Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Αν ζεις στη Συρία, είσαι καταδικασμένος σ’ ένα είδος κόλασης: η ζωή είναι τρομακτική, βίαιη και γεμάτη φτώχεια. Αν είσαι τυχερός και ζεις στη Δανία, βρίσκεσαι σ’ ένα είδος παράδεισου: ευημερία, κοινωνική προστασία και πολιτισμός.
Η πολιτική έχει σημασία, τονίζει στο βιβλίο του ο καθηγητής των Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ David Runciman, απαντώντας στο ερώτημα γιατί χώρες όπως η Συρία και η Δανία διαφέρουν τόσο.
Η διαφορά ανάμεσα στη Συρία και τη Δανία δεν σημαίνει ότι οι Δανοί είναι καλύτεροι από τους Σύρους. Δεν είναι εγγενώς πιο ευγενείς ή έξυπνοι: οι άνθρωποι είναι περίπου ίδιοι σε όλο τον κόσμο. Υποστηρίζει ότι η πολιτική έχει σημασία, υπενθυμίζοντας ότι η δανέζικη κοινωνία δεν ήταν πάντα έτσι: πριν από πεντακόσια χρόνια η Δανία έμοιαζε με τη Συρία. Τονίζει ότι η διαφορά ανάμεσα στη Δανία και τη Συρία είναι η πολιτική. Η πολιτική βοήθησε τη Δανία να γίνει αυτό που έγινε. Η πολιτική έκανε τη Συρία αυτό που είναι.
Ωστόσο, διευκρινίζει λέγοντας πως μπορεί η πολιτική να αλλάζει τα πράγματα, αλλά δεν σημαίνει πως είναι υπεύθυνη για ό,τι καλό συμβαίνει κάπου και για ό,τι κακό συμβαίνει αλλού. Αλλά μπορεί να το επιδεινώσει ή να το μετριάζει.
Ο καθηγητής υποστηρίζει στη συνέχεια ότι η πολιτική παράγεται από σταθερούς θεσμούς οι οποίοι επιλύουν τις διαφορές και αποτρέπουν τους πολέμους. Με τη σειρά τους, οι σταθεροί θεσμοί οφείλονται στην πολιτική.
Ας μεταφέρουμε τον πιο πάνω συλλογισμό στη δική μας κοινωνία σήμερα. Είναι γεγονός ότι απέχουμε παρασάγγας από χώρες σαν τη Δανία, αν και έχουμε ως πρότυπο το σκανδιναβικό σύστημα. Επομένως, τι μπορούμε να κάνουμε για να της μοιάσουμε; Πολύ απλά: Η πολιτική μπορεί να αλλάξει τα πράγματα.
Στην Κύπρο χρειαζόμαστε ανθρώπους με όραμα και θέληση ώστε να φέρουν στον σωστό δρόμο την αποπροσανατολισμένη πολιτική. Έτσι, οι σταθεροί θεσμοί θα αποκτήσουν την εμπιστοσύνη του κόσμου.
Αυτή τη στιγμή, οι θεσμοί έχουν απαξιωθεί και η πολιτική έχει χάσει τον προσανατολισμό της. Κάθε μέρα γινόμαστε μάρτυρες της κατάρρευσης του συστήματος της υγείας, της εκπαίδευσης, της δικαιοσύνης, ενώ ακόμη και ο αθλητισμός έχει βρομίσει. Τι κάνουμε ως κράτος, ως κοινωνία, σε θέματα περιβάλλοντος, ισότητας, αξιοκρατίας; Τι κάνουμε ώστε να αναβαθμίσουμε την ποιότητα ζωής των πολιτών;
Παρά την επιμονή μας στο εύκολο χρήμα (διαβατήρια) και τη χαρακτηριστική μας αναστολή (ως πάρατζει), το ποτήρι δεν είναι μισοάδειο. Παρά τα αποτελέσματα της κρίσης, η χώρα μας δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκεται στα πρόθυρα μιας επερχόμενης καταστροφής. Οι προοπτικές της μπορεί να καταστούν ελπιδοφόρες. Η πρόοδός μας εν τέλει είναι ζήτημα επιλογής, επιμονής και σχεδίου.