναι ανέφικτο και εκτός της κυπριακής πραγματικότητας.

 

Η Κύπρος είναι η μόνη χώρα, όχι μόνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά όλης της Ευρώπης, που δεν έχει ΓεΣΥ. Τούτο δεν πρέπει να συνεχιστεί. 

 

Μισός αιώνας μελετών και αναβολών είναι αρκετός. Να εφαρμόσουμε το ΓεΣΥ και όποια προβλήματα ή και αδυναμίες, αφού εντοπισθούν, οι κοινωνικοί εταίροι, η κυβέρνηση και τα κοινοβουλευτικά κόμματα, μέσα σε πνεύμα συναπόφασης, να προβαίνουν στις αναγκαίες διορθωτικές αλλαγές. 

 

Αυτό τον δρόμο ακολουθήσαμε και στην Κοινωνική Ασφάλιση. Το σύστημα Κοινωνικών Ασφαλίσεων που έχουμε σήμερα δεν έχει καμιά σχέση με αυτό του 1960. Και το ΓεΣΥ του σήμερα ίσως να μην έχει σχέση με αυτό που θα ισχύει το 2050.