Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Ένα από τα πλεονεκτήματα των συνταξιούχων είναι ο χρόνος που μπορούν να διαθέτουν στην τηλεόραση – χωρίς ενοχές. Και πρόσφατα ένα από τα πιο συναρπαστικά σίριαλ κατά τις απογευματινές ώρες ήταν η άμεση μετάδοση από το BBC και το Sky των συζητήσεων για το Brexit στη Βουλή των Κοινοτήτων. Το θέαμα –και άκουσμα– ήταν απολαυστικότατο!
Χαρακτηριστικά, ο Γενικός Εισαγγελέας του Ηνωμένου Βασιλείου (που είναι και μέλος της κυβερνήσεως στο ΗΒ) έψεξε τους συνάδελφους του βουλευτές ότι συμπεριφέρονται σαν μωρά σε παιδική χαρά και όχι ως νομοθέτες. Ο ‘Economist’ σε πρόσφατο τεύχος του έγραψε με θλίψη ότι «η μητέρα των κοινοβουλίων ζει σήμερα τη μητέρα όλων των συνταγματικών κρίσεων», «χάλια» (mess) αποκάλεσε την κατάσταση που επικρατεί μέσα στο κοινοβούλιο, και στη χώρα ευρύτερα.
Η Βρετανία είναι διηρημένη στα τρία, εκείνους που θέλουν έξοδο από την Ευρώπη ανεξάρτητα κόστους, εκείνους που θέλουν ένα δεύτερο δημοψήφισμα με την ελπίδα σ’ αυτό να επικρατήσει η προτίμηση για παραμονή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και εκείνους (οι λιγότεροι, στο κοινοβούλιο τουλάχιστον, όπως απέδειξε η πρόσφατη ιστορική ήττα της Πρωθυπουργού Μέι) που δέχονται τη συμφωνία που εξασφάλισε η κ. Μέι με την Ένωση.
Κανείς πολιτικός αναλυτής δεν είναι σε θέση να προβλέψει τι θα βγει από αυτό το μεγάλο μπλέξιμο, ενώ η μέρα εξόδου από την Ένωση, η 29η Μαρτίου, πλησιάζει επικίνδυνα. Ήδη, οικονομικοί αναλυτές ομιλούν για χάος στα τελωνεία από την πρώτη μέρα της νέας αγνώστου περιεχομένου κατάστασης στην περίπτωση εξόδου χωρίς συμφωνία, διεθνείς εταιρείες όπως η Sony, η Panasonic και άλλες μεταφέρουν εκτός Βρετανίας τα ευρωπαϊκά τους κεντρικά γραφεία, ο ναυτιλιακός κολοσσός Ρ&Ο έχει εγγράψει, άκουσον-άκουσον, πλοία του στο κυπριακό νηολόγιο και τα νοσοκομεία αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο για επικίνδυνη έλλειψη φαρμάκων μετά την 29η Μαρτίου. Με άλλα λόγια, ‘χαμός’, όπως θα λέγαμε στη καθομιλουμένη!
Βλέποντας όλα αυτά που εξελίσσονται στη «μητέρα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας», ένας τρίτος δικαιούται να μειδιά, έχοντας υπόψη τα μαθήματα περί πολιτικής ωριμότητας και διακυβέρνησης που δεν έπαυαν μέχρι πρόσφατα να σερβίρουν στον υπόλοιπο κόσμο οι Βρετανοί. Για μας, ιδιαίτερα, τους μέχρι πριν ολίγων χρόνων υπόδουλους της Αυτοκρατορίας, ο πειρασμός είναι όντως μεγάλος. Και ο γράφων ομολογεί ότι βλέποντας τα παιδιακίσια τερτίπια των Άγγλων βουλευτών στη Βουλή των Κοινοτήτων, δεν μπορούσε να αποφύγει τα μειδιάματα και όχι μόνο…
Δυστυχώς, όμως, για την Κύπρο η όλη κατάσταση δεν είναι για γέλια και καγχασμούς. Το Brexit μάς αγγίζει άμεσα, στη χειρότερη δε περίπτωση και οδυνηρά. Για την Κύπρο το θέμα έχει δύο πτυχές, την οικονομική/εμπορική και την πολιτική. Στον οικονομικό τομέα, η Κύπρος διατηρεί στενούς δεσμούς με το Ηνωμένο Βασίλειο λόγω του μεγάλου αριθμού συμπατριωτών μας στο Ηνωμένο Βασίλειο, του ψηλού τουριστικού ρεύματος από τη χώρα αυτή προς την Κύπρο και των στενών εμπορικών συναλλαγών μας με τη χώρα αυτή. Ενδεικτικά μια ‘ανώμαλη’ έξοδος του ΗΒ από την Ένωση αναμφίβολα θα σημάνει, έστω μόνο βραχυπρόθεσμα, μεγάλη πτώση της στερλίνας, με αποτέλεσμα η Κύπρος να καταστεί πιο ακριβός προορισμός για τον Βρετανό τουρίστα. Θα μπορούσε, βέβαια, να πει κανείς ότι το ίδιο θα ισχύσει και για την Ελλάδα, την Ιταλία και άλλους ‘ενωτικούς’ προορισμούς. Υπάρχουν όμως και ανταγωνιστικές χώρες όπως η Τουρκία, η Αίγυπτος, η Τυνησία με πολύ πιο ‘αδύνατα’ νομίσματα που σχετικά εύκολα μπορούν να προσαρμοστούν σε μια υποτιμημένη στερλίνα. Οι εξαγωγές μας προς τη Βρετανία θα καταστούν ξαφνικά πιο ακριβές, ενώ θα πρέπει να λεχθεί ότι θα ωφεληθεί το εισαγωγικό μας εμπόριο από τη χώρα αυτή. Δεν μπορεί, επίσης, να αγνοήσει κανείς πιθανά προβλήματα για τους φοιτητές μας στη Μεγάλη Βρετανία με τον τερματισμό σε κάποιο στάδιο των φοιτητικών δανείων, όπως και ερωτηματικά για τη συνέχιση παραμονής των εκεί εργαζομένων Κυπρίων.
Το έτερο σκέλος των σχέσεών μας με το Ηνωμένο Βασίλειο, και για τον γράφοντα ίσως και το πιο σημαντικό, είναι το πολιτικό – συγκεκριμένα η στάση της Βρετανίας έναντι της Κύπρου στα διάφορα σώματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είμαστε όλοι μάρτυρες των διαφόρων ενεργειών των Βρετανών, όχι μόνο προωθώντας στενότερες σχέσεις της Τουρκίας με την Ένωση, αλλά πολύ συχνά και σε βάρος της Κύπρου αν πρόκειται για τη στήριξη θέσεών μας έναντι του εισβολέα. Οι Βρετανοί μάς υπενθυμίζουν μόνιμα τις στενές σχέσεις μας ως μέλη και οι δύο χώρες της Κοινοπολιτείας και, από την άλλη, γινόμαστε μάρτυρες πισώπλατων κτυπημάτων μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Υπενθυμίζω σχετικά την αυθόρμητη δήλωση του Προέδρου Αναστασιάδη όταν βγαίνοντας από τη μαραθώνια σύνοδο των 27 αρχηγών κρατών της Ένωσης, τα ξημερώματα της 28ης Ιουνίου 2016, κατά την οποία σφραγίστηκε η αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση, ρωτήθηκε από δημοσιογράφο τι φρονεί για την απόφαση των Βρετανών, η λακωνική απάντηση του ήταν: «Ουδέν κακόν αμιγές καλού». Αυτές οι λίγες λέξεις από μόνες τους λένε πολλά…
Θα ήταν άκριτο να τολμήσει κανείς να προβλέψει την έκβαση των ενδοβρετανικών διαξιφισμών στο σημαντικότατο θέμα του Brexit. Εκείνο που δύναται ο γράφων να δηλώσει είναι την πεποίθησή του ότι για μας τους Κυπρίους η λιγότερο αρνητική λύση είναι κάτι πλησίον της θέσης της κ. Μέι, ένα ‘soft Brexit’, δηλαδή, που θα εξασφάλιζε την καλύτερη εμπορική συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ηνωμένου Βασιλείου ως τρίτης πια χώρας…
Πάντως το σίριαλ δεν φαίνεται να τερματίζεται σύντομα, εξ ου και ο κίνδυνος άτακτης εξόδου πολύ ορατός. Η συνέχεια και το τέλος επί της (τηλεοπτικής) οθόνης, όπως έλεγαν παλιά οι κινηματογραφικές διαφημίσεις.
Χαρακτηριστικά, ο Γενικός Εισαγγελέας του Ηνωμένου Βασιλείου (που είναι και μέλος της κυβερνήσεως στο ΗΒ) έψεξε τους συνάδελφους του βουλευτές ότι συμπεριφέρονται σαν μωρά σε παιδική χαρά και όχι ως νομοθέτες. Ο ‘Economist’ σε πρόσφατο τεύχος του έγραψε με θλίψη ότι «η μητέρα των κοινοβουλίων ζει σήμερα τη μητέρα όλων των συνταγματικών κρίσεων», «χάλια» (mess) αποκάλεσε την κατάσταση που επικρατεί μέσα στο κοινοβούλιο, και στη χώρα ευρύτερα.
Η Βρετανία είναι διηρημένη στα τρία, εκείνους που θέλουν έξοδο από την Ευρώπη ανεξάρτητα κόστους, εκείνους που θέλουν ένα δεύτερο δημοψήφισμα με την ελπίδα σ’ αυτό να επικρατήσει η προτίμηση για παραμονή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και εκείνους (οι λιγότεροι, στο κοινοβούλιο τουλάχιστον, όπως απέδειξε η πρόσφατη ιστορική ήττα της Πρωθυπουργού Μέι) που δέχονται τη συμφωνία που εξασφάλισε η κ. Μέι με την Ένωση.
Κανείς πολιτικός αναλυτής δεν είναι σε θέση να προβλέψει τι θα βγει από αυτό το μεγάλο μπλέξιμο, ενώ η μέρα εξόδου από την Ένωση, η 29η Μαρτίου, πλησιάζει επικίνδυνα. Ήδη, οικονομικοί αναλυτές ομιλούν για χάος στα τελωνεία από την πρώτη μέρα της νέας αγνώστου περιεχομένου κατάστασης στην περίπτωση εξόδου χωρίς συμφωνία, διεθνείς εταιρείες όπως η Sony, η Panasonic και άλλες μεταφέρουν εκτός Βρετανίας τα ευρωπαϊκά τους κεντρικά γραφεία, ο ναυτιλιακός κολοσσός Ρ&Ο έχει εγγράψει, άκουσον-άκουσον, πλοία του στο κυπριακό νηολόγιο και τα νοσοκομεία αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο για επικίνδυνη έλλειψη φαρμάκων μετά την 29η Μαρτίου. Με άλλα λόγια, ‘χαμός’, όπως θα λέγαμε στη καθομιλουμένη!
Βλέποντας όλα αυτά που εξελίσσονται στη «μητέρα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας», ένας τρίτος δικαιούται να μειδιά, έχοντας υπόψη τα μαθήματα περί πολιτικής ωριμότητας και διακυβέρνησης που δεν έπαυαν μέχρι πρόσφατα να σερβίρουν στον υπόλοιπο κόσμο οι Βρετανοί. Για μας, ιδιαίτερα, τους μέχρι πριν ολίγων χρόνων υπόδουλους της Αυτοκρατορίας, ο πειρασμός είναι όντως μεγάλος. Και ο γράφων ομολογεί ότι βλέποντας τα παιδιακίσια τερτίπια των Άγγλων βουλευτών στη Βουλή των Κοινοτήτων, δεν μπορούσε να αποφύγει τα μειδιάματα και όχι μόνο…
Δυστυχώς, όμως, για την Κύπρο η όλη κατάσταση δεν είναι για γέλια και καγχασμούς. Το Brexit μάς αγγίζει άμεσα, στη χειρότερη δε περίπτωση και οδυνηρά. Για την Κύπρο το θέμα έχει δύο πτυχές, την οικονομική/εμπορική και την πολιτική. Στον οικονομικό τομέα, η Κύπρος διατηρεί στενούς δεσμούς με το Ηνωμένο Βασίλειο λόγω του μεγάλου αριθμού συμπατριωτών μας στο Ηνωμένο Βασίλειο, του ψηλού τουριστικού ρεύματος από τη χώρα αυτή προς την Κύπρο και των στενών εμπορικών συναλλαγών μας με τη χώρα αυτή. Ενδεικτικά μια ‘ανώμαλη’ έξοδος του ΗΒ από την Ένωση αναμφίβολα θα σημάνει, έστω μόνο βραχυπρόθεσμα, μεγάλη πτώση της στερλίνας, με αποτέλεσμα η Κύπρος να καταστεί πιο ακριβός προορισμός για τον Βρετανό τουρίστα. Θα μπορούσε, βέβαια, να πει κανείς ότι το ίδιο θα ισχύσει και για την Ελλάδα, την Ιταλία και άλλους ‘ενωτικούς’ προορισμούς. Υπάρχουν όμως και ανταγωνιστικές χώρες όπως η Τουρκία, η Αίγυπτος, η Τυνησία με πολύ πιο ‘αδύνατα’ νομίσματα που σχετικά εύκολα μπορούν να προσαρμοστούν σε μια υποτιμημένη στερλίνα. Οι εξαγωγές μας προς τη Βρετανία θα καταστούν ξαφνικά πιο ακριβές, ενώ θα πρέπει να λεχθεί ότι θα ωφεληθεί το εισαγωγικό μας εμπόριο από τη χώρα αυτή. Δεν μπορεί, επίσης, να αγνοήσει κανείς πιθανά προβλήματα για τους φοιτητές μας στη Μεγάλη Βρετανία με τον τερματισμό σε κάποιο στάδιο των φοιτητικών δανείων, όπως και ερωτηματικά για τη συνέχιση παραμονής των εκεί εργαζομένων Κυπρίων.
Το έτερο σκέλος των σχέσεών μας με το Ηνωμένο Βασίλειο, και για τον γράφοντα ίσως και το πιο σημαντικό, είναι το πολιτικό – συγκεκριμένα η στάση της Βρετανίας έναντι της Κύπρου στα διάφορα σώματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είμαστε όλοι μάρτυρες των διαφόρων ενεργειών των Βρετανών, όχι μόνο προωθώντας στενότερες σχέσεις της Τουρκίας με την Ένωση, αλλά πολύ συχνά και σε βάρος της Κύπρου αν πρόκειται για τη στήριξη θέσεών μας έναντι του εισβολέα. Οι Βρετανοί μάς υπενθυμίζουν μόνιμα τις στενές σχέσεις μας ως μέλη και οι δύο χώρες της Κοινοπολιτείας και, από την άλλη, γινόμαστε μάρτυρες πισώπλατων κτυπημάτων μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Υπενθυμίζω σχετικά την αυθόρμητη δήλωση του Προέδρου Αναστασιάδη όταν βγαίνοντας από τη μαραθώνια σύνοδο των 27 αρχηγών κρατών της Ένωσης, τα ξημερώματα της 28ης Ιουνίου 2016, κατά την οποία σφραγίστηκε η αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση, ρωτήθηκε από δημοσιογράφο τι φρονεί για την απόφαση των Βρετανών, η λακωνική απάντηση του ήταν: «Ουδέν κακόν αμιγές καλού». Αυτές οι λίγες λέξεις από μόνες τους λένε πολλά…
Θα ήταν άκριτο να τολμήσει κανείς να προβλέψει την έκβαση των ενδοβρετανικών διαξιφισμών στο σημαντικότατο θέμα του Brexit. Εκείνο που δύναται ο γράφων να δηλώσει είναι την πεποίθησή του ότι για μας τους Κυπρίους η λιγότερο αρνητική λύση είναι κάτι πλησίον της θέσης της κ. Μέι, ένα ‘soft Brexit’, δηλαδή, που θα εξασφάλιζε την καλύτερη εμπορική συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ηνωμένου Βασιλείου ως τρίτης πια χώρας…
Πάντως το σίριαλ δεν φαίνεται να τερματίζεται σύντομα, εξ ου και ο κίνδυνος άτακτης εξόδου πολύ ορατός. Η συνέχεια και το τέλος επί της (τηλεοπτικής) οθόνης, όπως έλεγαν παλιά οι κινηματογραφικές διαφημίσεις.
Οι Βρετανοί «κάμνουν παναΰρι» μόνοι τους;
Τα πράγματα έχουν αλλάξει κάπως –ή μήπως όχι; Το βρετανικό Κοινοβούλιο την περασμένη Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2019, με αποφάσεις, όπως και απορρίψεις εισηγήσεων, περιόρισε τις προτιμήσεις του σε συμφωνημένη έξοδο, αλλά με αλλαγή της συμφωνίας του backstop που αφορά το σύνορο Βορείου Ιρλανδίας και της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας στον νότο. Αυτό όμως προϋποθέτει συμφωνία της καθεμιάς των 27 χωρών ξεχωριστά και ήδη η προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει δηλώσει απαρέσκεια για τέτοιο ενδεχόμενο. Δηλαδή, οι Βρετανοί «κάμνουν παναΰρι» μόνοι τους; Το σίριαλ συνεχίζεται…
Τα πράγματα έχουν αλλάξει κάπως –ή μήπως όχι; Το βρετανικό Κοινοβούλιο την περασμένη Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2019, με αποφάσεις, όπως και απορρίψεις εισηγήσεων, περιόρισε τις προτιμήσεις του σε συμφωνημένη έξοδο, αλλά με αλλαγή της συμφωνίας του backstop που αφορά το σύνορο Βορείου Ιρλανδίας και της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας στον νότο. Αυτό όμως προϋποθέτει συμφωνία της καθεμιάς των 27 χωρών ξεχωριστά και ήδη η προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει δηλώσει απαρέσκεια για τέτοιο ενδεχόμενο. Δηλαδή, οι Βρετανοί «κάμνουν παναΰρι» μόνοι τους; Το σίριαλ συνεχίζεται…