Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Πονοκέφαλο στους εργοδότες θα αποτελέσουν τα εργασιακά τη φετινή χρονιά. Σχεδόν έξι χρόνια μετά την οικονομική και τραπεζική κρίση του 2013, το συνδικαλιστικό κίνημα επανέρχεται δριμύτερο.
Τον χορό άνοιξε πρώτα το κράτος με τη συμφωνία πλαίσιο, βάσει της οποίας άρχισε η σταδιακή μείωση των αποκοπών που είχαν επιβληθεί στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα.
Αγκάθια για τη φετινή χρονιά θα είναι η ανανέωση της σύμβασης των οικοδόμων και των ξενοδόχων. Οι συντεχνίες στις οικοδομές αξιώνουν επαναφορά των αποκοπών και ζητούν εδώ και τώρα ανανέωση της συλλογικής σύμβασης η οποία έχει λήξει από το 2015. Στην ξενοδοχειακή βιομηχανία, έγινε ήδη μια πρώτη πορεία διαμαρτυρίας, ενώ οι συντεχνίες ΣΕΚ και ΠΕΟ απέστειλαν προς τον ΠΑΣΥΞΕ και τον ΣΤΕΚ σειρά οικονομικών αιτημάτων το κόστος των οποίων ανέρχεται πέραν του 10%.
Στις τράπεζες η κατάσταση είναι ακόμη πιο περίπλοκη. Από τη μια, η ΕΤΥΚ επανέρχεται και ζητά στο πλαίσιο της ανανέωσης των συλλογικών συμβάσεων επαναφορά των αποκοπών που είχαν επιβληθεί στους μισθούς των εργαζομένων στον τραπεζικό τομέα. Από την άλλη, οι τράπεζες οδηγούνται σε κλείσιμο καταστημάτων. Η Τράπεζα Κύπρου προχωρά σε κλείσιμο 15 καταστημάτων όπως ενημέρωσε το προσωπικό με εγκύκλιό του ο Διευθυντής Διεύθυνσης Λιανικής Τραπεζικής και ΜμΕ, Χάρης Πουαγκαρέ.
Βασικά είναι μια περίοδος που ευνοεί μεταρρυθμίσεις. Όλοι οι φορείς του τόπου, οικονομικοί παράγοντες και μη, το αναγνωρίζουν.
Στις τράπεζες η κατάσταση είναι ακόμη πιο περίπλοκη. Από τη μια, η ΕΤΥΚ επανέρχεται και ζητά στο πλαίσιο της ανανέωσης των συλλογικών συμβάσεων επαναφορά των αποκοπών που είχαν επιβληθεί στους μισθούς των εργαζομένων στον τραπεζικό τομέα. Από την άλλη, οι τράπεζες οδηγούνται σε κλείσιμο καταστημάτων. Η Τράπεζα Κύπρου προχωρά σε κλείσιμο 15 καταστημάτων όπως ενημέρωσε το προσωπικό με εγκύκλιό του ο Διευθυντής Διεύθυνσης Λιανικής Τραπεζικής και ΜμΕ, Χάρης Πουαγκαρέ.
Βασικά είναι μια περίοδος που ευνοεί μεταρρυθμίσεις. Όλοι οι φορείς του τόπου, οικονομικοί παράγοντες και μη, το αναγνωρίζουν.
Οι εργαζόμενοι έδωσαν, ενώ τώρα σε περίοδο ανάπτυξης, περιμένουν να πάρουν. Από την άλλη, είμαστε μια καπιταλιστική οικονομία στην οποία οι εργοδότες επιδιώκουν να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους. Μάλιστα, κατά το 2019 αυξάνονται τα κόστη για τους εργοδότες. Αυξάνονται τα κόστη των εισφορών στις κοινωνικές ασφαλίσεις, αλλά και στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Μια τρίτη συνισταμένη είναι η τεχνολογική εξέλιξη και η παγκοσμιοποίηση. Όπου πολλά (αν όχι όλα) γίνονται με το πάτημα ενός κουμπιού. Μια διαχρονική πάλη εργοδοτών- εργαζομένων που συμβαίνει σε όλο τον κόσμο. Τα ευέλικτα ωράρια, η εργασία από το σπίτι και η άνοδος της μερικής απασχόλησης είναι η διεθνής τάση. Εμείς ακόμη μιλούμε για επαναφορές μισθών στα προ του 2013 επίπεδα. Το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να ενδυναμωθεί, διότι μόνο με τη συλλογικότητα θα βγουν οι εργαζόμενοι αλώβητοι από την πάλη. Χωρίς επάρσεις, αλλά με το βλέμμα στραμμένο στην αποφυγή απολύσεων. Δεν έχει ξεπεραστεί αυτός ο κίνδυνος διότι η κυπριακή οικονομία δεν έχει ακόμη βρει ένα μοντέλο που να παράγει προστιθέμενη αξία. Επομένως, η όποια ευημερία δεν είναι βιώσιμη. Εάν θέλει το κράτος να συνεισφέρει, θα πρέπει να κάνει ριζικές μεταρρυθμίσεις για να γίνει βιώσιμη η όποια ανάπτυξη. Που θα φέρει και τις πολυπόθητες αυξήσεις στους μισθούς. Αλλιώς ότι και να κερδίσουν οι συνδικαλιστές, θα χαθούν ξανά εν μια νυχτί.
